Σκέψεις γύρω από την Γενική Ιατρική και όχι μόνο.

Είναι το επάγγελμα του ιδιώτη Ιατρού, ανοικτό επάγγελμα;

2011-07-01T01:19:00.004+03:00

Με μια πρώτη ματιά η απάντηση είναι Ναι. Αφού όλοι όσοι παίρνουν το πτυχίο Ιατρικής και τον τίτλο της ειδικότητος είναι ελεύθεροι να ανοίξουν ιδιωτικό ιατρείο, άρα στην Ελλάδα το επάγγελμα του ιδιώτη ιατρού είναι ανοικτό. Μάλιστα θεωρητικά τουλάχιστον, δεν χρειάζεται καν να έχουν κάνει ειδικότητα για να ανοίξουν ιδιωτικό Ιατρείο.

Η αλήθεια είναι όμως πιο πολύπλοκη:

Τα βασικά στοιχεία του επαγγέλματος ενός κλινικού Ιατρού, είναι η διάγνωση και η θεραπεία ασθενειών.

Και ας ξεκινήσουμε από την διάγνωση: Συχνά για την διάγνωση αρκεί η λήψη ιστορικού και η φυσική εξέταση. Όχι όμως πάντα. Πολλές φορές, χρειάζεται να γίνουν και εργαστηριακές εξετάσεις, αιματολογικές ή απεικονιστικές, οι οποίες κοστίζουν κάποια χρήματα, από λίγα έως πολλά. Τις πιο πολλές φορές όμως κοστίζουν μάλλον πολλά για τον ασθενή, αν ο ασθενής πει να τα πληρώσει όλα από την τσέπη του χωρίς την συμμετοχή, του ασφαλιστικού του Ταμείου.

Και ας πάμε στην θεραπεία: Μερικές φορές, αρκεί να καθησυχάσει κανείς τον Ασθενή, ή να τον κάνει καλά με αποτελεσματικά αλλά και φθηνά φάρμακα όπως π.χ. ένα Depon. Δυστυχώς όμως τα Depon δεν φτάνουν πάντα. Συχνά ο Ασθενής πρέπει να πάρει φάρμακα που κοστίζουν περισσότερα χρήματα. Τις πιο πολλές φορές μάλιστα κοστίζουν και τα φάρμακα πολύ για τον Ασθενή αν ο Ασθενής πει να τα πληρώσει όλα από την τσέπη του.

Το αποτέλεσμα είναι το εξής: Ο ασθενής προτιμά σαφώς να πηγαίνει σε Ιατρό που έχει σύμβαση με το Ταμείο του, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται με όλο το κόστος των διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων.

Αυτό βέβαια προσβάλει σε διαφορετικό βαθμό την κάθε ειδικότητα: Υπάρχουν ειδικότητες όπως π.χ. οι ενδοκρινολόγοι που έχουν σχετικά φθηνά φάρμακα και τότε δεν τους νοιάζει και τόσο πολύ αν έχουν σύμβαση με το Ταμείο του ασθενούς ή όχι. Μάλιστα, στην περίπτωση των ιδιωτών ενδοκρινολόγων, που δεν έχουν σύμβαση με το Ταμείο του ασθενούς, επικεντρώνονται κυρίως στον θυρεοειδή που συχνά θεραπεύεται σχετικά εύκολα και μάλιστα με φθηνά φάρμακα, ενώ αποφεύγουν τον Σακχαρώδη Διαβήτη που στην κατάληξή του απαιτεί συνήθως ινσουλίνη η οποία είναι ακριβή αν πει ο ασθενής να την αγοράσει από την τσέπη του. Μια άλλη ειδικότητα που ίσως να μην επηρεάζεται τόσο πολύ από το αν ο Ιατρός έχει σύμβαση με το Ταμείο του Ασθενούς ή όχι είναι οι Γαστρεντερολόγοι: Εδώ η φαρμακευτική θεραπεία είναι συχνά βραχύχρονη και ο ασθενής αντέχει να την αγοράσει από την τσέπη του. Επίσης στις περισσότερες επαρχιακές πόλεις τα Νοσοκομεία δεν εκτελούν γαστροσκοπήσεις ή κολονοσκόπησεις. Έτσι οι ιδιώτες τις μονοπωλούν με αποτέλεσμα να έχουν σίγουρη πελατεία για Ιατρικές πράξεις για τις οποίες πληρώνονται καλά και μετρητά. Άλλες ειδικότητες όμως όπως η Γενική Ιατρική ή η Παθολογία έχουν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Εδώ οι Ασθενείς είναι συνήθως ηλικιωμένοι και χρόνιοι και παίρνουν κάθε μήνα φάρμακα που η λιανική τους τιμή είναι συχνά πάνω από 100 ευρώ. Αν ο Γενικός τους Ιατρός ή ο Παθολόγος τους, δεν μπορεί να τους συνταγογραφεί αυτά τα φάρμακα υπάρχει περίπτωση αυτοί οι άνθρωποι να τον επιλέξουν σαν μόνιμο Ιατρό τους, όσο καλός και αν αυτός είναι;

Το συμπέρασμα είναι ότι αν ο ιδιώτης Ιατρός δεν έχει σύμβαση με το Ταμείο του Ασθενούς είναι αρκετά πιο δύσκολο να έρθει ο Ασθενής στον Ιατρό αυτόν, και για ορισμένες ειδικότητες όπως η Γενική Ιατρική ή η Παθολογία είναι σχεδόν απίθανο. Με μερικά Ταμεία βέβαια μπορούν να κάνουν σύμβαση όλοι οι ιδιώτες Ιατροί. Με άλλα όμως (που είναι και πολύ βασικά) όπως π.χ. το ΙΚΑ, τώρα πια που πλήθυναν οι Ιατροί, απαιτείται συχνά χοντρό μέσο. Τα Ταμεία όμως με τα οποία μπορούν να έχουν σύμβαση όλοι οι Ιατροί (π.χ. ο ΟΠΑΔ ή το ΤΥΔΚΥ ή το ΕΤΑΑ) έχουν σταματήσει να πληρώνουν και μερικά φτάσανε να χρωστούν στους Ιατρούς τα δεδουλευμένα 19 μηνών(!). Το ΙΚΑ πάλι στο οποίο ανήκει περισσότερο από το 50% του Ελληνικού πληθυσμού ειδικά στις πόλεις, το οποίο ΙΚΑ σε πληρώνει ανελλιπώς κάθε μήνα σαν Ιατρό και σου δίνει και το δικαίωμα να πληρώνεσαι μετρητά από τους ασθενείς του αν σε επισκεφτούν μετά την λήξη του ωραρίου σου, μπορούν να το έχουν μόνο λίγοι εκλεκτοί, όπως ήδη ανέφερα. Όσο για την κίνηση που έγινε το Φεβρουάριο του 2011 και που κατέληξε στο να μπορούν οι συμβασιούχοι Ιατροί του ΟΠΑΔ να εξετάζουν μέχρι και 80 ασθενείς του ΙΚΑ ανά μήνα: Αυτή η κίνηση άνοιξε το επάγγελμα για τις 4 πρώτες ημέρες κάθε μήνα. Εμένα τουλάχιστον τόσες μέρες μου παίρνει μέχρι να δω αυτούς τους 80 ασθενείς του ΙΚΑ, οι οποίοι δεν ξέρουν κιόλας αν θα προλάβουν να με δουν τον επόμενο μήνα. Μπορεί, σαν χώρα, να ρίξαμε λίγο στάχτη στα μάτια των δανειστών μας αλλά το επάγγελμα πάντως δεν άνοιξε επί της ουσίας. Άσε που το ΙΚΑ ακόμη δεν μας πλήρωσε.

Παίζει βέβαια ρόλο και ο τόπος: Σε αγροτικά μέρη όπου υπάρχουν Περιφερειακά Ιατρεία ή Κέντρα Υγείας είναι πιο εύκολο να πάρει ο ασθενής την συνταγή ενός ιδιώτη Ιατρού και να πάει να του την συνταγογραφήσει και επίσημα (να του την “ξεπλύνει”) ο δημόσιος Γενικός Ιατρός . Παλαιότερα μάλιστα που δεν είχε δημόσιους ειδικούς Γενικής Ιατρικής, αλλά ψαρωμένους Αγροτικούς, αυτό ήταν ακόμη πιο εύκολο. Στα αστικά όμως κέντρα, που δεν υπάρχουν Κέντρα Υγείας ή Περιφερειακά Ιατρεία, αυτό είναι αρκετά πιο δύσκολο, και έτσι το να επιβιώσει εκεί ένας Γενικός Ιατρός ή Παθολόγος που δεν είναι μέσα στο ΙΚΑ, έχει γίνει πια από δύσκολο έως αδύνατο. Μια εξαίρεση ίσως είναι αν είσαι σε πλούσιο τουριστικό μέρος και ζεις από τα μετρητά ή τις ιδιωτικές ασφάλειες των αλλοδαπών τουριστών που έρχονται λόγω πρόσκαιρων στραπάτσων.

Δεν συζητούμε για τους γεωγραφικούς περιορισμούς μετακίνησης μέσα στην ίδια την χώρα μας όπου παρατηρείται π.χ. το φαινόμενο να επιτρέπεται να εργάζεται ένας Ιατρός μια εβδομάδα στην Καβάλα και την άλλη στην Σουηδία αλλά να μην επιτρέπεται αντίστοιχα να εργάζεται στην Καβάλα και την Ξάνθη..

Εκ των άνω συνάγεται ότι το επάγγελμα του ιδιώτη Ιατρού θεωρητικά μεν είναι ανοικτό, στην πράξη όμως κλειστό και μάλιστα για να το ανοίξεις χρειάζεται συχνά να γλύψεις βολεφτές.. Απλώς το πόσο κλειστό είναι, εξαρτάται από την ειδικότητα του καθενός αλλά και τον τόπο στον οποίο εργάζεται.

Τα αποτελέσματα βέβαια για την κοινωνία είναι τα ίδια όπως και με τα υπόλοιπα κλειστά επαγγέλματα: Ο χαμηλός ανταγωνισμός κατεβάζει την ποιότητα παροχής υπηρεσιών ενώ ανεβάζει τις τιμές τους. Ταυτόχρονα κρατά εκτός επαγγέλματος άξιους ανθρώπους που δεν καταδέχονται να γλύψουν για μια θέση στον Ελληνικό ήλιο...οπότε παίρνουν τα μάτια τους και φεύγουν στα ξένα..

Πώς μετατρέπω έγγραφα σε π ντι εφ.

2011-06-22T08:01:00.004+03:00

Για να μετατρέψω ένα χάρτινο έγγραφο σε ψηφιακή μορφή pdf:

Έναρξη → σάρωση σε →ρυθμίσεις → Αρχείο → (επιλέγω )PDF → OK → βάζω το χαρτί στον εκτυπωτή μου →σάρωση →Όνομα αρχείου (δίνω το όνομα που θέλω στο αρχείο κατά προτίμηση με λατινικούς χαρακτήρες) →Νέα σάρωση (αν θέλω να βάλω και άλλη σελίδα στο ίδιο αρχείο).

Ενναλακτικά:
Έναρξη → Όλα τα προγράμματα → HP → HP Laserjet Proff…. → σάρωση σε……..

Το πρόγραμμα cutepdf είναι αν θέλω να μετατρέψω ένα ψηφιακό αρχείο από word ή άλλη μορφή σε pfd:
Τότε, ανοίγω το αρχείο π.χ. word → εκτύπωση → εκτύπωση → Εκτυπωτής → Όνομα → ( επιλέγω )CutePdf Writer → OK → Δώσε όνομα στο αρχείο και επέλεξε που θα αποθηκευτεί →Αποθήκευση.

Πώς βρίσκω το manual του HP:
Έναρξη → Όλα τα προγράμματα → HP → HP Laserjet Proff…. → οδηγός HPLaserjet

Το” Εθνικό Αρχείο Σακχαρώδους Διαβήτη” στην Σουηδία.

2011-06-21T17:40:00.001+03:00

Στη Σουηδία από το 1996, υπάρχει μια μεγάλη βάση δεδομένων με το όνομα “Εθνικό Αρχείο Διαβήτη” ( Nationella Diabetes Registret = N.D.R.). Όλοι οι Γιατροί αλλά και Νοσηλεύτριες που έχουν ασθενείς που τους παρακολουθούν για Σακχαρώδη Διαβήτη (Σ.Δ. ) τύπου 1, τύπου 2 ή και άλλων μορφών, μπορούν να πάρουν Όνομα χρήστη και Κωδικό για να μπαίνουν σε αυτή την βάση δεδομένων μέσω του διαδικτύου στην διεύθυνση www.ndr.nu . Όταν εισέλθεις σε αυτή την βάση δεδομένων αρκεί να χτυπήσεις τον προσωπικό αριθμό του Ασθενούς (κάτι σαν το ΑΜΚΑ). Μετά βγαίνει μια λίστα με στοιχεία και μετρήσεις που πρέπει να συμπληρώνεις κάθε φορά που βλέπεις τον Ασθενή σου για τον Σ.Δ. του (κάποια από αυτά τα στοιχεία ωστόσο αρκεί να τα συμπληρώσεις μόνο την πρώτη φορά). Εννοείται ότι πρώτα πρέπει να δώσει ο Ασθενής την συγκατάθεσή του. Εννοείται επίσης ότι ο Ασθενής μπορεί να δει ανά πάσα στιγμή τι στοιχεία έχουν καταχωρηθεί για αυτόν, και ότι αν το μετανιώσει αργότερα μπορεί να ζητήσει να βγει από το αρχείο. Περίπου το 50% των ασθενών στη Σουηδία που έχουν την διάγνωση “Σακχαρώδης Διαβήτης”, υπάρχουν σε αυτή την βάση δεδομένων. Τα στοιχεία αυτά χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για ερευνητικά προγράμματα αλλά και για να συγκρίνονται τα διάφορα Κέντρα Υγείας και Κλινικές μεταξύ τους ώστε να ανεβαίνει η ποιότητα παροχής υπηρεσιών προς τους Διαβητικούς. Δεν υπάρχει ένας γενικός νόμος που να υποχρεώνει τους Γιατρούς, τα Κέντρα Υγείας ή τις σχετικές Κλινικές να συμμετέχουν στο N.D.R. αν και σε νομαρχιακό ή δημοτικό επίπεδο αρκετά Κ.Υ. ή κλινικές είναι υποχρεωμένα άμεσα ή έμμεσα να συμμετέχουν (π.χ. αν συμμετέχουν επιδοτούνται με πιο πολλά χρήματα ανά εγγεγραμμένο ασθενή).

Στα πιο πολλά Σουηδικά Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία, όταν όλα βαίνουν καλώς, οι Σακχαροδιαβητικοί ελέγχονται για τον Σ.Δ. τους κάθε 12 μήνες από Ιατρό και κάθε 12 μήνες από ειδικά εκπαιδευμένη Νοσηλεύτρια (με 6 μήνες διαφορά ο έλεγχος του Γιατρού από αυτόν της Νοσηλεύτριας). Ο Γιατρός κοιτά φυσικά πιο πολύ το Ιατρικό μέρος του διαβήτη π.χ. διαγνώσεις και φαρμακοθεραπεία ενώ η νοσηλεύτρια ελέγχει πιο πρακτικά θέματα όπως π.χ. την τεχνική που έχει ο Ασθενής για να μετρά το σάκχαρό του, ή την τεχνική που έχει για να κάνει την ινσουλίνη του ή το πώς διαιτάται ο Ασθενής, αν έχει φυσική άσκηση στη ζωή του, πόσο καπνίζει και πόσο αλκοόλ καταναλώνει. Εκτός από αυτό, τους Σακχαροδιαβητικούς τους φωνάζουν για έλεγχο και από την τοπική οφθαλμολογική κλινική, συνήθως μια φορά κάθε 3 χρόνια. Επίσης συνήθως στα Κέντρα Υγείας έχουν και ποδοθεραπευτή για να φροντίζει τα πόδια του Σακχαροδιαβητικών. Ο ποδοθεραπευτής, όταν όλα βαίνουν καλώς φωνάζει τον Διαβητικό για έλεγχο μια φορά τον χρόνο. Πριν περιποιηθεί τα πόδια του Διαβητικού κάνει μια επισκόπηση των ποδιών π.χ. για να δει αν τα πόδια έχουν τρίχες (δείγμα συχνά καλής κυκλοφορίας του αίματος) ή αν έχουν πληγές. Ελέγχει την αισθητικότητα των ποδιών με monofilament σε 3 διαφορετικά σημεία του κάθε ποδιού. Ελέγχει επίσης ψηφιακά με την βοήθεια ενός μηχανήματος που λέγεται neurothesiometer αν ο Ασθενής αισθάνεται δονήσεις στα πόδια και σε τι βαθμό. Ψηλαφεί επίσης αμφοτερόπλευρα την Ραχιαία Αρτηρία του Ποδιού και τα αποτελέσματα των εξετάσεων του, τα καταγράφει στο αρχείο του ασθενούς.

Από την στιγμή που ανακαλύψεις σαν Ιατρός, Σακχαρώδη Διαβήτη στον ασθενή σου και δηλώσεις μια φορά τον Σ.Δ. του Ασθενούς σου στην ειδικά εκπαιδευμένη νοσηλεύτρια, την τοπική οφθαλμολογική κλινική και στον συμβεβλημένο με το Κ.Υ. ποδοθεραπευτή, αυτοί καλούν αυτόματα τον Ασθενή σου για έλεγχο στα παραπάνω χρονικά διαστήματα ή συχνότερα αν χρειάζεται.

Παρακάτω παραθέτω σε Ελληνική μετάφραση την λίστα που συμπληρώνουμε στο N.D.R, γιατί αποτελεί μια προσεκτικά σχηματοποιημένη περίληψη του τι πρέπει να κοιτά κανείς κάθε φορά που ελέγχει έναν Σακχαροδιαβητικό. (Βέβαια την ανθρώπινη διάσταση στην συνάντηση Ασθενούς – Ιατρού ξέχασαν να την αναφέρουν. Ίσως να τη θεωρούν δεδομένη αν και δεν θα έπρεπε, ειδικά όταν είσαι υποχρεωμένος στη συνάντηση που έχεις με τον ασθενή να συμπληρώσεις όλα αυτά τα στοιχεία και αριθμούς).

Ημερομηνία εξέτασης: ………… Κωδικός του Θεράποντος Ιατρού/Νοσηλεύτριας: ……………… Προσωπικός Αριθμός Ασθενούς: ………………………

1. Ημερομηνία εμφάνισης του Διαβήτη (η διάγνωση γίνεται βάσει των κριτηρίων του WHO. O Διαβήτης της Κύησης εξαιρείται.): ……………………………………

2. Τύπος Διαβήτη (κλινική διάγνωση): Τύπος 1 (συμπεριλαμβανομένου και του LADA)……. Τύπος 2 ….... Δευτερογενής (π.χ. μετά από παγκρεατίτιδα) …….. Αβέβαιο ………..

3α.Θεραπεία του Σ.Δ. : Μόνο με διατροφή …… Ινσουλίνη …… Δισκία ……. Δισκία και Ινσουλίνη ……. Ενέσεις GLP-1 ……..

3β. Μέθοδος χορήγησης της ινσουλίνης : Ενέσεις ………. Αντλία Ινσουλίνης ………………….

4. HBA1C …………….. σε mmol/mol

5.Βάρος (σε kg χωρίς παλτό, σακάκι και παπούτσια) : ……………………..

6. Ύψος (σε cm χωρίς τα παπούτσια) : …………………….

7. Περίμετρος της μέσης (σε cm)* : ………………………….

8. Αρτηριακή Πίεση (σε mmHg καθιστός ή ξαπλωμένος μετά από ανάπαυση 2 λεπτών) : …….…./…………

9. Αντιυπερτασικά φάρμακα Ναι …………. Όχι ………….. Άγνωστο ……………

10. Λιπίδια στο αίμα (mmol/l): Χοληστερίνη…………. Τριγλυκερίδια …………. HDL-Χοληστερίνη ……………..

11. Αντιλιπιδαιμικά φάρμακα: Ναι : ……… Όχι : …….. Άγνωστο : ……….

12α. Μακροαλβουμινουρία** : Ναι: ………. Όχι : ……….. Άγνωστο : …………...

12β. Κρεατινίνη ορού (σε μmol/lt ) : ……………

13. Μικροαλβουμινουρία*** Ναι : …………. Όχι : ……………. Άγνωστο : ……….. Μικροαλβουμινουρία που εξαφανίστηκε μετά από φαρμακοθεραπεία : ……………

14. Ισχαιμική Καρδιακή Νόσος**** Ναι : ………. Όχι: ……… Άγνωστο : ………….

15. Α.Ε.Ε. (Αν έτυχε ποτέ στον ασθενή Παροδικό Α.Ε.Ε. ή Stroke) Ναι : ……… Όχι : ……… Άγνωστο : ………..

16. Ασπιρίνη (ή κάποιος άλλος αναστολέας συνάθροισης αιμοπεταλίων) Ναι: ……… Όχι : ……. Άγνωστο: ……….. Βαρφαρίνη ή Ασενοκουμαρόλη : …………….

17α. Βυθοσκόπηση (φωτογραφία ή έλεγχος από οφθαλμίατρο) Ημερομηνία : …………………

17β. Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια Ναι : …………Όχι : ………… Άγνωστο : …………….

18. Έκπτωση της όρασης (λόγω του Διαβήτη <0,3 στο καλύτερο μάτι μετά από διόρθωση) Ναι : ……………. Όχι : …………….. Άγνωστο : ………………

19α. Εξέταση των ποδιών (το τελευταίο έτος) Ναι ………. Όχι …….. Άγνωστο ……... Ημερομηνία εξέτασης …………………….

19β. Κατηγορία επικινδυνότητας για το πόδι ***** 1)Υγιές πόδι ………… 2)Νευροπάθεια και/ή αγγειοπάθεια ……… 3)Είχε παλαιότερα διαβητικό έλκος ………. 4) Έχει τώρα σοβαρή ασθένεια στο πόδι/στα πόδια ………

20. Καπνιστής (1 τσιγάρο /ημέρα ή περισσότερο ή καπνίζει πίπα ή σταμάτησε το κάπνισμα πριν από λιγότερο από 3 μήνες) Ναι ………. Όχι ………. Άγνωστο ………….

21.Φυσική Δραστηριότητα (30 λεπτά περίπατου ή κάτι ανάλογο. Ατομικά προσαρμοσμένη και λαμβάνονται υπ'όψιν όλα τα είδη φυσικών δραστηριοτήτων): Ποτέ ……. <1 φορά/εβδομάδα ……….. Συστηματικά 1-2 φορές/εβδομάδα ………… Συστηματικά 3-5 φορές την εβδομάδα …….. Καθημερινά ………….

22.Σοβαρά συμβάματα υπογλυκαιμίας ******(αριθμός τους το τελευταίο έτος): Κανένα …….. 1-2 …….. 3-5 …….. >5 ……………

Επεξηγήσεις:

*Περίμετρος της μέσης : Μετριέται με τον ασθενή σε όρθια στάση μετά από συνηθισμένη εκπνοή, οριζοντίως μεταξύ των πιο χαμηλών πλευρών και των υψηλότερων σημείων των λαγόνιων οστών δηλαδή των υψηλότερων σημείων των οστών της πυέλου.

**Μακροαλβουμινουρία: Για την διάγνωση απαιτείται υπολογισμός της ποσότητας δηλαδή ο λόγος αλβουμίνης/κρεατινίνης >30 mg/mmol (ή η Αλβουμίνη των ούρων >200 μg/λεπτό, ή >300 mg/λίτρο).

***Μικροαλβουμινουρία: Για την διάγνωση απαιτείται υπολογισμός της ποσότητας, όπου δύο από τις τρεις εξετάσεις που γίνονται μέσα σε ένα έτος πρέπει να είναι θετικές δηλαδή ο λόγος αλμπουμίνης/κρεατινίνης 3 – 30 mg/mmol (ή η αλμπουμίνη των ούρων 20 – 200 μg/λεπτό, ή 20 -300 mg/λίτρο). (Στην Ελλάδα αυτή η εξέταση ούρων για μικροαλβουμινουρία μπορεί να γίνει σε μικροβιολογικά εργαστήρια. Στις 10 Ιουνίου του 2011 που ρώτησα Μικροβιολόγο εδώ στην Καβάλα κόστιζε γύρω στα 20 ευρώ και δεν την κάλυπτε κανένα Ταμείο. Παίρνει περίπου 6-7 λεπτά μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα).

****Ισχαιμική Καρδιακή Νόσος: Εδώ βάζουμε σταυρουδάκι στο “Ναι”, αν ο Ασθενής είχε ποτέ Στηθάγχη, αν πέρασε ποτέ Οξύ Έμφραγμα του Μυοκαρδίου, αν έκανε PTCA (μπαλονάκι), ή αν έκανε ποτέ εγχείρηση by-pass.

*****Κατηγορία επικινδυνότητας για το πόδι: Επίπεδο 1: Υγιές πόδι – Διαβήτης χωρίς επιπλοκές. Επίπεδο 2: Νευροπάθεια και / ή αγγειοπάθεια – περιφερική αγγειακή νόσος. Επίπεδο 3: Είχε παλαιότερα διαβητικό έλκος, παραμορφώσεις του ποδιού, σοβαρούς κάλους, ή του έγινε κάποιος ακρωτηριασμός. Επίπεδο 4: Έχει σοβαρή ασθένεια του ποδιού αυτή την στιγμή που μιλούμε – έλκος, κριτική ισχαιμία, λοίμωξη, σοβαρή οστεοαρθροπάθεια, ή πόδι charcot.

******Σοβαρό επεισόδιο Υπογλυκαιμίας: Να χρειάστηκε κάποια στιγμή βοήθεια από άλλους ανθρώπους λόγω υπογλυκαιμίας.

Οι τελευταίες λέξεις ενός παγκόσμιου πρωταθλητή του σκάκι πριν πεθάνει.

2011-06-19T23:22:00.007+03:00

Οι τελευταίες λέξεις του Bobby Fischer λίγο πριν πεθάνει το 2008 στην Ισλανδία ήταν: "Nothing is as healing as the human touch.

Ας το θυμόμαστε εμείς οι Ιατροί και ας μην αρκούμαστε μόνο στην λήψη ιστορικού ακόμη και αν πολλές φορές, μας αρκεί για την διάγνωση. Η φυσική εξέταση του Ασθενούς δεν έχει μόνο διαγνωστική αξία αλλά και θεραπευτική.

Ευγένιος Βούλγαρης.

2011-06-19T20:41:00.005+03:00

19/06/2011. Αυγή.

Πάντα με συγκινούσαν οι Έλληνες που αγωνίστηκαν για να έλθει ο Διαφωτισμός στην Ελλάδα. Έτσι παραθέτω μια συνέντευξη που διάβασα σήμερα στην Αυγή για τον Ευγένιο Βούλγαρη:

Συνέντευξη στην Πόλυ Κρημνιώτη

Με το φιλοσοφικό έργο του Βούλγαρη συντελείται ουσιαστικά, δηλαδή στο επίπεδο των θεωρητικών προκειμένων, η αποδέσμευση της νεοελληνικής διανόησης από τον αριστοτελισμό
Κληρικός, παιδαγωγός, μεταφραστής του Βολταίρου, σύμβουλος της Μεγάλης Αικατερίνης και διαπρεπής στοχαστής του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, ο Ευγένιος Βούλγαρης επανέρχεται στο προσκήνιο με την επανέκδοση, για πρώτη φορά από τη συγγραφή του, του κορυφαίου του έργου Λογική από το Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας του τομέα φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Οι φιλελεύθερες ιδέες του Βούλγαρη προετοίμασαν το έδαφος για τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό, ο ίδιος ωστόσο γεύτηκε την εχθρότητα των συντηρητικών κύκλων της εποχής του. Η εκπαιδευτική του σταδιοδρομία, στη Μαρουτσαία Σχολή Ιωαννίνων, στην οποία δίδαξε τη φυσική και τα μαθηματικά του Νιούτον και του Λάιμπνιτς, τον εμπειρισμό του Λοκ, τα φιλοσοφήματα των Χομπς και Βολφ, και στη συνέχεια στην Αθωνιάδα και την Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης, χαρακτηριζόταν από διαρκείς ρήξεις με τους εκπροσώπους των παραδοσιακών αντιλήψεων. Ωστόσο το έργο του έμελλε να σηματοδοτήσει τη μετάβαση από την κορυδαλική παράδοση στον νεότερο φιλοσοφικό στοχασμό και την πειραματική φιλοσοφία, που κυριάρχησε τις επόμενες δεκαετίες στην ελληνόφωνη παιδεία. Ο ίδιος άλλωστε δωροφόρησε την ελληνική γλώσσα με νέους φιλοσοφικούς και επιστημονικούς όρους όπως ο όρος ανεξιθρησκεία.

Η μνημειώδης Λογική του Ευγένιου Βούλγαρη εκδόθηκε το 1766 στη Λειψία, στην οποία βρέθηκε ο στοχαστής μετά το τέλος της εκπαιδευτικής του σταδιοδρομίας, θέτοντας σε εκκίνηση το εκδοτικό πρόγραμμα του έργου του. Έκτοτε η Λογική, το κορυφαίο κατά πολλούς μελετητές έργο του, παρέμεινε στο περιθώριο της έρευνας λόγω ποικίλων δυσχερειών. Για τη Λογική, αλλά και εν γένει τη θέση του Ευγένιου Βούλγαρη στο εκπαιδευτικό και φιλοσοφικό πλαίσιο της εποχής του, καθώς και τον αντίκτυπο του έργου του στην κατανόηση και μελέτη της νεοελληνικής φιλοσοφικής σκέψης μάς μιλά ο Κώστας Θ. Πέτσιος, αναπληρωτής καθηγητής ιστορίας της φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και επιμελητής της σημερινής έκδοσης της Λογικής.

*Δεν είναι περίεργο, το έργο ενός από τους πρωτεργάτες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού να επανεκδίδεται τώρα για πρώτη φορά στην Ελλάδα; Πού οφείλεται η έως τώρα αποσιώπησή του;

Το ερώτημά σας είναι εύλογο και άπτεται σειράς προβλημάτων τα οποία αναμένουν την αντιμετώπισή τους από την επιστημονική κοινότητα που ασχολείται με τις πτυχώσεις του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Σε μεγάλο βαθμό τα κείμενα των Νεοελλήνων φιλοσόφων παραμένουν άγνωστα είτε επειδή διαθέτουμε ελάχιστα αντίτυπα των πρώτων εκδόσεων είτε επειδή -το κυριότερο- παραμένουν σε χειρόγραφη μορφή. Αναφορικά με τη Λογική του Βούλγαρη, θα ήθελα να επισημάνω ότι παρά την πυκνότητα των εννοιολογικών της σημάνσεων και την εμβρίθεια της φιλοσοφικής επιχειρηματολογίας που αποτυπώνεται στις σελίδες της, το έργο, με εξαίρεση ελάχιστες, αλλά σοβαρές προσεγγίσεις, παρέμεινε στο περιθώριο της έρευνας, ίσως ένεκα της αρχαΐζουσας γλώσσας του.

* Ποιους αφορά η Λογική του Βούλγαρη στις μέρες μας;

Αφορά πρωτίστως την έρευνα με την ευρεία έννοια του όρου, αλλά και όλους όσοι ενδιαφέρονται για την πνευματική κίνηση που συντελέσθηκε στον υπόδουλο Ελληνισμό κατά τον 18ο αιώνα. Παρά τις αναμφισβήτητες συμβολές στην ιχνογράφηση και την ανάδειξη πτυχών του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, παραμένει το desideratum της ενδελεχούς μελέτης του φιλοσοφικού προβληματισμού που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στον ελληνικό χώρο και των μορφών που προσέλαβε ο διάλογος με την ευρωπαϊκή επιστημονική και φιλοσοφική σκέψη.

*Τι αποκαλύπτει για τον φιλοσοφικό στοχασμό του συγγραφέα της η Λογική; Είναι το κορυφαίο έργο του;

Έχω την αίσθηση ότι η Λογική συνιστά τον κορυφαίο σταθμό στην πνευματική δημιουργία του Βούλγαρη, αφού το κείμενο ολοκληρώνεται στην περίοδο της ωριμότητάς του. Πρόκειται για κείμενο που δεν εξαντλείται στην έκθεση του περιεχομένου της τυπικής Λογικής, αλλά συνδυάζει την Ιστορία της Φιλοσοφίας με τη συστηματική ανάπτυξη των οντολογικών, γνωσιολογικών και ανθρωπολογικών προβλημάτων που αποτελούσαν το επίκεντρο της φιλοσοφικής συζήτησης κατά το πρώτο ήμισυ του 18ου αιώνα. Υπάρχουν ζητήματα, όπως επί παραδείγματι η αποσαφήνιση των αιτίων της πλάνης ή οι προϋποθέσεις της φιλοσοφικής ερμηνευτικής, που για πρώτη φορά τίθενται με συστηματικό τρόπο σε νεοελληνικό φιλοσοφικό έργο. Στη Λογική του Βούλγαρη δεν συναντούμε μόνον την καταφατική στάση απέναντι στις γνωσιοθεωρητικές συμβολές του Bacon, του Descartes, του Locke, του Leibniz και του Wolff, αλλά και εκτενείς αναφορές στα επιτεύγματα της σύγχρονής του φυσικομαθηματικής επιστήμης, αναφορές οι οποίες είχαν διαφύγει της προσοχής των μελετητών.

* Έχοντας μελετήσει το έργο του Βούλγαρη, πώς θα σκιαγραφούσατε τον ρόλο του στη διαμόρφωση της Νεοελληνικής Φιλοσοφίας;

Ανεξάρτητα από την οπτική μέσα από την οποία επιχειρούμε τη στάθμιση της πνευματικής παρουσίας του Βούλγαρη στη νεοελληνική γραμματεία και ιδιαίτερα τη θέση του στην Ιστορία της Νεοελληνικής Φιλοσοφίας, δεν είναι δυνατόν να μην υπογραμμίσουμε την καίρια συμβολή του στην αναδιάταξη των όρων με τους οποίους μορφοποιήθηκε ο διάλογος των Ελλήνων με την αρχαιοελληνική και βυζαντινή παρακαταθήκη, καθώς και με τη συγκαιρινή τους ευρωπαϊκή σκέψη. Με το φιλοσοφικό έργο του Βούλγαρη συντελείται ουσιαστικά, δηλαδή στο επίπεδο των θεωρητικών προκειμένων, η αποδέσμευση της νεοελληνικής διανόησης από τον αριστοτελισμό και η οικείωση με τις φιλοσοφικές και επιστημονικές διαστάσεις του νεωτερικού στοχασμού τόσο στο πεδίο της γνωσιοθεωρίας όσο και στο πεδίο της φυσικής φιλοσοφίας, γεγονός που προετοίμασε το έδαφος για την εμφάνιση των ρηξικέλευθων διδασκαλιών των μεταγενεστέρων, όπως επί παραδείγματι του Ιώσηπου Μοισιόδακα ή του Αθανάσιου Ψαλίδα.

* Παρ' ότι ήταν μια φωτισμένη περίπτωση στοχαστή, ο οποίος άνοιξε νέους δρόμους στη Νεοελληνική Φιλοσοφία, στο θέμα αιχμής της εποχής του, δηλαδή την αποδοχή ή μη του ηλιοκεντρικού συστήματος, έκανε πίσω. Δεν μπόρεσε να υπερβεί τις θεολογικές παραδοχές του ή το προσωπικό φιλοσοφικό του σύστημα;

Ενώ ο προσανατολισμός της σκέψης του, όπως διαπιστώνουμε από τα κείμενα φυσικής φιλοσοφίας που συνέθεσε και μετέφρασε, είναι νευτώνειος, όσον αφορά το ζήτημα του ηλιοκεντρισμού καταφάσκει τη συμβιβαστική κοσμολογική θεώρηση του Τυχώνειου συστήματος. Τόσο για λόγους που σχετίζονται με τις θεολογικές του παραδοχές, μην ξεχνάμε ότι ανήλθε στη θέση του αρχιεπισκόπου Σλαβονίου και Χερσώνος, όσο και για λόγους επιστημονικούς. Ας μην ξεχνάμε ότι και το Κοπερνίκειο σύστημα στον ευρωπαϊκό χώρο καθιερώθηκε μετά από 170 χρόνια από τη διατύπωσή του. Αν διαπίστωνε την επιστημονική ορθότητα του Κοπερνίκειου συστήματος, δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να εναντιωθεί σε μια δεδομένη ερμηνεία χωρίων της Αγίας Γραφής. Ωστόσο η επιστημονική ηθική του του υπαγορεύει να παρουσιάσει με νηφαλιότητα την επιχειρηματολογία των οπαδών του Κοπέρνικου στον ελλαδικό χώρο.

* Η σχέση του με τους υπόλοιπους Έλληνες διαφωτιστές ποια ήταν; Αν λάβουμε υπόψη την αττικίζουσα γλώσσα του, τι μπορούμε να πούμε για τη σχέση του με τον Κοραή;

Ο Βούλγαρης παρέμεινε στον ελληνικό χώρο μία εικοσαετία (1742-1762), περίοδο κατά την οποία μορφοποιήθηκε ένα ανανεωτικό πλαίσιο φιλοσοφικής διδαχής, γόνιμης επικοινωνίας με τις νέες συμβολές στο πεδίο της γνωσιοθεωρίας, της ανθρωπολογίας και της φυσικής φιλοσοφίας και αποδοχής της "πειραματικής φιλοσοφίας". Το έργο σημαντικών στοχαστών που διεδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην πνευματική συζήτηση του 18ου αιώνα, όπως του Νικολάου Ζερζούλη, του Ιώσηπου Μοισιόδακα και του Αθανασίου Ψαλίδα, προϋποθέτει, ρητά ή ανεπίγνωστα, τη διδασκαλία του Βούλγαρη, ανεξάρτητα από την κριτική την οποία άσκησαν οι δύο τελευταίοι στη "αττικίζουσα" γλώσσα του. Είναι γνωστό βεβαίως ότι ο Κοραής υιοθέτησε μια διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα της γλώσσας, όπως όμως επισημαίνει στο Memoire (1803) η Λογική του Ζακύνθιου στοχαστή υπήρξε κείμενο που "εξήγειρεν άμιλλαν" στην ψυχή του.

* Η θέση του απέναντι στην επανάσταση για την απελευθέρωση ποια ήταν;

Τη στάση του Βούλγαρη έναντι του "πολιτικού" προβλήματος του δούλου Γένους μπορούμε να την ιχνηλατήσουμε στις μεταφράσεις ορισμένων έργων που εκπόνησε, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και κείμενα του Βολταίρου σχετικά με την Αικατερίνη Β΄, καθώς και στο δοκίμιό του Στοχασμοί εις τους παρόντας κρισίμους καιρούς του κράτους του Οθωμανικού (1772), έργο στο οποίο αναδεικνύεται με ενάργεια η αναλυτική ικανότητα του Βούλγαρη αναφορικά με το ζήτημα των διεθνών σχέσεων. Μέχρι το τέλος της ζωής του ενεφορείτο από την προσδοκία της ρωσικής παρέμβασης για την απελευθέρωση του Γένους, δύο χρόνια όμως πριν τον θάνατό του αφιερώνει τη μετάφραση του έργου Αι καθ' Όμηρον Αρχαιότητες και αι Κερκυραϊκαί Αρχαιολογίαι (1804) στην αρτισύστατη (1800) εν Επτανήσω "Πολιτοκρατία", που συμπύκνωνε την ανανέωση της ελπίδας των Ελλήνων για την απελευθέρωση.

* Η Λογική είναι, εξ' αιτίας της γλώσσας του Βούλγαρη, έργο δυσπρόσιτο στο ευρύ κοινό. Αντιμετωπίζετε το ενδεχόμενο απόδοσής του στην καθομιλουμένη;

Στην αναστατική έκδοση της Λογικής προτάσσονται εκτενή "Προλεγόμενα" με τίτλο "Ο Ευγένιος Βούλγαρις και ο φιλοσοφικός ορίζοντας της Λογικής", με την επιδίωξη όχι μόνον να αποσαφηνίσουμε τις πηγές της σκέψης του, αλλά και να ανασυγκροτήσουμε τα καίρια σημεία της φιλοσοφικής ανάπτυξης που αποτυπώνεται σε αυτό το μνημειώδες έργο, έτσι ώστε να διευκολυνθεί από τους μελετητές και τους ενδιαφερόμενους η προσπέλασή του. Στην ίδια στόχευση εγγράφονται η εξειδικευμένη βιβλιογραφία που παρατίθεται, καθώς και τα "Ευρετήρια" που επιτάσσονται. Θα ήταν χρήσιμο, ιδιαίτερα για το ευρύ κοινό, ένα Γλωσσάριο όρων όχι μόνον της Λογικής, αλλά και των άλλων κειμένων, διότι για τον σημερινό αναγνώστη η γλώσσα του Βούλγαρη, τόσο οι όροι όσο και η σύνταξη, δημιουργεί όντως δυσκολίες, θεωρώ όμως ότι δεν ενδείκνυται η απόδοση του κειμένου στην καθομιλουμένη. Ωστόσο θα ήταν χρήσιμη σε ένα ανθολόγιο κειμένων του Βούλγαρη η ύπαρξη, παράλληλα με το πρωτότυπο, και της νεοελληνικής απόδοσής του.

* Η Λογική, αλλά και η χειρόγραφη παράδοση της Νεοελληνικής Φιλοσοφίας, την οποία μελετάτε και σταδιακά εκδίδετε στο Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας, ανατρέπει την έως τώρα θεώρηση του Νεοελληνικού Διαφωτισμού; Αποκαλύπτει άλλες πτυχές ή ενδεχόμενες παρερμηνείες;

Είναι σαφές από την έως σήμερα έρευνα που επιχειρείται τόσο στο Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας όσο και στον Τομέα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ότι η χειρόγραφη παράδοση των φιλοσοφικών κειμένων μάς αποκαλύπτει ένα πεδίο φιλοσοφικής ερωτηματοθεσίας, το οποίο μας επιτρέπει είτε να τροποποιήσουμε ορισμένες παγιωμένες αντιλήψεις είτε να αναθεωρήσουμε αυτάρεσκες σχηματοποιημένες εκδοχές, αναφορικά με την ιστορικότητα των προβληματισμών που αναπτύχθηκαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα και τα ρεύματα ιδεών με τα οποία διαλέχθηκε η νεοελληνική σκέψη.

* Σε πρόσφατη έκδοσή σας, στο πλαίσιο του Εργαστηρίου, μιλάτε για αυξανόμενο ενδιαφέρον από το εξωτερικό για τη νεοελληνική φιλοσοφία. Πού το αποδίδετε;

Νομίζω ότι σχετίζεται με το γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η μελέτη της νεοελληνικής φιλοσοφίας έχει να παρουσιάσει έναν πλούσιο αμητό αρχειακών τεκμηρίων, που φανερώνουν έναν γόνιμο διάλογο με την ευρωπαϊκή σκέψη, και η έκδοση κειμένων, όχι μόνον από το Εργαστήριό μας, αλλά και από άλλα ερευνητικά κέντρα, έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για περαιτέρω έρευνα.

* Σε μια περίοδο που τα ελληνικά Πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, πώς καταφέρνετε στα Γιάννενα να λειτουργείτε το Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας;

Αναμφίβολα υπάρχουν πολλές δυσκολίες, αλλά η έρευνα δεν πρέπει να ανασταλεί. Με την προσωπική μας μετοχή και την ανιδιοτελή προσφορά μεταπτυχιακών φοιτητών, συνεχίζουμε το έργο του εμπλουτισμού και της ψηφιακής προβολής των τεκμηρίων που απόκεινται στο Εργαστήριο, εγχείρημα το οποίο έχει αναγνωρισθεί από την επιστημονική κοινότητα. Εκτός από τα δύο βραβεία Αριστείας για την ψηφιακή βάση δεδομένων και μεταδεδομένων και την ψηφιακή βιβλιοθήκη του Εργαστηρίου, ο αριθμός των επισκεπτών υπερβαίνει σήμερα τις 260.000 και η επικοινωνία με ερευνητές της ημεδαπής και της αλλοδαπής συνιστά πρόσθετο επιστημονικό κίνητρο για να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας.

* Πού αποδίδετε την κακοδαιμονία του ελληνικού πανεπιστημίου;

Με το ερώτημά σας θέτετε ένα καίριο ζήτημα, που είναι δύσκολο να απαντηθεί ευσύνοπτα, θα μπορούσαμε όμως να μιλήσουμε σχηματικά για εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες. Σίγουρα η "κακοδαιμονία" δεν συναρτάται μονοσήμαντα με την επί δεκαετίες υποχρηματοδότηση της έρευνας, εγγενές στοιχείο της πολιτικής που ασκήθηκε από την κεντρική εξουσία, και την παρούσα δραστική περικοπή της χρηματοδότησης, αλλά και με φαινόμενα παθογένειας που αναπτύχθηκαν εντός των Πανεπιστημίων. Όταν το Πανεπιστήμιο εκλαμβάνεται ως χώρος προβολής ιδιοτελών στοχεύσεων (συχνά με την επένδυση μιας ψευδεπίγραφης ρητορικής περί του αντιθέτου) και επιβολής εξουσιαστικών σχέσεων και όχι ως δυναμικό πεδίο ανάδυσης της κριτικής σκέψης, ανάπτυξης της επιστήμης και κοινωνικής προσφοράς, η απόληξη δεν μπορεί παρά να είναι η παθογένεια. Θεωρώ όμως ότι στο ελληνικό Πανεπιστήμιο εξακολουθούν να υπάρχουν οι δυνατότητες να αναγνωρίσουμε το ποιοτικό διακύβευμα που συμπυκνώνουν οι όροι «ακαδημαϊκή κριτική», «ακαδημαϊκή έρευνα», «ακαδημαϊκή διδασκαλία» και «ακαδημαϊκό ήθος».

Τι στοιχεία χρειάζεται να ξέρω, ως ιδιοκτήτης, πριν νοικιάσω σε κάποιον ένα χώρο.

2011-06-10T16:07:00.003+03:00

Τι στοιχεία χρειάζεται να ξέρω πριν κάνω συμβόλαιο ενοικίασης κάποιου χώρου (μαγαζιού ή κατοικίας).

Τα παρακάτω μου τα είπε δικηγόρος που εμπιστεύομαι, εδώ στην Καβάλα:

Πόσα τετραγωνικά είναι ο χώρος.

Αν είναι ισόγειο ή σε ποιόν όροφο είναι.

Πόσα και τι δωμάτια έχει.

Η ταχυδρομική διεύθυνση του χώρου.

Πόσο θα είναι το ενοίκιο.

Αν το χαρτόσημο που είναι 3,6% του ενοικίου θα το πληρώνει ο ενοικιαστής (που είναι και το πιο συνηθισμένο) ή ο ιδιοκτήτης.
Πότε αρχίζει η μίσθωση.

Κάθε πότε θα γίνεται η αύξηση του ενοικίου και πόσο. Π.χ. αύξηση ανάλογα με τον πληθωρισμό κάθε χρόνο. Ή αύξηση ο πληθωρισμός + π.χ. 2%. Ή π.χ. αύξηση 3% κάθε χρόνο ανεξαρτήτως πληθωρισμού. Ή πληθωρισμός αλλά τουλάχιστον 4%.

Για πόσα χρόνια θα ισχύει το συμβόλαιο. Π.χ. το συμβόλαιο θα ισχύει για 4 χρόνια και μετά καινούριο γραπτό συμβόλαιο αλλιώς από τον 5ο χρόνο και μετά θα αυξάνεται με τον πληθωρισμό + 5%, για να τον αναγκάσεις τον ενοικιαστή να έρθει σε καινούρια συμφωνία μετά τα 4 χρόνια (Βέβαια αν πρόκειται για ελεύθερους επαγγελματίες ο νόμος τους δίνει το δικαίωμα να μείνουν για 12 χρόνια).

Αν θα δώσει κάποια εγγύηση ο ενοικιαστής (δίνουν συνήθως 1 ή 2 μηνιάτικα εγγύηση).
Σε περίπτωση που ο χώρος είναι φρεσκοβαμμένος, αν απαιτείς να σου τον παραδώσει φρεσκοβαμμένο και ο ενοικιαστής πριν φύγει.

Σε περίπτωση που το ζητήσω σαν ιδιοκτήτης για ιδιοχρησία τι συμβαίνει. Τότε πρέπει να πληρώσω μια αποζημίωση στον ενοικιαστή. Συνήθως όταν τον θέλω για ιδιοχρησία για το ίδιο επάγγελμα που το είχε και ο ενοικιαστής πρέπει να πληρώσω περισσότερη αποζημίωση από ότι συνήθως δηλαδή γύρω στα 10 – 15 μηνιάτικα.

Επίσης πόσο πιο μπροστά πρέπει να ειδοποιήσει ο ενοικιαστής πριν το ξενοικιάσει (κανονικά πρέπει να το πει 3 μήνες πιο μπροστά και να πληρώσει επιπλέον και 1 μήνα αποζημίωση αν θέλει να φύγει πριν από την λήξη του συμβολαίου).

Χρειαζόμαστε τέλος ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, ΑΦΜ και ταυτότητα του ιδιοκτήτη και του ενοικιαστή αντιστοίχως.

Πώς ονειρεύομαι την οργάνωση της ΠΦΥ στην Ελλάδα.

2011-06-05T22:54:00.004+03:00

Αυτά που έδειξα στο powerpoint, κατά την διάρκεια της ομώμυμης ομιλίας μου στην Αλεξανδρούπολη, στις 05/06/2011 στο Hotel Egnatia, στην Αλεξανδρούπολη, σε ένα συμπόσιο Γενικής Ιατρικής στην Αλεξανδρούπολη. Το είχε ανοικτό πράσινο φόντο με μαύρα γράμματα.

Πώς ονειρεύομαι την οργάνωση της ΠΦΥ στην Ελλάδα.

Τα όνειρα και οι στόχοι είναι σημαντικά:
‘’Αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, τότε θα βρεθείς κάπου αλλού.’’

Η ασφάλιση.
Τα φαρμακεία.
Η συνταγογράφηση.
Η εργασιακή υπόσταση των Γενικών Ιατρών.
Μικρά ιδιωτικά Κ.Υ. – Group Practice
Το σύστημα αμοιβής των Ιατρών.
Τι θα κοστίζει στον Ασθενή.
Τι θα κοστίσει στο Κράτος.
Τα μικτά έσοδα του Ιατρού.
Ο τρόπος εργασίας των Γενικών Ιατρών.
Οι Διακομιδές.
Φαρμακευτική Περίθαλψη.
Αξιολόγηση αυτού του συστήματος.
Η γνώμη σας;

-------------------------------------------------

Η ασφάλιση.
Ένα ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό Ταμείο για όλους.
Κατώτατη σύνταξη σε όλους.
Ανταποδοτικότητα.
Μηχανοργάνωση.
Ετήσια αναφορά του Ταμείου σε κάθε πολίτη.

-------------------------------------------

Τα φαρμακεία.

Δεν υπάρχει κατώτατη τιμή στην πώληση των φαρμάκων.

-------------------------------------------------

Η συνταγογράφηση.
Όλοι οι Ιατροί μπορούν να έχουν σύμβαση με το Ταμείο.
Συνταγές αποκλειστικά από ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Όποιος αρνείται να συνταγογραφήσει από τον υπολογιστή δεν πληρώνεται από το Ταμείο.
Το κράτος ας αναλάβει το Πρωτόκολλο όχι το Ιατρικό Λογισμικό.
Δεν σαμποτάρουμε τα βασικά και φθηνά φάρμακα.
Guidelines.
Λίστα συνιστώμενων ουσιών για κάθε πάθηση.
Όποιος Ασθενής επιθυμεί ακριβότερη μάρκα του φαρμάκου πληρώνει από την τσέπη του την διαφορά.
Έτσι η φαρμακευτική δαπάνη θα πέσει κάθετα.

----------------------------------------

Η εργασιακή υπόσταση των Γενικών Ιατρών.
Παύουν να είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι.
Απλώς έχουν δικαίωμα να κάνουν σύμβαση με το Ταμείο.

--------------------------------------------

Μικρά ιδιωτικά Κ.Υ. – Group Practice.
Οι Ιατροί δουλεύουν μόνοι τους ή συνενώνονται ανά δύο – τρείς.
Προσλαμβάνουν προσωπικό.

-----------------------------------------------------------

Το σύστημα αμοιβής των Ιατρών.
Ο κάθε πολίτης επιλέγει σε ποιο group practice/Κέντρο Υγείας θα εγγραφεί.
Το κράτος πληρώνει κατά μέσο όρο 60 Ευρώ τον χρόνο ανά εγγεγραμμένο ασθενή.
Ο ασθενής μπορεί να αλλάξει group practice/ Κέντρο Υγείας ανά πάσα στιγμή.
Ο Ιατρός πληρώνεται έτσι ανάλογα
1) με τους εγγεγραμμένους σε αυτόν ασθενείς του,
2) την νοσηλευτική βαρύτητα (DRG = Diagnose Related Group),
3) τον αριθμό των επισκέψεων
4) τις Ιατρικές Πράξεις.

Τι γίνεται σε επείγουσες περιπτώσεις;

-----------------------------------------------------

Τι θα κοστίζει στους Ασθενείς.

Στον Ασθενή θα κοστίζει μέχρις ότου να φτάσει τα 90 Ευρώ τον χρόνο. Μετά ο Ασθενής παίρνει κάρτα ελευθέρας για αυτό το ημερολογιακό έτος, για όλους τους Ιατρούς στην Ελλάδα.
Ενδεικτικά: Επίσκεψη στο Γενικό Ιατρό 5 Ευρώ.
Τηλεφωνική συνταγογράφηση 3 Ευρώ.
Επίσκεψη κατ’οίκον 30 – 90 Ευρώ.
Επίσκεψη σε ειδικό 30 Ευρώ.
Επίσκεψη σε Ειδικό μετά από παραπομπή Γενικού Ιατρού 5 Ευρώ.

----------------------------------------------------

Τι θα κοστίζει στο Κράτος.
Κατά μέσο όρο 60 ευρώ ανά ασθενή και έτος.

---------------------------------------

Τα μικτά έσοδα του Ιατρού.
Εδώ λαμβάνω υπ’όψιν ότι ένας Γενικός Ιατρός αναλαμβάνει κατά μέσο όρο ένα πληθυσμό 1500 ατόμων.
Τότε ο Ιατρός που έχει π.χ. 1500 εγγεγραμένα άτομα θα λαμβάνει από το Κράτος 90.000 Ευρώ τον χρόνο.
Από τους Ασθενείς του, ανάλογα με τις επισκέψεις και τις Ιατρικές Πράξεις που του κάνουν, θα έχει να λαμβάνει έως και 135.000 Ευρώ τον χρόνο.

Τα έξοδα του Ιατρείου τα υπολογίζω στα 30.000 ανά έτος (και μιλούμε για ενοίκιο 700 ευρώ τον μήνα, μια Νοσηλεύτρια που είναι και γραμματέας για 5 ώρες την ημέρα, μια καθαρίστρια και τα αναλώσιμα του Ιατρείου).

----------------------------------------------------------

Ο τρόπος εργασίας των Γενικών Ιατρών.
Το πρωί 8-9, ώρα τηλεφώνου/τηλεφωνικές συνταγές.
Τις υπόλοιπες επτά ώρες της ημέρας Ιατρείο/επισκέψεις κατ’οίκον.
Η πρώτη εκτίμηση των παιδιών γίνεται πάντα από Γενικό Ιατρό.

------------------------------------------------------------

Οι Διακομιδές.

Ξεχωριστή υπηρεσία από την Πρωτοβάθμια.

Τι γίνεται στην Σκανδιναβία:

Τραυματιοφορείς που είναι ταυτόχρονα και Οδηγοί ασθενοφόρου με καλή εκπαίδευση σε πρώτες βοήθειες και ανάνηψη. Εναλλάσσονται μεταξύ τους σαν οδηγοί / τραυματιοφορείς και ο ένας βοηθά τον άλλο.

Έχουν εκπαίδευση κάθε εβδομάδα στις πρώτες βοήθειες , στην Καρδιοαναπνευστική ανάνηψη και στο να βάζουν ενδοφλέβιες γραμμές.
Έχουν τηλεφωνική επικοινωνία συνέχεια (που μπορεί και να καταγραφεί), με Ιατρό της υπηρεσίας τους.

Μπορούν να δίνουν τότε π.χ. πεθιδίνη, αντιϊσταμινικά, κορτιζόνη, αδρεναλίνη ή ασπιρίνη. Μπορούν να παίρνουν καρδιογράφημα να το στέλνουν με φαξ από το ασθενοφόρο τους στην πλησιέστερη καρδιολογική κλινική και να ξεκινούνε μέχρι και θρομβόλυση. Μπορούν να κάνουν και απινίδωση.

Υπό τέτοιες συνθήκες η πλειοψηφία των διακομιδών γίνεται χωρίς να χρειάζεται η φυσική παρουσία του Ιατρού.

----------------------------------------------------------

Φαρμακευτική Περίθαλψη.

Το κόστος των 90 πρώτων Ευρώ για φάρμακα σε ένα ημερολογιακό έτος το επωμίζεται εξ’ολοκλήρου ο Ασθενής και μετά πληρώνει όλο και μικρότερη συμμετοχή μέχρι να φτάσουμε στα ποσοστά συμμετοχής που ισχύουν τώρα.

Όσους δεν έχουν να πληρώσουν τα παραπάνω, τους δίνει λεφτά η Πρόνοια.

----------------------------------------------------

Αξιολόγηση αυτού του συστήματος.

Αποφεύγεται ο άσκοπος συνωστισμός.

Παρακινείται έμμεσα ο Ασθενής να προστρέξει πρώτα στον Γενικό Ιατρό.

Ένα μέρος της χρηματοδότησης των μονάδων Υγείας της χώρας καλύπτεται κατ’ευθείαν από τους Ασθενείς.

Αναγκάζονται οι Ιατροί να γίνουν πιο παραγωγικοί, καλύτεροι επιστημονικά αλλά και καλύτεροι από πλευράς συμπεριφοράς.

--------------------------------------------------------------

Η γνώμη σας;

Τι κοστίζει να επισκεφτείς τα Επείγοντα (Τ.Ε.Π.) σε Νοσοκομείο στη Σουηδία;

2011-06-03T17:32:00.001+03:00

Έκανα ένα locum στην Σουηδία και το Σάββατο 28/05/2011, φεύγοντας από το Malmö, έτυχε να περάσω μπροστά από το Νοσοκομείο και θέλοντας να θυμηθώ τα παλιά (εκεί σπούδασα ), μπήκα μέσα.

Περνώντας μπροστά από το Τ.Ε.Π. ρώτησα τη νοσηλεύτρια που ήταν στην υποδοχή, τι κοστίζει για να επισκεφτεί ένας ασθενής τα Επείγοντα.

Μου απάντησε ότι αν ο Ασθενής συναντήσει μόνο Νοσηλεύτρια (συμβαίνει και αυτό), π.χ. για επίδεση τραύματος, ή για να του πάρει αίμα, για να του κάνει ηλεκτροκαρδιογράφημα, ή για να του δώσει φάρμακα που είναι απλά (π.χ. παρακεταμόλη) τότε κοστίζει 200 Σουηδικές Κορώνες (SEK) = 22 Ευρώ (Ε).

Αν ο Ασθενής χρειαστεί να συναντήσει Ιατρό στα Επείγοντα κοστίζει 300 SEK = 33 E. Αν συναντήσει και Νοσηλεύτρια και Ιατρό κοστίζει πάλι μόνο 300 SEK = 33 E.

(Σε αντιδιαστολή η επίσκεψη σε Γενικό Ιατρό στο Κέντρο Υγείας σε ώρες γραφείου κοστίζει 150 SEK = 16 E).

Βέβαια όταν ο Ασθενής φτάσει να έχει πληρώσει συνολικά 900 SEK = 101 E για Ιατρούς ή Νοσηλεύτριες μέσα στο ίδιο ημερολογιακό έτος, τότε παίρνει κάρτα ελευθέρας για το έτος αυτό.

Πως χρησιμοποιούμε το Πάουερπόιντ, για δείξουμε μια παρουσίαση (το τεχνικό μέρος της υπόθεσης).

2011-06-03T17:24:00.009+03:00

Πώς παρουσιάζουμε διαφάνειες του Powerpoint:

Βάζουμε στον υπολογιστή το στικάκι που έχει μέσα του την παρουσίαση που θέλουμε να κάνουμε σε powerpoint.

Κάνουμε διπλό κλικ πάνω στο αρχείο σε powerpoint που θέλουμε να δείξουμε.

Πατάμε το F5 και τότε βλέπουμε την πρώτη εικόνα της παρουσίασης να καταλαμβάνει όλη την οθόνη.

Κατεβάζουμε ένα – ένα τα στοιχεία της εικόνας πατώντας το κουμπί με το βελάκι που δείχνει προς τα δεξιά.

Αντίθετα γυρνώ ένα – ένα τα στοιχεία της εικόνας προς τα πίσω πατώντας το κουμπί με το βελάκι που δείχνει προς τα αριστερά.

Πατώντας το κουμπί esc δεν δείχνει πλέον το πρόγραμμα την συγκεκριμένη εικόνα στην οποία βρισκόμαστε σε όλη την οθόνη αλλά μόνο σε ένα μέρος της οθόνης ενώ γύρω – γύρω βλέπει κανείς διάφορα κουμπιά του προγράμματος του powerpoint, και επίσης αριστερά του τις διάφορες εικόνες σε μικρογραφία ώστε να μπορεί κανείς εύκολα να επιλέξει γρήγορα σε ποια εικόνα θέλει να πάει κανείς κατευθείαν.

Αν θέλουμε να διορθώσουμε μια λέξη κ.τ.λ. σε μια πρόταση μέσα σε μια εικόνα, κάνουμε απλό κλικ πάνω στην πρόταση, διορθώνουμε ότι θέλουμε και πατάμε το κουμπί με το σύμβολο της δισκέτας για αποθήκευση.

Πατώντας το κουμπί F5, η εικόνα στην οποία βρισκόμαστε καταλαμβάνει πάλι το σύνολο της οθόνης.

Τα γράμματα μεγέθους 16 γενικά φαίνονται καλά. Αν βάλεις γράμματα μεγέθους 18 τότε φαίνονται σίγουρα πολύ καλά. Για επικεφαλίδες μπορείς να βάλεις και μεγαλύτερα.

Γενικά εμένα μου ταιριάζει σαν φόντος το ανοικτό πράσινο με μαύρα γράμματα.

Επίσης καλός συνδιασμός είναι ανοικτό μπεζ ή καφέ για φόντο και μαύρα γράμματα.

Επίσης τα γκρίζα γράμματα σε παλ φόντο μπορεί επίσης να είναι καλά.

Επίσης καλός συνδιασμός μπορεί να είναι μπλε φόντος με κίτρινα γράμματα.

Το δίκαιο και το δικαίωμα του πελάτη.

2011-05-31T05:39:00.003+03:00

Ο πελάτης δεν έχει πάντα δίκαιο.
Έχεί όμως πάντα δικαίωμα, να τον ακούσουμε.
(Και πιθανώς να του προτείνουμε και κάποιες εναλλακτικές λύσεις).

Πώς ονειρεύομαι την οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα.

2011-05-14T08:07:00.006+03:00

Πώς ονειρεύομαι την οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα.

Του Αργύρη Αργυρίου,
Γενικού - Οικογενειακού Ιατρού,
Καβάλα.
http://www.argiriou.se

Τα παρακάτω που περιγράφω, ναι μεν λέω ότι τα ονειρεύομαι αλλά δεν είναι παρόλα αυτά βγαλμένα από την φαντασία μου. Τα περισσότερα από αυτά τα έχω δει στην πράξη στην Σουηδία και στη Νορβηγία όπου εργάστηκα σαν Γενικός Ιατρός πριν επιστρέψω στην Ελλάδα:
Υπάρχει μόνο ένα ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό Ταμείο για όλους τους Έλληνες πολίτες που χρηματοδοτείται από τους φόρους που παίρνει το κράτος αλλά και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών και των ασφαλισμένων. Το Ταμείο αυτό δίνει μια κατώτατη εγγυημένη σύνταξη για όλους τους πολίτες ανεξάρτητα αν εργάστηκαν ποτέ ή όχι, αλλά από κει και πέρα είναι καθαρά ανταποδοτικό. Δηλαδή η σύνταξη που παίρνεις έχει άμεση συνάρτηση με τις κρατήσεις που σου έχουν γίνει καθ’όλη την διάρκεια της εργασιακής σου ζωής. Το Ταμείο είναι πλήρως μηχανογραφημένο και μια φορά τον χρόνο σου στέλνει στο σπίτι μια προσωπική αναφορά του πόσες είναι οι κρατήσεις που σου έχουν γίνει συνολικά, καθ’όλη την διάρκεια της ζωής σου μέχρι τώρα. Κάνει επίσης μια πρόβλεψη του τί θα πάρεις σε σύνταξη, εάν οι κρατήσεις που σου γίνονται συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό μέχρι που να φτάσεις τα 65 σου. Έτσι αποκτάς μια ιδέα του τι περίπου θα έχεις όταν θα βγεις στην σύνταξη, αλλά σε κάνει ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς ότι τίποτε δεν είναι αυτονόητο. Όλα εξαρτώνται από το τι μπαίνει στον προσωπικό σου συνταξιοδοτικό λογαριασμό και πώς τα χρήματα αυτά διαχειρίζονται. Η διαχείριση του Ταμείου είναι όσο το δυνατόν πιο διαφανής γίνεται, και στο τέλος του χρόνου βγαίνει λεπτομερής ισολογισμός που είναι προσβάσιμος μέσω του διαδικτύου από όλους τους πολίτες.
Οι άδειες των φαρμακείων δεν πωλούνται και φυσικά δεν κληρονομούνται, παρά επιστρέφονται στην Νομαρχία όταν ο φαρμακοποιός βγει στην σύνταξη. Δεν υπάρχει κατώτατη τιμή στην πώληση ενός φαρμάκου. Σε αυτό το θέμα αφήνουμε τα φαρμακεία ελεύθερα να ανταγωνιστούν μεταξύ τους. Οι θέσεις εκπαίδευσης φαρμακοποιών και Ιατρών από τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας ελαττώνονται.
Όλοι οι Ιατροί μπορούν να έχουν σύμβαση με το Ταμείο και άρα και δικαίωμα να συνταγογραφούν τα φάρμακα όλων των πολιτών. Όμως η συνταγογράφηση γίνεται αποκλειστικά και μόνο από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιεί ότι λογισμικό θέλει για αυτό το πράγμα. Αρκεί τα λογισμικά αυτά να είναι συμβατά μεταξύ τους και να πληρούν κάποιες προϋποθέσεις που έχει καθορίσει το κράτος. Έτσι η συνταγογράφηση ελέγχεται με άμεσο τρόπο κεντρικά από την πολιτεία. Σε επείγουσες περιπτώσεις και μόνο, επιτρέπεται η χειρόγραφη συνταγή που όμως εντός λίγων ημερών πρέπει να γραφεί και από τον υπολογιστή του Ιατρού αλλιώς δεν είναι έγκυρη και ο φαρμακοποιός δεν πληρώνεται για το φάρμακο. Όποιος Ιατρός αρνείται να συνταγογραφήσει ηλεκτρονικά δεν πληρώνεται από το Ταμείο (είμαστε στο έτος 2011). Απαγορεύεται αυστηρότατα η πώληση φαρμάκων από φαρμακοποιούς χωρίς συνταγή Ιατρού, εκτός από κάποια απλά φάρμακα. Τα φθηνά και απλά αυτά φάρμακα πάντως, δεν είναι εκτός λίστας συνταγογραφούμενων φαρμάκων κάθε άλλο μάλιστα: Δεν πρέπει σαμποτάρουμε τα βασικά και φθηνά φάρμακα (1). Υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες (guidelines) από το Ταμείο για την θεραπευτική προσέγγιση (μεταξύ άλλων και την φαρμακευτική) των διαφόρων ασθενειών. Υπάρχει φυσικά και λίστα συνιστώμενων ουσιών για κάθε πάθηση (2). Οι ασθενείς που σε συνεργασία με τον Ιατρό τους θέλουν να επιλέξουν κάποιο άλλο φάρμακο πληρώνουν από την τσέπη τους την διαφορά μεταξύ της τιμής του φαρμάκου που προτείνει το Ταμείο και της τιμής του άλλου φαρμάκου. Με τους παραπάνω τρόπους θα πέσει κάθετα η φαρμακευτική δαπάνη.

Οι Γενικοί Ιατροί (ακόμη και αυτοί που τώρα ανήκουν στο ΕΣΥ) παύουν να είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι, απλώς έχουν δικαίωμα να κάνουν σύμβαση με το Ταμείο. Δουλεύουν μόνοι τους ή συνενώνονται ανά δύο - τρεις, προσλαμβάνουν προσωπικό και κάνουν μικρά ιδιωτικά Κέντρα Υγείας ( group practice ). Ο κάθε πολίτης πρέπει να διαλέξει να ανήκει στον καλυπτόμενο πληθυσμό ενός τέτοιου ιδιωτικού Κέντρου Υγείας (Κ.Υ.). Σε περίπτωση που κάποιος δεν διαλέξει, εγγράφεται αυτομάτως στο κοντινότερο ως προς την μόνιμη κατοικία του, Κ.Υ. Ο πολίτης έχει όμως δικαίωμα να αλλάζει και να εγγράφεται σε άλλο ιδιωτικό Κ.Υ. όποτε θέλει. Το Ταμείο πληρώνει για έναν ασθενή που έχει εγγραφεί στον καλυπτόμενο πληθυσμό του Κέντρο Υγεία σου π.χ. 60 Ευρώ (Ε) τον χρόνο, μόνο και μόνο γιατί ο Ασθενής έχει επιλέξει να ανήκει στον καλυπτόμενο πληθυσμό του δικού σου Κ.Υ. σε περίπτωση που αρρωστήσει. Αν ο ασθενής επιλέξει να αλλάξει Κ.Υ. π.χ. πάνω στον έκτο μήνα, τότε το Κ.Υ. σου θα πληρωθεί από το Ταμείο 30 Ε για αυτόν το ασθενή και τα άλλα 30 Ε θα τα πάρει το επόμενο Κ.Υ. στο οποίο θα επιλέξει να εγγραφεί ο ασθενής. Τα ιδιωτικά αυτά Κ.Υ. πληρώνονται από το Ταμείο ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού που καλύπτουν, όπως περιέγραψα, τη νοσηλευτική βαρύτητα του κάθε Ασθενούς, αλλά και ανάλογα με τους πόσους Ασθενείς βλέπουν, και τι Ιατρικές πράξεις κάνουν. Η νοσηλευτική βαρύτητα προσδιορίζεται από την ηλικία και τις χρόνιες διαγνώσεις του Ασθενούς (δείτε σχετικό κείμενο για τα DRG στην παραπομπή 3). Σε περίπτωση που ο Ασθενής βρεθεί σε μακρινό τόπο και αρρωστήσει πηγαίνει επειγόντως στο κοντινότερο Κ.Υ. και το Κ.Υ. αυτό πληρώνεται μόνο για Ιατρικές πράξεις που έκανε σε εκείνη την επείγουσα επίσκεψη. Για να μη γίνονται ζαβολιές με τα παραπάνω γίνονται αυστηροί και απροειδοποίητοι έλεγχοι από καλοπληρωμένους και προσεκτικά επιλεγμένους Ιατρούς - Ελεγκτές που υπηρετούν ως Δημόσιοι Υπάλληλοι σε άλλους μακρινούς νομούς της επικράτειας.

Όμως δεν πληρώνει μόνο το κράτος τον Ιατρό. Ένα μέρος της αμοιβής του Ιατρού προέρχεται από τον Ασθενή:

Κάθε φορά που κάποιος θέλει να επισκεφτεί ένα Γενικό Ιατρό για εξέταση στο Κέντρο Υγείας κοστίζει στον Ασθενή 5 Ευρώ (Ε). Επίσκεψη κατ´οίκον κοστίζει 30 Ε και γίνεται μόνο αν το κρίνει απαραίτητο και ο Ιατρός. Μεταξύ 8 και 9 το πρωί ο Ιατρός έχει ώρα τηλεφώνου όπου μπορούν να τον τηλεφωνήσουν οι Ασθενείς του ή να τους τηλεφωνήσει αυτός. Το τηλέφωνο που παίρνει ο Ασθενής προς τον Γενικό Ιατρό, κοστίζει 3 Ε. Οι συνταγές για χρόνιες παθήσεις μπορούν να ανανεώνονται ηλεκτρονικά μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που έχει ο Ασθενής με τον Ιατρό του. Σωματική εξέταση σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται μόνο εάν ο Ιατρός ή ο Ασθενής το κρίνουν σκόπιμο. Έτσι πολύ μεγάλο μέρος της δουλειάς που στο ΙΚΑ ή στο σημερινό Κ.Υ. ή Περιφερειακό Ιατρείο του Ε.Σ.Υ. γίνεται σε περίπου 5 ώρες, με αυτό το σύστημα τηλεφωνικής επικοινωνίας και ηλεκτρονικής συνταγογράφησης θα τελειώνει σε 1 ώρα και θα γίνεται και καλύτερα γιατί οι συνταγές θα είναι καταγραμμένες με τάξη σε υπολογιστή. Έτσι ο Ιατρός θα έχει περισσότερο χρόνο να εξετάσει προσεκτικά αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται. Η τηλεφωνική ανανέωση παλιάς συνταγής κοστίζει 3 Ε. Αν θελήσει να πάει κανείς από μόνος του κατευθείαν στο Νοσοκομείο ή σε ιδιώτη Ιατρό εξειδικευμένο για κάποιο όργανο τους σώματος, κοστίζει 30 Ε. Σε περίπτωση που ο Νοσοκομειακός Ιατρός θεωρήσει ότι ο Ασθενής δεν χρήζει νοσοκομειακής περίθαλψης αλλά πρωτοβάθμιας μπορεί να παραπέμψει τον Ασθενή πίσω στο Κέντρο Υγείας . Αν όμως ο Ασθενής επισκεφτεί πρώτα τον Γενικό του Ιατρό και ο Γενικός Ιατρός παραπέμψει επειγόντως τον Ασθενή στο Νοσοκομείο, τότε ο Ασθενής δεν πληρώνει τίποτε επιπλέον για την επίσκεψη στο Νοσοκομείο παρά μόνο ότι κόστισε για να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό (5 Ε). Αν η παραπομπή στο Νοσοκομείο δεν είναι επείγουσα κοστίζει στον Ασθενή επιπλέον 15 Ε. Στον φυσικοθεραπευτή ή τον εργοθεραπευτή του Κέντρου Υγείας η επίσκεψη κοστίζει 3 Ε. Σε περίπτωση που ο Ασθενής χρειάζεται κάτι απλό μπορεί να συμβουλευτεί και νοσηλεύτρια και τότε είναι δωρεάν.
Τα βραδινά επείγοντα του πληθυσμού ευθύνης τους, τα αναλαμβάνουν επίσης τα Κέντρα Υγείας. Η επίσκεψη σε αυτά στο Κ.Υ. κοστίζει 10 Ε. Αν σε φωνάξουν βράδυ στο σπίτι, τότε αυτό ανάλογα με την ώρα και την ημέρα κοστίζει από 50 έως και 90 ευρώ.

Αν για κάποιο λόγο ο Ασθενής δεν έχει να πληρώσει επί τόπου, του στέλνουν λογαριασμό στο σπίτι. Αν αγνοήσει τον λογαριασμό δεν τον παν και στα δικαστήρια.. αλλά την επόμενη φορά που θα πάει στον Ιατρό θα του γίνει παρατήρηση.

Ο Ασθενής παίρνει απόδειξη κάθε φορά που πληρώνει για να επισκεφτεί Ιατρό ή άλλο νοσηλευτικό προσωπικό και αυτές τις αποδείξεις πρέπει να τις κρατά (αν και αυτά καταγράφονται και στον υπολογιστή του Ιατρού).
Μέσα στην διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους ένας Ασθενής μπορεί να πληρώσει για Ιατρούς και υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό μέχρι και 90 Ε συνολικά. Από εκεί και πέρα βγάζει κάρτα ελευθέρας και μπορεί να επισκέπτεται τους Ιατρούς και το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό εντελώς δωρεάν για το ίδιο έτος.

Η περίθαλψη για τα παιδιά και νέους μέχρι και 20 ετών είναι εντελώς δωρεάν ήδη από την πρώτη επίσκεψη. Η πρώτη εκτίμηση των παιδιών γίνεται πάντα από Γενικό Ιατρό και τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται παραπομπή σε ειδικό Παιδίατρο (δείτε στην παραπομπή 4 σχετικό κείμενο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα παιδιών στην Σουηδία).

Σε περίπτωση που γίνει εισαγωγή στο Νοσοκομείο, ο Ασθενής πληρώνει για κάθε ημέρα νοσηλείας 5 Ε – 8 Ε.
Τα παραπάνω ποσά είναι φυσικά ενδεικτικά για να πάρει κανείς μια χειροπιαστή ιδέα του πώς φαντάζομαι το οικονομικό πλαίσιο λειτουργίας της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Ελλάδα. Στους υπολογισμούς μου έχω βάλει ότι ένας Γενικός Ιατρός, χωρίς να βαριέται αλλά και χωρίς να κουράζεται πάρα πολύ, μπορεί να αναλάβει ένα πληθυσμό 1500 ατόμων.

Την σήμερον ημέρα, ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας και του χρόνου των Δημοσίων Γενικών Ιατρών καταναλώνεται σε διακομιδές Ασθενών από τα Κέντρα Υγείας στα Νοσοκομεία. Κατά την γνώμη μου αυτό έχει νόημα μόνο για πολιτικάντικους λόγους. Για να λένε δηλαδή οι πολιτικοί στους πολίτες ότι: “Ορίστε, σας έχουμε και Γιατρούς”. Δεν έχει όμως σχεδόν ποτέ νόημα από Ιατρικής άποψης.

Περιγράφω τι ισχύει για τις διακομιδές στη Σκανδιναβία και νομίζω ότι το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και στην Ελλάδα ώστε να προλαβαίνουν οι Γενικοί Ιατροί να κάνουν την δουλειά που πραγματικά πρέπει να κάνουν:

Στην Σκανδιναβία λοιπόν όπου εργαζόμουν σαν Ιατρός, οι τραυματιοφορείς (και ο οδηγός) ήταν νοσηλευτές με καλή μετεκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και την ανάνηψη. Kάθε εβδομάδα κάνανε ειδικές ασκήσεις για να συντηρούν και να ανανεώνουν τις γνώσεις τους. Οδηγούσανε το ασθενοφόρο εκ περιτροπής. Μέσα στον εργάσιμο χρόνο τους είχαν και ειδική ώρα για γυμναστική ώστε να είναι σε καλή φόρμα. Είχαν επίσης εργονομικά φορεία τα οποία ανεβοκατέβαιναν με ηλεκτρικές αντλίες. Οι τραυματιοφορείς ήταν πολύ καλοί στο να βάζουν ενδοφλέβιες γραμμές. Είχαν επίσης το δικαίωμα να δίνουν κάποια φάρμακα μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον υπεύθυνο Ιατρό (η συνομιλία μπορούσε να καταγραφεί σε κασέτα). Μπορούσαν τότε να δώσουν π.χ. πεθιδίνη, αντιισταμινικά, κορτιζόνη, αδρεναλίνη ή ασπιρίνη. Σε ορισμένες πόλεις είχαν εκπαίδευση να ξεκινούν ακόμη και θρομβόλυση αφού πρώτα έπαιρναν καρδιογράφημα που το στέλναν με φαξ από το αυτοκίνητό τους στην καρδιολογική κλινική της περιοχής όπου μετά από τηλεφωνική συνομιλία ο καρδιολόγος είχε δώσει το ΟΚ. Μπορούσαν επίσης να κάνουν και απινίδωση σαν μέρος της καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης. Τις ενέργειες τους τις καταγράφανε σε ειδικά πρωτόκολλα.

Υπό τέτοιες συνθήκες η πλειοψηφία των διακομιδών γινόταν χωρίς να χρειάζεται η φυσική παρουσία του Ιατρού.

Για την φαρμακευτική περίθαλψη:
Το κόστος των 90 πρώτων Ε για φάρμακα σε ένα ημερολογιακό έτος το επωμίζεται εξολοκλήρου ο Ασθενής (το Ταμείο δεν έχει καθόλου συμμετοχή). Από τα 90 Ε και πάνω πληρώνει ο Ασθενής όλο και μικρότερη συμμετοχή μέχρις ότου φτάσουμε στα ποσοστά συμμετοχής που ισχύουν και τώρα. Με αυτό τον τρόπο, το σκέφτεται κάπως ο Ασθενής πριν ξεκινήσει να πάρει φάρμακα, γιατί στην αρχή τα φάρμακα κοστίζουν πολύ. Έτσι περιορίζεται κάπως η άσκοπη πολυφαρμακία. Αν όμως πραγματικά τα χρειάζεται, δεν του βγαίνουν τελικά και τόσο ακριβά. Και σε αυτή την περίπτωση ο Ασθενής φυλάσσει τις αποδείξεις (αν και αυτά τα ποσά αποθηκεύονται επίσης στον υπολογιστή του Φαρμακείου).

Όσοι Ασθενείς δεν έχουν αποδεδειγμένα να πληρώσουν τα παραπάνω πηγαίνουν στην Πρόνοια που τους δίνει λεφτά για μπορέσουν και αυτοί να πληρώσουν.

Με το σύστημα αυτό αποθαρρύνονται οι Ασθενείς οι οποίοι απλώς είδαν φως στο Κέντρο Υγείας και μπήκαν… έτσι για να μετρήσουν την πίεσή τους … και έτσι αποφεύγεται ο άσκοπος συνωστισμός.

Με το σύστημα αυτό επίσης, παρακινείται έμμεσα ο Ασθενής να προστρέξει πρώτα στον Γενικό Ιατρό αντί να πάει στο Νοσοκομείο ή στον ιδιώτη Ιατρό ειδικευμένο σε κάποιο όργανο του σώματος, αφού είναι φθηνότερο να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό του. Έτσι αποσυμφορούνται τα νοσοκομεία αλλά και ο Ασθενής επικοινωνεί με έναν γιατρό που ήδη τον γνωρίζει και ήδη τον έχει επιλέξει ανάμεσα σε πολλούς άλλους.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι ο Ασθενής σέβεται το Ιατρό και το έργο που αυτός επιτελεί (διότι ως γνωστόν ότι είναι δωρεάν δεν είναι καλό και μόλις πάμε και πληρώσουμε κάτι για το ίδιο πράγμα τότε αμέσως αυτό μεταμορφώνεται και γίνεται καλύτερο….). Ταυτόχρονα όμως δεν είναι και πολύ ακριβό για τον Ασθενή γιατί όταν δώσει πάνω από 90 Ε τον χρόνο σε Ιατρούς παίρνει κάρτα ελευθέρας.
Με το σύστημα αυτό καλύπτεται τέλος και ένα μέρος της χρηματοδότησης των μονάδων Υγείας της χώρας, κατ’ευθείαν από τους Ασθενείς. Εννοείται ότι τα Κέντρα Υγείας έχουν δικό τους προϋπολογισμό και στο τέλος της χρονιάς ο διευθυντής του κάθε Κέντρου Υγείας συντάσσει υποχρεωτικά ετήσιο οικονομικό ισολογισμό, αλλά και ένα απολογισμό της δράσης του Κ.Υ. Ταυτόχρονα με το σύστημα αυτό αναγκάζονται οι Ιατροί να γίνουν πιο παραγωγικοί. Αναγκάζονται επίσης να γίνουν καλύτεροι επιστημονικά αλλά και καλύτεροι από πλευράς συμπεριφοράς, για να κρατήσουν, και αν είναι δυνατόν, να αυξήσουν τους Ασθενείς τους.

Έχω συναίσθηση ότι τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν από την μια μέρα στην άλλη αλλά νομίζω ότι προς τα εκεί πρέπει να στοχεύουμε. Η κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα τώρα, μπορεί να γίνει ευκαιρία για σηματοδοτηθούν δραστικές αλλαγές προς το καλύτερο για τους όλους τους Έλληνες πολίτες.

Παραπομπές.

1) Ας μη σαμποτάρουμε τα βασικά και φθηνά φάρμακα:
http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,474.msg2756.html#msg2756

2) Λίστα συνιστώμενων φαρμάκων από το Σουηδικό κράτος:
http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,708.msg4386.html#msg4386

3) Diagnosis - related group (DRG).
http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2071.msg13545.html#msg13545

4) Πώς είναι οργανωμένη η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας των παιδιών στη Σουηδία.
http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,1190.msg7592.html#msg7592

Σχετικά με τις διάφορες "Παγκόσμιες Ημέρες".

2011-05-05T23:49:00.003+03:00

Κείμενο του Γενικού Ιατρού, Δημήτρη Μιχάλη στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Ο κ. Δημήτρης Μιχάλης είναι Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αλιάρτου :

Την παγκόσμια ημέρα «μαίας», κ.λ.π. ευσήμων ημερών, οργανώνουμε φιέστες για test Παπανικολάου, κ.λ.π. ενώ όλο τα άλλο διάστημα, αφήνουμε τις μονάδες χωρίς καμία δυνατότητα εκτέλεσης προγραμμάτων πρόληψης (έλλειψη υλικών, έλλειψη ανθρώπων, έλλειψη ευαισθητοποίησης υγειονομικών ή / και κοινού, …) ή στην καλύτερη περίπτωση τρέχουμε αποσπασματικά προγράμματα πρόληψης (για τα οποία παίρνουμε και βεβαιώσεις –βεβαίως –βεβαίως) για να φουσκώσουμε το βιογραφικό μας, σα να είναι πράξη αριστείας, έξω και πέρα από τα καθήκοντά μας (έχω δεί εκατοντάδες τέτοιες σαν εισηγητής –κριτής, συνήθως σε κενά –κατά τα λοιπά- βιογραφικά).

Κατά τα άλλα έχουμε σύστημα υγείας με φιέστες παγκόσμιων ημερών.

Στη μονάδα μας παρακαλάμε π.χ. για τα υλικά για το test Παπανικολάου εδώ και μήνες και ουδέν εγένετο. Τα λίγα τελευταία σετ δε που είχαμε, τα ζήτησε το νοσοκομείο για τις δικές του ανάγκες, γιατί και αυτοί είχαν ξεμείνει !!!

Αμ με πορδές αυγά δεν βάφονται, όπως λένε και στο χωριό μου.

Να τις χαιρόμαστε τις παγκόσμιες ημέρες έτσι –για άλλοθι και εξιλέωση- που τις έχουμε.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2723.msg18122.html#msg18122

Σχετικά με την θεραπεία των κατακλίσεων.

2011-04-30T08:27:00.003+03:00

Κείμενο του Γενικού Ιατρού Δημήτρη Κουναλάκη, από το Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας της Υγείας.

Κατ' αρχήν έχω ψάξει αρκετά τα σχετιζόμενα με τις κατακλίσεις καθώς από το δεκάμηνο της ειδικότητας μου είχα "παντρευτεί" αρκετούς κατάκοιτους με ότι κατακλίσεις κουβάλαγαν. Δεν έχω "πεθάνει" κανένα από όσους ανέλαβα, πάντα τους "παντρευόμουν" για να ξέρω τι γίνεται και δεν τους έκανα βάρδιες. Έχω γνωρίσει και παλέψει κατακλίσεις από χρόνια κατάκλιση, από ισχαιμία, από υποθρεψία, μέχρι και σε νέο περιπατητικό ασθενή από αρτηρίτιδα.

Έχω δοκιμάσει πολλά μαντζούνια,επώνυμα και μη, φυτικά και μη, ακριβά και φτηνά, κοκ. Το συμπέρασμα σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ένα:
Για να φτιάξει μια κατάκλιση πρέπει να ανατρέψεις τους μηχανισμούς που την προκάλεσαν. Όλα τα υπόλοιπα είναι μαντζούνια. ΤΕΛΟΣ.

Για να φτιάξει η κατάκλιση δεν πρέπει να έχει χρόνια πίεση στο δέρμα, δεν πρέπει να είναι απορυθμισμένος στο ΣΔ ή όποια άλλη νόσος επηρεάζει τα αγγεία, πρέπει να έχει επαρκή αιμάτωση και όχι στάση του αίματος και σωστή διατροφή & θρέψη. Αν εξασφαλίσεις τα παραπάνω τότε αρκεί να του κάνεις αλλαγές με φυσιολογικό ορό και θα φτιάξει το ταχύτερο.

Δυστυχώς τα παραπάνω αυτονόητα για το ανθρώπινο δέρμα είναι δυσνόητα για πολλούς συναδέλφους και εσκεμμένα άγνωστα για πολλούς παραδόπιστους εκμεταλλευτές που πουλάνε ότι μαντζούνι μπορεί να φανταστεί το μυαλό του ανθρώπου, είτε πρόκειται για αναγνωρισμένα φάρμακα είτε για επιθέματα είτε για φυτικά προϊόντα είτε για ότι άλλο μπορείς να φανταστείς.

Μπορεί να σου ακούγεται υπερβολικό αυτό ή να πηγαίνει κόντρα στα συμφέροντα σου σαν dealer φυτικών προϊόντων αλλά είναι η πραγματικότητα. Χώνεψε το, πριν σου συνταγογραφήσει καμιά πραζόλη 30τβ κανενας από τους συναδέλφους που σε πιστεύουν χωρίς να σκέφτονται.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2698.msg18036.html#msg18036

Η άλλη πλευρά της συνταγογραφίας.

2011-04-26T14:38:00.004+03:00

Ένα κείμενο του Γενικού Ιατρού Δημήτρη Μακρέα, που το δημοσίευσε στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

Εδώ και πολύ καιρό θέλω να γράψω μερικές σκέψεις σε σχέση με τη «νέμεση» του Γενικού Ιατρού (Γ.Ι.) Η συνταγογραφία στις μέχρι τώρα συζητήσεις έχει μόνο αρνητική χροιά, ενώ το μόνο θετικό που υπονοείται είναι τα δευτερογενή οφέλη για το συνταγογράφο. Βεβαίως για αυτούς μόνο που επιδιώκουν τα –απαράδεκτα κατά τη γνώμη μου- οφέλη .
Η αλήθεια είναι ότι η συνταγογραφία απομυζεί πολύ από το χρόνο του ΓΙ , σε μια διαδικασία που σε πρώτη ανάγνωση μοιάζει απόλυτα αντιπαραγωγική. Επίσης φέρνει το ΓΙ συχνά αντιμέτωπο με τη συνείδηση , τη γνώση, την επάρκεια, αλλά κυρίως με την ικανότητά του να υπερβαίνει τον «επιστημονικό εγωισμό» του προς όφελος της θεραπευτικής σχέσης και του ασθενή. Δημιουργεί ακόμα και υπαρξιακά ζητήματα. Στην εποχή του μνημονίου, τον καθιστά κατά κάποιο τρόπο υπεύθυνο για τη χρεωκοπία του κράτους!!!!!
Αφήνω σύντομα τις αρνητικές εκφάνσεις που λίγο πολύ έχουν συζητηθεί πολλές φορές για να προχωρήσω σε αυτό που ονομάζω «δημιουργική συνταγογραφία». Κατά τη γνώμη μου αυτή η υποχρεωτική-τακτική συνεύρεση γιατρού ασθενή κρύβει μια δυναμική που μπορεί να αξιοποιηθεί. Όλοι οι ΓΙ ,άλλος λίγο άλλο πολύ, έχουμε καταλάβει την αξία της λειτουργικής θεραπευτικής σχέσης και τη σημασία της πρώτης συνάντησης στην εδραίωση της. Τι γίνεται όμως όταν η πρώτη συνάντηση ή όσο η σχέση είναι ακόμα εύθραυστη, πάει κατά διαόλου για οποιοδήποτε λόγο? Η υποχρεωτική συνεύρεση μέσω της συνταγογραφίας συχνά θα δώσει και δεύτερη ευκαιρία ή πολλαπλές ευκαιρίες για να σωθεί η σχέση. Απαιτεί βέβαια σημαντική ικανότητα εκ μέρους του γιατρού να χαλιναγωγήσει τα αρνητικά του συναισθήματα απέναντι στον ασθενή. Για μένα οι δύσκολοι ασθενείς , αυτοί που δεν υποκλίθηκαν από την πρώτη στιγμή στη γοητεία μου (!!!!!!!), οι γρουσούζηδες, αυτοί που ηδονίζονται –με αυτοκαταστροφικό τρόπο- να με ακυρώνουν , αποτελούν την απόλυτη πρόκληση. Συνήθως κατορθώνοντας να μην υποκύψω στην τάση να απαντήσω στην επιθετικότητα τους με το ίδιο νόμισμα, δίνοντας χρόνο και εκμεταλλευόμενος τη συνταγογραφία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι -παρά τη γρουσουζιά τους- θα είμαι εκεί όταν με χρειαστούν, έχω καταφέρει να εδραιώσω υγιή σχέση με πολύ δύσκολους ανθρώπους.
Η συνταγογραφία μας δίνει τη δυνατότητα επαρκούς ελέγχου της συμμόρφωσης των ασθενών στις προτεινόμενες θεραπείες. Πέρα από τα προφανή οφέλη , μας δίνεται η δυνατότητα να αξιολογήσουμε τη στάση συγκεκριμένων ανθρώπων απέναντι στην αρρώστια και τη θεραπεία και να επανεκτιμήσουμε τη στρατηγική προσέγγισής μας , λαμβάνοντας υπόψη τις πολύ συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες κάθε ανθρώπου. Ακόμα να διορθώσουμε παραλείψεις στην κατανόηση των οδηγιών, κάτι που δεν είναι ούτε εύκολο ούτε αυτονόητο.
Μας δίνεται η δυνατότητα να εντοπίσουμε μικρά ή ακόμα και κραυγαλέα σφάλματα στη θεραπεία και να παρέμβουμε αποτελεσματικά είτε σε πρώτο είτε σε δεύτερο χρόνο. Στο σημείο αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι τη δυσκολία και την άγνοια ή την άρνηση του ασθενούς να ακολουθήσει τη συμβουλή μας , πολύ συχνά σε αντιδιαστολή με τη γνώμη κάποιου άλλου γιατρού. Αυτό που προσωπικά προσπαθώ να κάνω, είναι να αναζητώ τη θεραπευτική λογική μιας προσέγγισης , ακόμα και αν η δική μου προσέγγιση είναι διαφορετική. Προτιμώ να μη βάλω τον ασθενή στην πολύ δύσκολη θέση να επιλέξει θεραπευτή, εξηγώ τις ενστάσεις μου καθώς και τη διαφορά στην προσέγγιση των προβλημάτων και δίνω χρόνο στον ασθενή να σκεφτεί . Όταν διαπιστώνω σημαντικά προβλήματα ή ακόμα χειρότερα δυνητικά επιβλαβείς πρακτικές, διατυπώνω με πολύ ισχυρό τρόπο τις ενστάσεις μου. Η διαδικασία αυτή αποτελεί μια πραγματική δοκιμασία της ποιότητα της θεραπευτικής σχέσης και απαιτεί πολύ προσεχτικό χειρισμό της αυθύπαρκτης εξουσίας του γιατρού απέναντι στον ασθενή. Έχει πολύ μεγάλη σημασία οι αποφάσεις και η στάση μας να καθορίζονται με γνώμονα το όφελος του ασθενούς και όχι από τον «επιστημονικό εγωισμό» και τη δίψα για εξουσία.

Η συνταγογραφία μας δίνει τη δυνατότητα να διερευνήσουμε σημαντικότερα προβλήματα υγείας που είτε συνοδεύουν είτε υποκρύπτονται από την αιτία για την οποία συνταγογραφούμε. Για να καταλάβετε τι εννοώ θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα (από τα άπειρα) φίλου ΓΙ. Κάποια στιγμή μια άγνωστη γυναίκα μπήκε στο ιατρείο για να συνταγογραφήσει τέσσερα διαφορετικά αντιφλεγμονώδη . Αφού ο συνάδελφος έπνιξε τα σιχτήρια που του ήρθαν αυθόρμητα ρώτησε τη γυναίκα για πιο λόγο χρησιμοποίησε τέσσερα διαφορετικά αντιφλεγμονώδη. Η γυναίκα του εξήγησε ότι η χρήση είχε γίνει από τον πενηντάρη άντρα της σε διάστημα τριών μηνών , λόγω συχνών ατυχημάτων. Ο γιατρός φώναξε τον άντρα που περίμενε στο αμάξι , πήρε ιστορικό των ατυχημάτων, υποψιάστηκε παθολογικά κατάγματα και καθοδήγησε τον άνθρωπο ο οποίος αποδείχτηκε ότι έπασχε από πολλαπλούν μυέλωμα! Ο γιατρός θα μπορούσε να είχε διαολοστείλει εξαρχής τη γυναίκα πήγε να «ξεπλύνει» τα αντιφλεγμονώδη ή να τα γράψει χωρίς πολλά πολλά για να την ξεφορτωθεί. Αντί για αυτό επέλεξε να εκμεταλλευτεί την τρισκατάρατη συνταγογραφία με δημιουργικό τρόπο.
Η συνταγογραφία μας δίνει την ευκαιρία να αξιολογήσουμε τις ιδιαίτερες ανάγκες ανθρώπων επιφορτισμένων με τη φροντίδα ασθενών που για διάφορους λόγους βρίσκονται στο σπίτι . Συνήθως υπερήλικες με πολλαπλά προβλήματα ή παιδιά. Οι άνθρωποι (οι επιβλέποντες) αυτοί, συνήθως έχουν τεράστια ανάγκη για στήριξη και συχνά παραμελούν τα δικά προβλήματα , αλλά και αποτελούν και έναν πληθυσμό που υπό κανονικές συνθήκες δε θα επισκεπτόταν το γιατρό. Έτσι -χρησιμοποιώντας πάλι ένα παράδειγμα- όταν μια γυναίκα έρχεται να γράψει τα φάρμακα τα φάρμακα του ανοικού μπαμπά της , βρίσκω μια θαυμάσια ευκαιρία να μιλήσω για τη μαστογραφία και το τεστ Παπ , αλλά και να αξιολογήσω τη στάση και τα προβλήματα στο χειρισμό της ασθένειας του πατέρα της. Το ίδιο όταν μια μητέρα έρχεται να συνταγογραφήσει βρογχοδιασταλτικά για το ασθματικό παιδί της, αλλά κανείς δεν της έχει μιλήσει ποτέ για την κλίμακα του άσθματος και λογική της θεραπείας.

Η συνταγογραφία αποτελεί μια κατά κανόνα βασανιστική αλλά πολύ υπεύθυνη ιατρική πράξη που κρύβει σημαντικές προκλήσεις και ευκαιρίες. Στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) αν θέλεις και ξέρεις μπορείς και «από τη μύγα να βγάλεις ξύγκι». Αυτή είναι η μαγεία της και η τεράστια δυναμική της. Θέλει γερά νεύρα, θέλει να είσαι ταπεινός και μαζί ισχυρός, να εμπνέεις εμπιστοσύνη χωρίς να επιβάλλεις, να τιθασεύεις τον εγωισμό σου και να αυτσαρκάζεσαι. Όταν διαβάζω τα διάφορα απαξιωτικά από τους «επιστημονάρες» συναδέλφους , γελάω…
Όποιος νομίζει ότι είναι εύκολο ή δευτερεύον ας κοπιάσει …
Μόνο θα κάτσω σε μια γωνιά να γελάω!!!!!!

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2703.msg17977/topicseen.html#msg17977

Η απορία του ληστή.

2011-04-21T10:49:00.002+03:00

Από το blog του συγγραφέα Νίκου Δήμου:

Από μικρό παιδί, όταν άκουγα τα Ευαγγέλια της Μεγάλης Πέμπτης ένιωθα συμπάθεια για τον αντιπαθέστερο ληστή. Όχι εκείνον που είπε το περίφημο “Μνήσθητί μου Κύριε…”, αλλά τον άλλο που “εβλασφήμει... λέγων: ει συ ει ο Χριστός, σώσον σεαυτόν και ημάς”.

Αυτόν δεν τον πήρε μαζί του ο Ιησούς στον Παράδεισο, όπως τον πιο θεοφοβούμενο ομότεχνό του (“...σήμερον μετ'εμού έση εν τώ παραδείσω”). Τότε έβρισκα άδικη αυτή την προτίμηση. Γιατί να μην αξιωθεί κι ο άλλος αμαρτωλός την σωτηρία; Έστω κι αν είχε “βλασφημήσει”. (Πού; Πώς; Κι αυτό μου φαινόταν ασαφές.)

Δεν ξέρω πόσο καλά θυμόσαστε τη σκηνή (Λουκ. κγ' 39-44): Στον “Κρανίου Τόπον” σταυρώνεται ο Ιησούς, μαζί του και οι δύο “κακούργοι”. “Ον μεν εκ δεξιών ον δε εξ αριστερών”. Ο πρώτος κάνει τη βλάσφημη ερώτηση. Ο δεύτερος τον επιπλήττει: “Ουδέ φοβεί συ τον Θεόν;...”. Εμείς, συνεχίζει, δίκαια τιμωρούμεθα “ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε.” Και, στρεφόμενος προς τον Ιησού: “Μνήσθητί μου Κύριε όταν έλθεις εν τη βασιλεία σου”.

Τώρα, μετά τόσα χρόνια, μπόρεσα να εντοπίσω την δυσφορία μου. Ο “βλάσφημος” ληστής, με την ωμή, πραγματιστική απορία του, εκφράζει κάτι πολύ ανθρώπινο: τον ορθό λόγο. Τιμωρείται επειδή σκέπτεται λογικά - με τον τρόπο δηλαδή που είμαστε προγραμματισμένοι να λογιζόμαστε.

Γιατί, όσο κι αν φαίνεται αφελής η ερώτησή του, δεν παύει να είναι ακλόνητα λογική. Δεν αρνήθηκε, ούτε καν αμφισβήτησε την θεότητα του Ιησού. Την έθεσε σε απορητική δοκιμασία. (Αν...) Η βλασφημία του ήταν ότι δεν μπόρεσε να δεχθεί σαν δεδομένο το απίθανο - το ότι σταυρώνεται δίπλα του ο Υιός του Θεού!

Αν μάλιστα προεκτείνει κανείς περισσότερο την απορία του ληστή, μπορεί να περιλάβει όλο το “παράδοξο” (που θα έλεγε ο Kierkergaard) ή το “παράλογο” (absurdum, Τερτουλλιανός) του Χριστιανισμού. Γιατί ο παντοδύναμος και πανάγαθος Θεός έπρεπε να διαλέξει ένα τόσο έμμεσο, περίπλοκο (και παράξενο!) δρόμο για την λύτρωση του ανθρώπου;

Ενανθρώπιση, Σταύρωση, Ανάσταση - τόσα θαύματα παρά την λογικήν - κι ακόμα ο πόνος κι η οδύνη περισσεύουν!

Μπορούσε, απλούστερα, ο Ποιητής των Πάντων, να καταργήσει το Κακό στον κόσμο. Μπορούσε (να η αφελής, βλάσφημη, ευθύγραμμη λογική) να ακυρώσει την αμαρτία. Γιατί να μην είναι αυτός ο κόσμος Παράδεισος; Τι νόημα έχει που αφήνει τον άνθρωπο να βασανίζεται; Τι εξυπηρετεί ο πόνος κι ο θάνατος αθώων; Κι αυτός ακόμα ο “κακός” ληστής, πόσο υπεύθυνος είναι για την κακία του - όταν τον έχει πλάσει μια πανάγαθη και πανίσχυρη βούληση;

Βέβαια ο ληστής, αν ήταν διανοούμενος, θα μπορούσε να πει με τον Τερτουλλιανό: “δύναμαι να το πιστέψω, επειδή είναι ανόητο (quia ineptum est)” ή “το θεωρώ σίγουρο διότι είναι αδύνατο (quod impossibile est)”. Μη ων σοφός, είπε αυτό που θα έλεγε κάθε άνθρωπος, ακολουθώντας τους νόμους της σκέψης. Είπε (κι αυτό μέσα στον πόνο, στο μαρτύριό του): “Αν είσαι ο εκλεκτός, τότε σώσε τον εαυτό σου και μας”. Και για αυτή του τη σκέψη, δεν αξιώθηκε τον Παράδεισο.

Ίσως ξενίζει που ονομάζω αυτόν τον άξεστο άνθρωπο ορθολογιστή. Όμως η πρόταση “αν... τότε” βρίσκεται στη βάση κάθε ανθρώπινης συλλογιστικής και επιστήμης. Η (όποια) θεωρία ξεκινάει με μία υπόθεση (αν) και ολοκληρώνεται με κάποια δοκιμή (τότε). Ο ληστής, όπως κι ο άλλος ορθολογιστής, ο Θωμάς, γύρευε κάποια απόδειξη. (Αν και, μέσα στο μαρτύριό του, μπορεί ακόμα περισσότερο να ζητούσε μια σωτηρία.)

Θαυμάζω αυτούς που, σαν τον καλό ληστή, πιστεύουν στο απίθανο χωρίς τεκμήρια. Πολλές φορές λυπάμαι που δεν μπορώ να τους ακολουθήσω. Θα ήταν σίγουρα πολύ πιο άνετη μία ζωή χωρίς τον καταναγκασμό της λογικής. Αλίμονο - όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατόρθωσα να ξεφύγω από τον κλοιό της. (Παρά μόνο στους χώρους της Τέχνης. Το δικό της Θαύμα με πείθει.)

Φυσικό λοιπόν να συμπαθώ όσους μου μοιάζουν. Σαν τον "κακό" ληστή. Φοβάμαι πως, στην θέση του, τα ίδια θα έλεγα (αν τα κατάφερνα να μιλήσω. Δεν αντέχω τον πόνο.) Έστω, θα τα σκεφτόμουνα. Και θα έχανα τον Παράδεισο.

Κι ας μην σκεφθεί κανείς πως δεν εκτιμώ το κήρυγμα της Αγάπης. Ίσα-ίσα, που είμαι φανατικός οπαδός της. Ακριβώς επειδή υπάρχει ο πόνος στον κόσμο κι επειδή είναι παράλογος (κι ο πόνος κι ο κόσμος) η αγάπη είναι η μόνη καταφυγή. Την βλέπω όμως όχι σαν δοξολόγηση της κατάστασης των πραγμάτων - αλλά σαν διαμαρτυρία εναντίον της. Γιατί αν δεν ήταν ο κόσμος άδικος και παράλογος, τι θα χρειαζόταν η αγάπη;

Και γι αυτό (επειδή πιστεύω στην αγάπη) τρέφω ακόμα την παλιά παιδική μου πεποίθηση. Πως ο Χριστός, αφού τέλειωσαν όλα, θα ξαναθυμήθηκε και τον "κακό" ληστή. Και θα τον φώναξε κοντά του, στον Παράδεισο.

http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?time_id=77&cat_id=2

Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι κάτι πολύ περισσότερο από την συνταγογράφηση φαρμάκων.

2011-04-16T19:34:00.005+03:00

Το παρακάτω κείμενο είναι του Γενικού Ιατρού, Δημήτρη Μακρέα, που γράφει στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας www.pfy.gr/forum:

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) και κοινωνία.

Πριν από δύο εβδομάδες η ήμουνα ομιλητής σε μια εκδήλωση μια νέας δημοτικής κίνησης στα Χανιά.
Η κίνηση αυτή δεν είχε λάβει μέρος στις πρόσφατες εκλογές.
Οι άνθρωποι που την απαρτίζουν είναι σύντροφοι και φίλοι από το κοινωνικό στέκι-στέκι μεταναστών στα Χανιά.
Έχει προκύψει ένα θέμα σε σχέση με την αξιοποίηση του χώρου που θα προκύψει από την κατεδάφιση του παλιού νοσοκομείου.
Η θέση του δημάρχου Χανίων είναι να χτιστεί Κέντρο Υγείας (ΚΥ) αστικού τύπου με δόμηση 1800 τμ.
Έτσι απευθύνθηκαν σε μένα για μια συζήτηση σε σχέση με την ΠΦΥ και το ρόλο του ΚΥ αστικού τύπου.
Παράλληλα θα γινόταν μια δεύτερη εισήγηση σε σχέση με τα πολεοδομικά χαρακτηριστικά της περιοχής η οποία είναι πολύ πυκνά δομημένη με ελάχιστο χώρο πράσινου και ελεύθερο χώρο.
Η εισήγηση η δική μου ήταν μια εισαγωγή στην έννοια της ΠΦΥ , τα ιστορικά χαρακτηριστικά της , τη διαφορά από τη νοσοκομειακή ιατρική.
Επίσης στη θεμελιώδη διάσταση φροντίδας υγείας-ιατρικής περίθαλψης. Έκανα μια κριτική στη δομή της ιατρικής επιστήμης και την εξάρτησή της από τις φαρμακευτικές εταιρίας και επικεντρώθηκα στο κεντρικό ρόλο των ανθρώπων στη συζήτηση για την ΠΦΥ.
Μάλιστα με τη διπλή διάσταση:
-Την έννοια του πληθυσμού ευθύνης και τις ανάγκες που θα καλύψει ένα ΚΥ αστικού τύπου.
-Το ανθρώπινο δυναμικό που θα κληθεί να καλύψει αυτές τις ανάγκες,τονίζονταν τον κομβικό ρόλο της ανθρώπινης εργασίας στην ΠΦΥ.
Εξήγησα επομένως ότι η ΠΦΥ δεν είναι το κτίριο, αλλά οι άνθρωποι τον οποίων την υγεία υπερασπίζεται και οι άνθρωποι που δουλεύουν.
Δυστυχώς πολύ φοβάμαι ότι ενώ είναι πολύ εύκολο να χτίζονται κτίρια (για ευνόητους λόγους), είναι απίστευτα δύσκολο να γίνεται επένδυση στην ανθρώπινη εργασία. Η δική μου προτροπή ήταν η συζήτηση για τη λειτουργία ενός ΚΥ αστικού τύπου πρέπει πάνω και πρώτα από όλα να εστιάζεται στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του, στις ανάγκες του πληθυσμού , στον οργανισμό του και δευτερευόντως στο κτίριο και την εργολαβία.

Πολύ φοβάμαι όμως ότι -όπως έλεγε και ένας φίλος μου- όταν η μαφία των εργολάβων και η μαφία των πολιτικών έχει αποφασίσει για ένα έργο (δείτε Κερατέα) το έργο θα γίνει. Και στο κτίριο των 1800 τμ θα υπάρχουν δύο γιατροί των 600 ευρώ για να γράφουν φάρμακα!

Αυτό που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν ότι ένα ακροατήριο σχετικά ψυλλιασμένων ανθρώπων η ανάπτυξη της έννοιας της ΠΦΥ τα δυναμικά χαρακτηριστικά και ο διακριτός της ρόλος, έκαναν τρομακτική εντύπωση. Δε θα ήταν υπερβολή να πω ότι ήταν σαν αποκάλυπτα έναν κρυμμένο κόσμο.
Κατά τη γνώμη μου αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι που ασχολούμαστε με την ΠΦΥ έχουμε αποτύχει να κοινωνήσουμε το ρόλο μας και το έργο μας.
Ίσως έχουμε ασχοληθεί πολύ περισσότερο να πείσουμε τους συναδέλφους μας «ειδικού», ενώ έπρεπε να ασχοληθούμε με το πως θα πείσουμε την κοινωνία. Μάλλον εκεί βρίσκεται το προνομιακό μας πεδίο και εκεί πρέπει να ρίξουμε τις δυνάμεις μας.
Ίσως τελικά να κουβαλάμε ένα κόμπλεξ απέναντι στην ιατρική κοινότητα , προιον του παρελθόντος και της στρεβλής ανάπτυξης της ΠΦΥ και της γενικής ιατρικής.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2664.msg17742.html#msg17742

Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε ένα Σύστημα Υγείας στο οποίο ο Ασθενής να επιλέγει πραγματικά τον Ιατρό του;

2011-04-09T23:31:00.004+03:00

Κείμενο του Γενικού Ιατρού Δημήτρη Κουναλάκη στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

Έχοντας γνωρίσει προσωπικά και με δυνατότητα να συγκρίνω τόσο από θέση επιμελητή Β σε Κέντρο Υγείας, από θέση ιατρού εργασίας, ειδικευομένου σε νοσοκομείου και ελεύθερου επαγγελματία ιατρού σε μια μη πλούσια, μη τουριστική περιοχή, και γιατρού σε ΚΑΠΗ μπορώ να πω ένα πράγμα:
Ο μόνος ιατρός που δεν εξουσιάζει τον ασθενή του, που πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του είναι ο ελεύθερος επαγγελματίας.
Όλοι οι υπόλοιποι καλύπτονται πίσω από μια μονάδα υγείας, ένα οργανισμό ή ΝΠΔΔ, από κανονισμούς και ανάγκες που φέρνουν πισθάγκωνα δεμένους τους ασθενείς στα χέρια τους γιατί οι ασθενείς δεν έχουν καμιά άλλη επιλογή. Αυτοί είναι οι πρώτοι που πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους μαζί με αυτούς που τους δίνουν την δύναμη νομικά να το κάνουν αυτό.

Θεωρώ σοβαρό ηθικό πρόβλημα για το οποίο όλοι σφυρίζουν αμέριμνα να πρέπει να βάζουν τον ιατρό να επιλέγει 60 ασθενείς που θα δει ειδικά σε ειδικότητες που έχουν ρόλο οικογενειακού ιατρού. Θεωρώ επίσης, ανήθικο, να σου επιβάλλουν ένα ιατρό που δεν θέλεις να τον εμπιστευτείς και να μην έχεις δικαίωμα να επιλέξεις. Δυστυχώς το δεύτερο συμβαίνει και με το ΕΣΥ και με την "δωρεάν" "δημόσια" υγεία.

Συγνώμη σέβομαι την άποψη πολλών αλλά θεωρώ ότι όσο κι αν είναι επώδυνο και έχει δυσκολίες, η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας πρέπει να είναι δωρεάν με τρόπο που ο ασθενής να γνωρίζει το κόστος τους αλλά χωρίς να αποκλείεται από αυτές, ότι ο ασθενής πρέπει να έχει επιλογή γιατρού και υπηρεσιών, ότι δεν μπορούν οι υπηρεσίες υγείας να είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις αλλά πρέπει να υπάρχει άμιλλα, και ότι το κράτος πρέπει να έχει ρόλο ρυθμιστή και νομοθέτη που φροντίζει για το συμφέρον του πολίτη και όχι να είναι εργοδότης αργόμισθων.

Αυτό μπορείτε να το δείτε και σαν αυτοκριτική.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2641.msg17618.html#msg17618

Είναι άραγε κορόϊδα οι Αμερικανοί και οι Βορειοευρωπαίοι που γράφουν κυρίως αντίγραφα φάρμακα;

2011-03-30T23:46:00.004+03:00

Άραγε είναι τόσο κορόϊδα οι κουτόφραγκοι οι Αμερικανοί, οι Καναδοί, οι Άγγλοι, οι Γερμανοί, οι Νορβηγοί ή οι Σουηδοί που συνταγογραφούνε κυρίως αντίγραφα φάρμακα;

Και άραγε είμαστε τόσο έξυπνοι και πλούσιοι εμείς οι Έλληνες και θέλουμε να συνταγογραφούμε κυρίως πρωτότυπα;

Αν πάλι δεν εμπιστευόμαστε τα αντίγραφα φάρμακα που κυκλοφορούνε στην Ελλάδα, γιατί δεν πάμε να αγοράσουμε αντίγραφα από την Σουηδία σε ένα κλάσμα της τιμής που πουλιούνται στην Ελλάδα; (Δείτε σχετική συζήτηση στο Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας της Υγείας: http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,1518.msg9854.html#msg9854 ).

T. S. Eliot

2011-03-27T21:18:00.002+03:00

Genuine poetry can communicate before it is understood.

Christopher Hitchens.

2011-03-26T12:53:00.003+02:00

Ό,τι δηλώνεται χωρίς στοιχεία μπορεί και να απορριθφεί χωρίς στοιχεία.

Λίγα λόγια για την ιστορία του Αντιψυχιατρικού κινήματος.

2011-03-26T08:24:00.004+02:00

Μεταφράζω από τα Σουηδικά στα Ελληνικά δύο σελίδες από την αυτοβιογραφία του Σουηδού Ψυχίατρου Johan Cullberg. Το απόσπασμα που μεταφράζω, κάνει μια μικρή ανασκόπηση της ιστορίας του αντιψυχιατρικού κινήματος. Το βιβλίο λέγεται: Johan Cullberg, Mitt psykiatriska liv,memoarer, εκδόσεις Natur och Kultur, του 2007 και μεταφράζω τις σελίδες 187 και 188:

Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 60, αναπτύχθηκε το ριζοσπαστικό κίνημα της αντιψυχιατρικής που κατά κύριο λόγο, του έδωσαν μορφή ο Σκωτσέζος Ronald Laing και ο Άγγλος David Cooper. Θα έλεγε κανείς ότι το κίνημα ήταν η αντίθεση στην ακαδημαϊκή Ψυχιατρική η οποία είχε πια καταντήσει μια φούσκα που περίμενε κάποιον να της βάλει μια βελόνα και να την σκάσει. Σε τελική ανάλυση, η αντιψυχιατρική ήταν από ιστορικής άποψης, μια το ίδιο κατανοητή κριτική όπως η κριτική του Μολιέρου προς το Ιατρικό επάγγελμα τον 17ο αιώνα. Ο Μολιέρος υπονοούσε ότι οι Ιατροί της εποχής του, κρύβανε την άγνοιά τους για τα αίτια και την θεραπεία των ασθενειών πίσω από πομπώδεις εξωτερικές φόρμες και προσποιητά επιστημονικές εκφράσεις.

Ο Laing έβλεπε στις αφηγήσεις της ζωής των ασθενών του, μηνύματα της κρυφής εξουσίας της αστικής οικογένειας. Ήθελε να συμπαραταχθεί εκατό τοις εκατό με τον ασθενή και δεν δυσκολευόταν να περιγράψει την ψυχική κατάρρευση σαν μια έκφραση ενός μακροχρόνιου και περίπλοκου αγώνα εξουσίας εντός της οικογένειας. Ο θεσμός της οικογένειας ήταν, κατά τον Laing, ένα κεντρικό αλλά ταυτόχρονα διεστραμμένο μέρος της άποψης του αστικού Δυτικού κόσμου για τον εαυτό του. Ο θεσμός της οικογένειας διαχειριζόταν τα προνόμια των ανδρών και θεωρούσε άρρωστους όσους δεν αντέχανε να ζούνε στην δήθεν δημοκρατία της οικογένειας που στην πραγματικότητα βασιζότανε σε μια φασιστοειδή ιδεολογία. Ο Laing ήθελε να ξεφύγει σαν Ψυχίατρος από την τάση να κατατάσσει τον κόσμο σε υγιείς και αρρώστους, και από το να δίνει μια περίθαλψη που έκανε τους ασθενείς να παθητικοποιούνται και που τους πρόσφερε ιατρικές θεραπείες και έτσι έβαλε μπρος δικά του κοινόβια περίθαλψης. Ωστόσο αυτά σύντομα εκτροχιάστηκαν και η εξιδανικευμένη αντιιατρική ιδεολογία στην οποία βασιζόντουσαν αποδείχθηκε μη λογική και καταστροφική, όταν πήγε να γίνει πράξη.

Ο Laing άρχισε με τον καιρό να πλησιάζει πιο πολύ προς την υπαρξιακή φιλοσοφία παρά προς την κλινική Ψυχιατρική. Ταξίδευε σε όλο τον κόσμο και έδινε διαλέξεις. Για αρκετά χρόνια ασχολήθηκε με τον Βουδισμό σε ένα μοναστήρι στην Ινδία, αλλά αντιστεκόταν όλο και λιγότερο στην άμετρη εξιδανίκευση προς το πρόσωπό του, που του επιφύλασσαν πολλοί, και στην όχι λιγότερο άμετρη απέχθεια που του έδειχνε το ιατρικό κατεστημένο. Είχε κατά περιόδους προβλήματα με το αλκοόλ, έκανε κατάχρηση χασίς, και πέθανε τελικά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά την διάρκεια ενός αγώνα τένις, σε ηλικία πενηνταοκτώ ετών. Είναι δημοφιλές για αυτούς οι οποίοι έχουν πιο συντηρητικές απόψεις να βγάζουν τον Laing ψυχικά άρρωστο, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για αυτό. Οι προσωπικές αποτυχίες, του τονίσανε την θέση του outsider και γίνανε επίσης η αφορμή ώστε οι, εδώ που τα λέμε απλοϊκές ψυχιατρικές θεωρίες του, να απορριφθούν με ειρωνικό τρόπο. Αν όμως, διαβάσεις τα γραπτά του σαν ένα είδος ψυχιατρικής ποίησης, και όχι σαν διδακτικά βιβλία ψυχιατρικής θεωρίας, τότε βρίσκεις ένα σύνθετο και πλούσιο βάθος.

Ο Laing βρήκε αντιψυχιατρικούς συνεχιστές και στην Σουηδία, αν και περισσότερο στην θεωρία και λιγότερο στην πράξη. Στο Σουηδικό Νοσοκομείο του Långbo προσπαθήσανε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 να σταματήσουν όλα τα φάρμακα σε μια κλινική με ψυχωτικούς ασθενείς, πράγμα που δεν είχε λιγότερο χαοτικές συνέπειες από το ίδιο πείραμα που έκανε ο Laing στο κοινόβιο Kingsley Hall στην Αγγλία.

Αρκετά φιλόδοξα πειραματικά προγράμματα εξωτερικών Ιατρείων ξεκινήσανε μεταξύ άλλων και στην Σουηδική πόλη Luleå με διευθυντή τον Clarence Crafoord όπου η δυσπιστία προς τις φαρμακευτικές θεραπείες και προς την νοσοκομειακή περίθαλψη ήτανε μια κεντρική ιδέα. Η Οικογενειακή Θεραπεία και η θεραπεία ψυχαναλυτικής κατεύθυνσης θα αντικαθιστούσαν φάρμακα και εισαγωγές σε ψυχιατρικές κλινικές, και ξεκίνησε και μια συνεργασία με την παιδοψυχιατρική αλλά και τις αρχές κοινωνικής πρόνοιας. Ωστόσο η αντιψυχιατρική ιδεολογία αποδείχθηκε ότι μακροπρόθεσμα ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί. Αργότερα ωστόσο μπόρεσαν να ανατρέψουν αυτή την εξέλιξη με το να αλλάξουν κάπως τρόπο σκέψης, και με το να δεχτούν και ιατρικές γνώσεις.

Σχετικά με τον ρόλο του Γενικού Ιατρού.

2011-03-25T18:33:00.002+02:00

Από το μέλος του Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Νεφέλη:

Για μένα ο Γενικός Ιατρός είναι εξ ορισμού "ειδικός" στον ασθενή του, γνωρίζει καλά τον ίδιο και το οικογενειακό του περιβάλλον, έχει αναπτυξει σχέση εμπιστοσύνης και ουσιαστικής επικοινωνίας με τον ασθενή και υπό αυτές τις συνθήκες τον συμβουλεύει για θέματα υγείας, αντιμετωπίζει τα απλά και τον παραπέμπει σε άλλους ειδικούς για πιο εξειδικευμένα. Ο Γενικός Ιατρός είναι (ή οφείλει να είναι ) πολύ καλός στην επικοινωνία-στη διαβούλευση με τον ασθενή (consultation), γι' αυτό και οι Γ. Ι. στην Βρετανία πρίν πάρουν τον τίτλο της ειδικότητας παρουσιάζουν πραγματικές συνεντεύξεις με ασθενείς τους και κρίνονται για αυτές. Ο Γ.Ι. οφείλει να κρατά αρχεία των ασθενών του και να χρησμοποιεί αυτή τη γνώση για να προωθήσει θέματα πρόληψης (πχ. προσυμπτωματικό έλεγχο για καρκίνο, αναμνηστικές δόσεις εμβολίων κλπ), αλλά και καλής ρύθμισης της αγωγής χρονίως πασχόντων (πχ. από αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη). Η αντιμετώπιση επειγόντων είναι μία μόνο ευθύνη των Γ.Ι. και σε ορισμένες χώρες-από ότι γνωρίζω-τα επείγοντα τα αναλαμβάνουν εξολοκλήρου το προσωπικό του εθνικού ΕΚΑΒ και οι επειγοντολόγοι στα ΤΕΠ. Δεν γνωρίζω, ειλικρινά, αν σε κάποια χώρα οι Γενικοί/ Οικογενειακοί γιατροί αναλαμβάνουν και τα επείγοντα στα νοσοκομεία. Προσωπική μου πάντα γνώμη είναι ότι δεν μπορεί κάποιος να είναι καλός σε όλα. Τα επείγοντα απαιτούν εξειδίκευση και άλλου είδους γνώση από ότι η ιατρική στην κοινότητα. Ας μην τα ανακατεύουμε!
Στην Ελλάδα δε λειτούργησε ποτέ ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού, αλλά και δεν υπάρχει οργανωμένο σύστημα αντιμετώπισης των επειγόντων (στελεχωμένο ΕΚΑΒ, ειδικοί επειγοντολόγοι). Κάπου εκεί αρχίζει η σύγχηση και ο Γ.Ι. αντιμετωπίζεται σαν "γενικών καθηκόντων'.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,1976.msg17042.html#msg17042

Σχετικά με τα φακελάκια στο ΕΣΥ.

2011-03-25T18:18:00.005+02:00

Από το μέλος του Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, tsoukase:

Το δημόσιο σύστημα υγείας ακυρώνει τον εαυτό του από την πρώτη στιγμή. Από την στιγμή που για να βγει μια βιοψία καρκίνου θέλει 25 μέρες ουσιαστικά με το καλημέρα σε σπρώχνει σε φακελάκι ή στα ιδιωτικά όπου θέλει 2 μέρες! Ετσι το τελικό κόστος μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού δεν έχει μεγάλη διαφορά.
Το φακελάκι είναι μια μορφή παρα-οικονομίας στην ελληνική ιατρική. Γενικά η νοοτροπία του ζεύγους ασθενής-ιατρός εκτός από αυτό περιλαμβάνει:
1) νοοτροπία ότι το δημόσιο κέντρο είναι δικό μας (είναι γνωστή η φράση "έλα στις 10 το βράδυ στην γενική που εφημερεύω να σε βάλω μέσα")
2) ακόμα ισχύει το βύσμα (φιλικό, οικογενειακό κτλ)
3) το νόμιμο φακελάκι υπάρχει στις πανεπιστημιακές κλινικές. Ο ασθενής πήγε στο ιατρείο του καθηγητή και μετά πλήρως νόμιμα μπήκε στην κλινική με άλλο βέβαια "αέρα".
Δυστυχώς αυτό δεν θα διορθωθεί. Οσο θα υπάρχει πλαφόν και στάνταρ αμοιβή στους ΕΣΥτες αυτοί θα καταφεύγουν σε φακελάκι. Δεν γίνεται να πληρώνεται το ίδιο αυτός που βλέπει 2 περιστατικά με αυτόν που βλέπει 20. Ο δεύτερος κάποτε θα "γλιστρίσει". Δεν γίνεται, είναι νόμος της φύσης. Μέχρι τότε, στη υγειά του "φακελακίου"!

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,1563.msg17336.html#msg17336

Εργατικό ατύχημα.

2011-03-19T23:41:00.003+02:00

Μεχρι να φτάσει το μαντάτο
κρύωνε το φαΐ στο πιάτο.

Απ' το παλιό του το σακάκι
ένα κουμπάκι τώρα λείπει
και το δεξί του το μανίκι.

Μιχάλης Γκανάς.
(από την συλλογή του "Τα μικρά, 1969 - 1999").

Το να διώχνεις τον ασθενή χωρίς να τον κάνεις εχθρό.

2011-03-16T13:29:00.013+02:00

Υπάρχουν ασθενείς που συμπεριφέρονται με άσχημο τρόπο, σε προσβάλλουν, σε βάζουν συστηματικά να ξεπερνάς τους κανόνες σου και γενικά σε κάνουν να αισθάνεσαι άσχημα σαν θεραπευτής. Είναι συνήθως από αυτούς οι οποίοι αλλάζουν συχνά Ιατρούς. Το δίλημμα σου τότε, ιδιαίτερα σαν ιδιώτης Ιατρός, είναι αν πρέπει να διώξεις ένα τέτοιο ασθενή ή όχι. Σαν ιδιώτης θέλεις να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερους "πελάτες". Από την άλλη, άνθρωποι είμαστε και εμείς και έχουμε τα όριά μας. Γνώμη μου είναι ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή, αλλά από ένα σημείο και πέρα, δεν πρέπει κρατάμε έναν ασθενή που μας κάνει σαν θεραπευτές να αισθανόμαστε άσχημα. Τέτοιοι ασθενείς, μας κάνουν κακό στην ψυχολογία μας, και κινδυνεύουμε να ξεσπάσουμε σε άλλους ανθρώπους που δεν μας φταίνε σε τίποτε, άσε που αν χαλάσει η διάθεσή μας δεν ήμαστε τόσο καλοί θεραπευτές για τον επόμενο ασθενή που θα μας επισκεφτεί, και έτσι κινδυνεύουμε να χάσουμε άλλους ασθενείς.

Το θέμα είναι πώς να μάθουμε να λέμε όχι και με τον τρόπο μας να διώχνουμε ένα τέτοιο ασθενή, αλλά με τέτοιο ανεπαίσθητο τρόπο, ώστε να μην γίνεται εχθρός μας και αρχίσει να μιλά άσχημα για εμάς. Κατ’αρχήν είναι σημαντικό να εντοπίζουμε έναν τέτοιο ασθενή ώστε την επόμενη φορά που θα έρθει να είμαστε προετοιμασμένοι. Δεν χάνουμε την ψυχραιμία μας και παλεύουμε να είμαστε πάντα ήρεμοι. Με χαμόγελο περιγράφουμε τους όρους μας και τολμάμε να λέμε με ήρεμο αλλά αποφασιστικό τρόπο όχι εξηγώντας το γιατί. Ποτέ δεν καταφεύγουμε σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Μερικές φορές όμως μπορούμε να προφασιστούμε ότι δεν είμαστε οι ειδικοί στο πρόβλημά του και τον παραπέμπουμε σε άλλες ειδικότητες..

Περιγραφή μεταξύ σοβαρού και αστείου της αποβιομηχάνισης της χώρας μας.

2011-03-15T14:00:00.007+02:00

Γράφει το μέλος του Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας ( www.pfy.gr/forum ), "Διακομιστής":

.........
...............
Η κατάσταση που περιγράφεται στο (αμέσως) παραπάνω ποστάρισμα, πιστεύω ότι έχει τις ρίζες της στη δεκαετία των 80ζ, όταν οδηγηθήκαμε σε αθρόα αποβιομηχάνιση (τί να πρωτοθυμηθεί κανείς; Μίσκο, Πειραϊκή-Πατραϊκή, Αλευρόμυλοι Αγίου Γεωργίου, Βοκτάς, Βοσινάκης; ) και προκρίθηκε για τη χώρα μας από τον Αντρέα ως εθνική στρατηγική η στροφή στην αγροτοκτηνοβασία για να πάρει τζίπ και να πιεί ουίσκυ η ύπαιθρος.

Γειώθηκαν έτσι σταδιακά η μία μετά την άλλη όλες οι σημαντικές βιομηχανικές πόλεις της Ελ: Ο Πειραιάς (Παπαστράτος-Κεράνης λήξις, ακόμα και οι ναυτιλιακές μετακόμισαν Β. προάστια) περιορίστηκε να παίζει το ρολάκι «προαστίου-επινείου των Αθηνών», η Πάτρα παίζει το «τρελό καρναβάλι», ο Βόλος έγινε «γραφικό μέρος για τσίπουρα», η πάλαι-ποτέ καπνομάνα Καβάλα δορυφόρος της γειωμένης ("από-το-κράτος-των-Αθηνών") Θεσσαλονίκης κι η Βέτλανς-Νάουσσα (κάποτε λέγονταν μικρό Μάντσεστερ λόγω της ανθούσας κλωστοϋφαντουργίας) έχει τώρα 70% ανεργία.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2234.msg17030.html#msg17030

Μια Θεσσαλική μαντινάδα.

2011-03-14T01:04:00.004+02:00

Μόλις γύρισα από ένα απομονωμένο και πολύ φτωχό ορεινό χωριό στην Θεσσαλία όπου έκανα το αγροτικό μου πριν χρόνια.

Έχω καλές αναμνήσεις από αυτό το χωριό και το ξαναεπισκέφτηκα το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε.

Ελάχιστοι πια οι «νέοι» του χωριού δηλαδή αυτοί που είναι κάτω από 50 ετών, και όλοι τους άντρες και μάλιστα ανύπαντροι που από κοινωνικούς κυρίως λόγους ξέμειναν στο χωριό. Μόνη σχεδόν παρηγοριά τους το αλκοόλ.

Ένας από αυτούς, που του αρέσει να σκαρώνει στιχάκια, μου απήγγειλε μεθυσμένος στο καφενεδάκι του χωριού, ένα που με άφησε σύξυλο:

Θα πεθάνω νωρίς,
Θα με φάτε και οι τρεις,
Κοινωνία, Αγαμία και Ελπίς.

Τέτοια εύστοχη, αντικειμενική, ολοκληρωμένη, και λακωνική αυτοενδοσκόπηση, δεν συναντά κανείς κάθε μέρα.
(Αυτό που τσούζει πιο πολύ είναι αυτή η τελευταία λέξη, η Ελπίς...)

Επίσκεψη κατ'οίκον κατά παραγγελία εργοδότη;

2011-03-14T00:57:00.003+02:00

Μπορεί ιδιώτης εργοδότης να στείλει ιδιώτη Ιατρό για επίσκεψη κατ’οίκον σε εργαζόμενο χωρίς την θέληση του εργαζόμενου;

Την Παρασκευή πριν το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, μου τηλεφώνησε ο διευθυντής του τοπικού υποκαταστήματος μιας μεγάλης επιχείρησης. Μου είπε ότι υποψιάζεται πως ένας εργαζόμενος λέει ψέματα: Ο εργαζόμενος, του είχε πει ότι πρέπει να μείνει στο σπίτι λόγω ασθενείας. Μάλιστα ο διευθυντής υποψιαζόταν ότι ο εργαζόμενος έλειπε στο εξωτερικό. Ο διευθυντής, μου ζήτησε να πάω ως ιδιώτης ιατρός που θα τον πληρώσει η επιχείρηση για να διαπιστώσω αν όντως ο εργαζόμενος είναι άρρωστος όπως είχε δηλώσει στον εργοδότη του.

Η όλη κατάσταση με προβλημάτισε και ζήτησα να το σκεφτώ λίγο. Πήρα τηλέφωνο σε δύο εύστροφους φίλους που ο ένας είναι Γενικός Ιατρός σε άλλο νομό, και η άλλη δικηγόρος. Αφού άκουσα και συνδύασα τις γνώμες και των δύο κατέληξα στο εξής:

Πήρα τηλέφωνο τον διευθυντή και του είπα να επικοινωνήσει με τον νομικό σύμβουλό (δικηγόρο) της επιχείρησης, για να δουν αν στην συλλογική σύμβαση εργασίας των εργαζομένων στην επιχείρηση προβλέπεται να μπορεί η επιχείρηση να στείλει δικό της ιατρό για επίσκεψη κατ’οίκον σε εργαζόμενο, παρά την θέληση του εργαζόμενου.

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει νομικό κώλυμα για κάτι τέτοιο, ζήτησα να έχω μια έγγραφη εξουσιοδότηση από την επιχείρηση ότι μου ζητά να κάνω αυτή την επίσκεψη κατ’οίκον.

Εκτός αυτού ζήτησα να με ακολουθήσει στο σπίτι του εργαζόμενου και ο διευθυντής του τοπικού καταστήματος ή κάποιος άλλος εκπρόσωπος της επιχείρησης ώστε να είναι ξεκάθαρο στον εργαζόμενο ότι ενεργώ σαν αντιπρόσωπος της επιχείρησης (αλλιώς υπήρχε κίνδυνος να με μηνύσει ο εργαζόμενος για παραβίαση ιδιωτικού ασύλου).

Τελικά μου πήρε τηλέφωνο ο διευθυντής της επιχείρησης και μου είπε ότι η επίσκεψη κατ’οίκον ακυρώνεται.

Αργυρίου Αργύριος
Ιδιώτης Γενικός – Οικογενειακός Ιατρός,
Καβάλα.

Η Ορθόπετρα και ο Προϊστορικός Οικισμός των Κρηνίδων.

2011-03-07T21:49:00.003+02:00

Καθημερινός Τύπος (τοπική εφημερίδα της Καβάλας),
04/03/2011.

Μνημείο – σημείο αναφοράς της Εγνατίας Οδού.

Μνημείο – σημείο αναφοράς της Εγνατίας Οδού, χαρακτήρισε η Διευθύντρια της ΙΗ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Καβάλας, Μαρία Νικολαΐδου – Πατέρα, την Ορθόπετρα, ενώ για τον Προϊστορικό Οικισμό (Ντικιλιτας) που βρίσκεται απέναντι ακριβώς από το μνημείο, δήλωσε ότι είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στην Β. Ελλάδα!

Τα “φώτα” της για την Ορθόπετρα των Κρηνίδων που βρίσκεται στον δρόμο του Αγίου Χρυστοφόρου, μας έδωσε η Διευθύντρια της ΙΗ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Καβάλας, Μαρία Νικολαΐδου – Πατέρα, καθώς όπως είπε πρόκειται για ένα μνημείο μεγάλης σημασίας, που σε συνδυασμό με τον Προϊστορικό Οικισμό που βρίσκεται ακριβώς απέναντι προσδίδει στην περιοχή ιδιαίτερη αξία.

«Η αλήθεια είναι ότι έχουν ακουστεί πολλά για την Ορθόπετρα και κάποια στιγμή θα πρέπει να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Πρόκειται λοιπόν για ένα ταφικό μνημείο, ένα είδος θα το λέγαμε επιτύμβιας στήλης, ενός Ρωμαίου Αξιωματούχου. Θα πρέπει να ξέρετε ότι στην αρχαιότητα, όχι μόνο οι αξιωματούχοι, αλλά ακόμα και αυτοί που είχαν την οικονομική ευχέρεια να κατασκευάσουν μαρμάρινα μνημεία, προτιμούσαν να μην τα τοποθετούν μέσα στο νεκροταφείο, αλλά να τα βάζουν στις παρυφές των δρόμων. Με αυτό τον τρόπο όταν περνούσαν οι διαβάτες, διάβαζαν το όνομα του πεθαμένου. Με αυτό τον τρόπο πίστευαν ότι το όνομα τους έμενε στην αιωνιότητα. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι κάτω ακριβώς από την Ορθόπετρα, θεωρούμε ότι υπάρχει η αρχαία Εγνατία Οδός», δήλωσε η Μαρία Νικολαΐδου – Πατέρα.

Όσον αφορά τις ανακρίβειες που έχουν ακουστεί κατά καιρούς, η Διευθύντρια της ΙΗ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, τις αποδίδει σε ένα μεγάλο μέρος στην λαϊκή παράδοση. «Έχει ειπωθεί ότι κάτω από την Ορθόπετρα βρίσκεται η “φάτνη του Βουκεφάλα” και πολλά άλλα, αλλά δεν ισχύει τίποτα από αυτά», τόνισε. Παράλληλα ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει καμία σκέψη να πραγματοποιηθεί στο συγκεκριμένο σημείο κάποια ανασκαφή, καθώς δεν υπάρχει περίπτωση να βρίσκεται κάτω από την Ορθόπετρα ο τάφος του Ρωμαίου Αξιωματούχου. «Το πιθανότερο είναι να το σώμα του να βρίσκεται στο νεκροταφείο.

Το θέμα των ανασκαφών παραμένει ανοιχτό στην περίπτωση του προϊστορικού οικισμού που έχει ανακαλυφθεί το 1960 και βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Ορθόπετρα. «Θα μπορούσα να πω ότι ο προϊστορικός οικισμός έχει συνδεθεί με την Ορθόπετρα, καθώς έχει πάρει αυτή την ονομασία. Ο συγκεκριμένος οικισμός είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στην Β. Ελλάδα και χρονολογείται από τη νεότερη νεολιθική περίοδο, δηλαδή η κατοίκιση του ξεκινάει από το 5.500 π.Χ. Γενικότερα στην πεδιάδα των Φιλίππων υπήρχαν και άλλοι προϊστορικοί οικισμοί της ίδιας χρονολογικής περιόδου, καθώς ήταν πλούσια σε πρώτες ύλες και νερό και προσφέρονταν για κατοίκιση. Βέβαια είναι σημαντικό το γεγονός ότι παρατηρούμε μία συνέχεια την κατοίκιση της συγκεκριμένης περιοχής, με αποκορύφωμα την δημιουργία της πόλης των Φιλίππων», τόνισε η Μαρία. Νικολαΐδου – Πατέρα.

Η ανασκαφική δραστηριότητα στον προϊστορικό οικισμό έχει ξεκινήσει από την δεκαετία του 1960. Μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί δύο προγράμματα και αυτή τη στιγμή εφαρμόζεται το τρίτο μέχρι το 2012. Οι ανασκαφές πραγματοποιούνται σε συνεργασία της Αρχαιολογικής Εταιρίας, της ΙΗ Εφορίας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Καβάλας και της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών. Τα αποτελέσματα από την μέχρι τώρα αρχαιολογική μελέτη είναι πολύ σημαντικά και ήδη έχουν εκδοθεί κάποιοι τόμοι που σχετίζονται με τον Προϊστορικό Οικισμό των Κρηνίδων ή της Ορθόπετρας, όπως είναι καταχωρημένος στη διεθνή βιβλιογραφία.

Πάνος Μεγαλομμάτης

http://www.k-tipos.gr/ktipos/detail.php?ID=18817

Σχετικά με τα διάφορα νέα φαρμακευτικά σκευάσματα που βγαίνουν στην αγορά.

2011-03-07T21:45:00.002+02:00

Από πρόσφατο μήνυμα του μέλους ZArk στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

είμαι επιφυλακτικός σε κάθε φανφαρώδη προώθηση φαρμακευτικών σκευασμάτων και αναμένω να κατακαθίσει ο καπνός των βεγγαλικών πριν υιοθετήσω το κάθε σκεύασμα.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2470.msg16802.html#msg16802

The King’s speech.

2011-02-28T02:01:00.009+02:00

Ο Λόγος του Βασιλιά, ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο Λόγος ενός οποιουδήποτε Ασθενή. Ο Λόγος του Ασθενή που γίνεται πάντα καλύτερος όταν στη σχέση μεταξύ Θεραπευτή και Ασθενούς κυριαρχεί η ισότητα, η ειλικρινής εγκαρδιότητα η εχεμύθεια αλλά και τα ξεκάθαρα όρια. Όταν επιπλέον ο Θεραπευτής έχει ουσιαστική γνώση και αυτοπεποίθηση τότε δεν αργεί να έρθει και η πολυπόθητη εμπιστοσύνη.

Ωραία ταινία. Όσοι δεν την είδατε, πάτε να τη δείτε.

Από ποιά ταμεία πρέπει να πάρει εκκαθαριστικό ένας ιδιώτης Ιατρός για την φορολογική του δήλωση;

2011-02-27T13:32:00.003+02:00

Απάντηση του λογιστή μου: Από αυτά με τα οποία έχει σύμβαση για να πληρώνεται με μισθό ή με χαρτάκια π.χ. ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΤΥΔΚΥ, ΝΑΤ, ΟΑΕΕ, ΕΤΑΑ (ξεχωριστά από το ΕΤΑΑ Δικηγόρων, ξεχωριστά από το ΕΤΑΑ των Ιατρών και ξεχωριστά από το ΕΤΑΑ των Μηχανικών). Τέλος δεν ξεχνούμε και την Διεύθυνση Συγκοινωνιών για όσους έχουν σύμβαση και με αυτή.

Βέβαια τώρα που σχεδιάζεται ο μεγαλύτερος όγκος των Ασθενών να ασφαλιστεί στο ΕΟΠΥΥ θα απλοποιηθεί το πράγμα.

Τί πρέπει να γίνει με τον αριθμό θέσεων για ιατρική ειδικότητα;

2011-02-27T13:20:00.002+02:00

Από δημοσίευμα του Γενικού Ιατρού Δημήτρη Κουναλάκη, στο Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

Δυστυχώς για άλλη μια φορά επανέρχεται αυτό το θέμα. Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο:
Να αυξήσει τις θέσεις στις ειδικότητες που έχουν ζήτηση μετά να έχεις άνεργους ειδικευμένους ή να ξεχάσεις τι αναμονές υπάρχουν και να προσαρμόσεις τις θέσεις στις ανάγκες;

Η αλήθεια είναι ότι η δημιουργία του ΕΣΥ δεν ήταν στρωμένη ροδοπέταλα στα γεννητούρια. Δεν ξεχνάμε ότι οι πρώτοι γιατροί που μπήκαν στο ΕΣΥ μπήκαν είτε λόγο ιδεολογίας ή/και θέλησης να υποστηρίξουν το ΠΑΣΟΚ είτε λόγω αδυναμίας να επιβιώσουν στον ιδιωτικό τομέα που άνθιζε τότε. Η αδυναμία του Α. Παπανδρέου να ελέγξει το λόμπυ των ιατρών τον οδήγησε σε μια πιο μακροπρόθεσμη πολιτική:
α) Να αυξήσει τις θέσεις των φοιτητών ιατρικής στην Ελλάδα.
β) Να αυξήσει τρελά τις αποδοχές για την εποχή των ιατρών που θα έμπαιναν στο ΕΣΥ (και με τις πλασματικές εφημερίες).

Και τα δύο είχαν ως συνέπεια να αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των ιατρών στην Ελλάδα (εντός και εκτός προέλευσης). Σήμερα δεν ξέρω εάν μπορούμε να συνεχίσουμε με τους ίδιους ρυθμούς ή εάν είναι σκόπιμο να συνεχίσουμε με διαφορετικούς ρυθμούς παραγωγής για κάθε ειδικότητα με σήμερα ανάλογα με τις ανάγκες. Θεωρώ ότι ίσως είναι καλύτερο να αναζητήσει κανείς την τύχη του όσο νωρίτερα αλλού πριν φτάσει να παγιωθεί εδώ.

Παράλληλα ΠΡΕΠΕΙ κάποια στιγμή να αρχίσουν οι θέσεις ειδικότητας να αντανακλούν τις ανάγκες του πληθυσμού. Νομίζω ότι είναι καλύτερο να γίνει τώρα μια αλλαγή στον αριθμό των ειδικευομένων ανά ειδικότητα παρά να φτάσουμε κάποια στιγμή να αποφασίζεται από την "αγορά" πόσους ειδικευμένους ανά ειδικότητα χρειαζόμαστε.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2494.msg16542/topicseen.html#msg16542

Το Κράτος ας αναλάβει το Πρωτόκολλο όχι το Ιατρικό Λογισμικό.

2011-02-27T00:29:00.007+02:00

Ακούγεται ότι το κράτος προσπαθεί να φτιάξει ένα λογισμικό (πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή) για τους Ιατρούς όλης της χώρας. Θα είναι ένα λογισμικό μέσω του οποίου οι Ιατροί θα κρατούν το αρχείο των Ασθενών τους και θα γράφουν τις ιατρικές συνταγές και τα παραπεμπτικά για τις διάφορες εξετάσεις. Ακούγεται επίσης ότι θα γίνει διαγωνισμός μεταξύ μεγάλων εταιρειών λογισμικού και ότι η έκβαση του διαγωνισμού μπορεί να καθυστερήσει μέχρι και δύο (!) χρόνια.

Το χρονοδιάγραμμα φαντάζει πάρα πολύ αργό. Εκτός αυτού, το αποτέλεσμα θα είναι να έχουμε πάλι το μονοπώλιο μιας εταιρείας. Η εταιρεία αυτή δεν θα έχει (από την στιγμή που κερδίσει τον διαγωνισμό) ανταγωνιστή ούτε ως προς τον καθορισμό του κόστους συντήρησης ούτε ως προς την ποιότητα των αναβαθμίσεων του λογισμικού που θα κατασκευάσει. Έτσι και το κόστος συντήρησης αυτού του λογισμικού θα εκτιναχθεί στα ύψη αλλά και η εταιρεία που θα το φτιάξει δεν θα έχει τόσο μεγάλο κίνητρο να κρατήσει ψηλά την ποιότητα των αναβαθμίσεων του λογισμικού. Αφήστε που τα λεφτά δεν θα μοιραστούνε σε όλη την Ελλάδα παρά θα πάνε σε μία μόνο εταιρεία.

Αντί αυτού πιστεύω ότι το Κράτος πρέπει απλώς να καθορίσει ένα Πρωτόκολλο (δηλαδή κάποια κριτήρια) που πρέπει να πληρεί το λογισμικό κάθε Ιατρού. Το πιο βασικό από τα αυτά τα κριτήρια πρέπει να είναι η συμβατότητα με άλλα αντίστοιχα λογισμικά: Να μπορούν δηλαδή τα διάφορα λογισμικά να συνεννοούνται, να ανταλλάσουν πληροφορίες, μεταξύ τους. Από κει και πέρα πρέπει το Κράτος να αφήσει ελεύθερο τον κάθε ιδιώτη Ιατρό να βρει τον προγραμματιστή που θα του κάνει το δικό του λογισμικό. Μάλιστα, κατά την γνώμη μου, παρόλο που τυγχάνω ιδιώτης Ιατρός, δεν χρειάζεται καν να επιδοτήσει το Κράτος για το λογισμικό αυτό. Όποιος ιδιώτης Ιατρός ή σύμπραξη Ιατρών θελήσει να ενταχθεί στο καινούριο υπερταμείο που θα δημιουργηθεί, τον ΕΟΠΥΥ, πρέπει να φροντίσει από μόνος του να αποκτήσει υπολογιστή και κατάλληλο λογισμικό. Απλώς τα έξοδα για υπολογιστή και λογισμικό να αφαιρούνται από το φορολογητέο εισόδημα του Ιατρού. Για τα κρατικά Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία προτείνω να επιλέξουν και αυτά το λογισμικό τους μόνα τους και να το πληρώσουν από τον προϋπολογισμό του αντίστοιχου Νοσοκομείου. Θα διακινδυνέψει άραγε τότε το Νοσοκομείο να δημιουργηθεί σκάνδαλο, και τα λεφτά που το Νοσοκομείο πληρώσει να είναι δυσαναλόγως πολλαπλάσια από αυτά που θα πληρώσει το διπλανό ιδιωτικό Ιατρικό Κέντρο ή ο Ιδιώτης Ιατρός;

Tecknen som leder dig rätt på Google

2011-02-25T15:52:00.002+02:00

Σουηδικό κείμενο για το πώς ψάχνουμε στο google.

Tecknen som leder dig rätt på Google.

När du använder en sökmotor på webben, till exempel Google, kan du använda särskilda tecken för att precisera sökningen.

Citat

Om du söker på orden Dagens Nyheter får du svar som innehåller både orden dagens och nyheter. Genom att sätta citattecken på en fras får du söksvar som innehåller exakt de ord eller den mening du letar efter, som i ”Dagens Nyheter”.

Hela frasen innanför citattecknet kommer att finnas i söksvaret.

Minus
När du söker flera ord, men inte finner det du letar efter, kan du utesluta ord genom att använda minustecken. Dagens -Nyheter ger dig svar om exempelvis söksvar om sådant som dagens recept, men inte så mycket om DN. Alla ord utom Nyheter kommer att finnas i söksvaret.

Plus
Att använda plustecken i dina sökningar påminner rätt mycket om hur du applicerar citattecken, men med ett plus före ett ord säkerställer du att det är en exakt stavning i ett ord du är ute efter: +Dagens Nyheter idag.

Stjärna
Med en stjärna i en sökning låter du sökmotorn själv i tomrummet efter bästa förmåga. Frasen Google * ger exempelvis länkar till fler av företagets nättjänster. Stjärntecknet fungerar bara med hela ord, inte delar av ord.

Tilde
Det lilla tilde-tecknet (~) ger dig synonymer, liknande ord, till det ord du söker på. Ett beprövat trick är exempelvis att använda sökbegreppet ~help efter namnet på ett datorprogram eller en nättjänst när du vill lära dig mer om den.

OR
När du är till exempel är osäker på årtal tar du fram det engelska ordet OR (obs, stora bokstäver) som betyder eller. Om du inte minns om det var förra eller förförra året DN skrev en artikel om Google skulle du söka så här: Google DN skrev 2009 OR 2010. Svaren kommer då att komma från båda årtalen.

Källa: Stiftelsen .SE

http://www.dn.se/vart-internet/vart-internet---hem/google-vet-jattemycket-om-oss

Παραλληλισμός Φαρμακοποιών και Αλυσίδων Φαρμακείων με μπακάλη και Αλυσίδες Σούπερμαρκετ.

2011-02-21T08:43:00.004+02:00

Απόσπασμα από κείμενο μιας φαρμακοποιού χωρίς φαρμακείο, που γράφει με το ψευδώνυμο Black Mamba στο Φόρουμ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

Και για να μας συγκινήσει συναισθηματικά, ο ΦΣΠ (Φαρμακευτικός Σύλλογος Πειραιά) μας προειδοποιεί ότι θα «χαθεί η καθημερινή φιλική πρόσβαση στο φαρμακείο της γειτονιάς». Έτσι θα έπρεπε να συγκινηθούμε και για το «μανάβη της γειτονιάς», που έδωσε τη θέση του στο σούπερ μάρκετ. Έτσι βρεθήκαμε συναλλασσόμενοι με τους «απρόσωπους υπαλλήλους» των σούπερ μάρκετ, που βέβαια είναι απλοί, περιφρονημένοι υπάλληλοι και δεν έχουν το «πρόσωπο» και την προσωπικότητα του «μανάβη της γειτονιάς». Μόνο που αυτό το «πρόσωπο» είχε προσωπικό κέρδος όταν μας έκλεβε στο ζύγι, όταν έκανε συνεχώς «λάθη» στο λογαριασμό, που ποτέ δε μας τον έδινε να τον μελετήσουμε στο σπίτι, που τα τρόφιμά του ήταν εκτεθειμένα σε όλες τις μύγες της γειτονιάς (τότε υπήρχαν και μύγες), κλπ., κλπ., κλπ. Το ίδιο θα γίνει και όταν θα έρθει (αν έρθει ποτέ) η αποφράδα ημέρα που θα βρεθούμε μπροστά στα απρόσωπα τέρατα που θα είναι υπάλληλοι στα υποκαταστήματα των μεγάλων εταιριών πώλησης φαρμάκων και θα χάσουμε τον κ.κ. «φαρμακοποιό της γειτονιάς», που το παίζει και γιατρός («για κάθε πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζεις»!).

Αλλά, τότε, εκτός από τους «απρόσωπους υπαλλήλους», θα αντιμετωπίζουμε και τα «αφεντικά χωρίς κοινωνική ευαισθησία»! Σωστά, οι σημερινοί φαρμακοποιοί είναι «αφεντικά με κοινωνική ευαισθησία». Και ενώ τα «αφεντικά χωρίς κοινωνική ευαισθησία» έχουν ως «μοναδικό μέλημά» τους το κέρδος, τα «κοινωνικώς ευαίσθητα αφεντικά», οι φαρμακοποιοί δηλαδή, έχουν και άλλα μελήματα, π.χ., το καλό των ασφαλισμένων, που, τελείως συμπτωματικά, συμπίπτει με το καλό της τσέπης τους! Και αν αγωνίζονται να μην περάσει το νομοσχέδιο, αυτό το κάνουν τελείως αλτρουϊστικά (ή σχεδόν τελείως) γιατί υπερασπίζονται «μια φαρμακευτική περίθαλψη με ανθρώπινο πρόσωπο». Γι’ αυτό, για την επίτευξη αυτού του υψηλού ανθρωπιστικού στόχου, νιώθουν ότι έχουν το δικαίωμα να καλέσουν «όλους του πολίτες» να «βρεθούν κοντά στον αγώνα» τους. Αμήν!

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,1989.msg16358.html#msg16358

Ποιοί παράγοντες του τρόπου ζωής μας επηρεάζουν πιο πολύ την Υγεία μας;

2011-02-20T18:09:00.005+02:00

Η απάντηση κατά σειρά προτεραιότητος είναι:

Το κάπνισμα,

Η διατροφή,

Το αλκοόλ,

Η σωματική άσκηση.

Από βγάζω τα περί σειράς προτεραιότητος;

Από ένα ενδιαφέρον κείμενο για την Ιεράρχηση των κινδύνων για την υγεία μας από τον Π.Ο.Υ. :

http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,id=17619948

Κική Δημουλά.

2011-02-20T15:18:00.001+02:00

Κάθε μεγάλη αγάπη τρέφεται από την προσωρινότητα.

Να έχει άραγε δίκιο ο Φαλμεράυερ;

2011-02-20T12:16:00.003+02:00

Αν όμως έχει δίκιο, πώς εξηγείται ότι ακόμη μιλούμε μια γλώσσα πολύ συγγενική με την Αρχαία Ελληνική;

Παίρνω αφορμή για το παραπάνω ερώτημα από ένα ενδιαφέρον άρθρο που διάβασα στην Αυγή της 14/01/2011, του Νάσου Θεοδωρίδη:

Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ

Δεν είναι τυχαίο ότι το πολύκροτο έργο του διάσημου Γερμανού ιστορικού Ιάκωβου Φίλιππου Φαλμεράυερ (Jakob Philip Fallmerayer, 1790-1861) "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που τυπώθηκε στην Γερμανία το 1835 και προ ετών κυκλοφόρησε δειλά στην Ελλάδα, δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Aιτία η ενοχλητική για το κατεστημένο αλλά πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ πως οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους. Ωστόσο το σημαντικό αυτό έργο, που οι Έλληνες εθνικιστές το αποκήρυξαν με βαρύτατες ύβρεις, έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάσθηκε στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.

Ο Φαλμεράυερ κατέδειξε πως το πάλαι ποτέ ένδοξο αρχαίο ελληνικό έθνος εκμηδενίσθηκε οριστικά το 589 μ.Χ. στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαυρικίου (582-602). Το τελειωτικό χτύπημα που εξολόθρευσε τον ελληνικό πληθυσμό ήλθε το 746 μ.Χ. με τη σαρωτική επιδημία της πανούκλας που θέρισε τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κων/νο Πορφυρογένητο (905-969 μ.Χ.) που εξιστορεί στα "Θεματικά". Εξάλλου όλα τα τοπωνύμια της Πελοποννήσου ήσαν σλαβικά μέχρι και τον 19ο αιώνα. Το 1840, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου, μεταλλάχθηκαν σε ελληνικά.

Τον 6ο αι. μ.Χ. πολυάριθμα σλαβικά φύλα κατέκλυσαν ειρηνικά το Βυζάντιο. Οι σλαβικοί εποικισμοί έφθασαν μέχρι τη νότια Πελοπόννησο. Σμολιάνοι, Ριγχίνοι, Σαγουδάτες, Βελεζίτες, Εζερίτες και Μιλιγγοί ήσαν μερικά από τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βυζαντινή τότε Ελλάδα. «Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μια τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε ώς την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή συγγενή προς τη μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες - Σλάβοι, οι Ιλλυριοί - Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί είναι ουσιαστικά εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες».

Το 540 μ.Χ. μία μαζική κάθοδος των Σλάβων τούς έφερε μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου. Το 558 μ.Χ. σε συμμαχία με τον ηγεμόνα των Κοτρογούρων Zaberga απείλησαν την ίδια την Κωνσταντινούπολη όπου αποκρούσθηκαν από τον στρατηγό Βελισάριο.

Το 578 υποτάσσονται στους Αβάρους και αρχίζουν μεθοδευμένες εισβολές στα ρωμαϊκά εδάφη κατακτώντας πολλές πόλεις της Θράκης και Ιλλυρίας. Ακολούθησαν νέα κύματα, ειρηνικών αυτή τη φορά σλαβικών εποικίσεων σε Ελλάδα και Πελοπόννησο που συνεχίσθηκαν μέχρι και το έτος 746 μ.Χ. οπότε διεκόπησαν οριστικά λόγω του φοβερού λοιμού εκείνης της χρονιάς.

Μάλιστα, το «χρονικό της Μονεμβασίας» είναι πολύτιμη ιστορική πηγή καθώς βασίζεται στην ιστορία του Ευάγριου Σχολαστικού, του Μένανδρου και στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου (6ος αι. μ.Χ.). Εξιστορεί με παραστατικό τρόπο την μαζική Αβαροσλαβική εποίκηση του Ελληνικού χώρου, κυρίως της Πελοποννήσου, κατά τον 6ο μ.Χ. αι. καθώς και τα μετέπειτα γεγονότα κυριαρχίας του σλαβικού έθνους στα βυζαντινά εδάφη της Πελοποννήσου επί 218 χρόνια. Το σπάνιο Χρονικό ανακαλύφθηκε σε μορφή χειρογράφου στη γεωργιανή Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους και πρωτοδημοσιεύθηκε το 1909 από τον καθηγητή Βυζαντινολογίας Σπυρίδωνα Λάμπρου (1851-1919) με τίτλο “Ιβηριτικό απόγραφο του Χρονικού της Μονεμβασίας”. Προηγήθηκε η ανακάλυψη δύο ακόμα αντιγράφων (απόγραφα) του χρονικού που βρέθηκαν το πρώτο στη Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους από τον ίδιο καθηγητή και δημοσιεύθηκε με τίτλο “Τον καιρό όπου οίκισεν η Μονεμβασία και πώς", το δεύτερο στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνου από τον Giouseppe Pasini που το δημοσίευσε το 1749 με τίτλο “Περί κτίσεως Μονεμβασία”.

* Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=592633

"Κάτι δυναμωτικό που να ανοίγει την όρεξη."

2011-02-18T16:38:00.021+02:00

Σίγουρα θα σας έχουν έρθει και εσάς Ασθενείς που ζητούν "κάτι δυναμωτικό που να ανοίγει την όρεξη" και που είναι αδύνατο να τους εξηγήσεις ότι σε κανένα Πανεπιστημιακό σύγγραμα δεν διάβασες για κάτι τέτοιο..

Πάντα βέβαια βάζω με το νου μου, και προσπαθώ όσο είναι πρακτικά δυνατό, να αποκλείσω επικίνδυνες ασθένειες, πίσω από το αίσθημα αδυναμίας που μου περιγράφουν. Ακόμη όμως και αν μια τέτοια διερεύνηση δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα, και ακόμη και αν εξηγήσω στον Ασθενή μου, ή στους συγγενείς του, ότι το σημαντικό είναι να κάνει μια ισορροπημένη διατροφή, υπάρχουν πολλοί που επιμένουν για αυτό το μαγικό (και άγνωστο για τους περισσότερους Ιατρούς) μαντζούνι που είναι "δυναμωτικό και ανοίγει την όρεξη".

Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχω μια συνταγή για όλους αλλά τους προτείνω κατά περίσταση αυτό που νομίζω ότι θα βοηθούσε περισσότερο τον συγκεκριμένο άνθρωπο που έχω μπροστά μου την κάθε φορά.

Έτσι μερικές φορές τους προτείνω μουρουνέλαιο, το οποίο συνταγογραφείται κιόλας, ενώ άλλες φορές διάφορα είδη βιταμινών π.χ.:

Caps. Pharmaton Geriatric x 30. Δοσολογία: 1 κάψουλα το πρωί ή το μεσημέρι μαζί με το γεύμα. Τιμή 9 ευρώ. Δεν συνταγογραφείται. Σύνθεση: Βιταμίνη Α, D2, E, B1, B2, B6, B3, C, ιχνοστοιχεία: Χαλκός, Μαγγάνιο, Μαγνήσιο, Σίδηρος, Ψευδάργυρος, Ασβέστιο, Παντοθενικό ασβέστιο, Φώσφορος, Κάλιο, Φθόριο, Deanol Bitartate, Standardized Panax, Ginseng extract G115, Ρουτοσίδη.

Pharmaton Vitamigen Caps x 30. Δοσολογία: 1 κάψουλα το πρωί ή το μεσημέρι μαζί με το γεύμα. Τιμή 15 ευρώ. Δεν συνταγογραφείται. Σύνθεση: Ότι και το Pharmaton Geriatric αλλά έχει και βιταμίνη Β12, Βιοτίνη, Φυλλικό οξύ, Νικοταμίδιο, Σελήνιο και Λεκιθίνη.

Pharmaton Vitamigen Effervescent x 20. Δοσολογία: 1 την ημέρα. Διαλύεται σε ένα ποτήρι νερό και λαμβάνεται με το φαγητό κατά προτίμηση με το πρωινό. Έχει γεύση πορτοκάλι. Τιμή 15 ευρώ. Δεν συνταγογραφείται. Σύνθεση: Σχεδόν ότι και το Pharmaton Vitamigen Caps, αλλά αντί για Βιταμίνη Α έχει Β-καροτένιο και δεν έχει μαγγάνιο ούτε Λεκιθίνη.

Για παιδιά από 1 - 12 ετών, υπάρχει το Pharmaton Kiddi syr. x 200 ml Δοσολογία: Παιδιά 1 - 5 ετών: 7,5 ml μια φορά την ημέρα, Παιδιά άνω των 5 ετών: 15 ml μία φορά την ημέρα. Έχει γεύση πορτοκάλι. Κοστίζει 14 ευρώ το μπουκαλάκι. Δεν συνταγογραφείται. Σύνθεση: Βιταμίνη Ε, Β1, Β2, Β3, Β6, D3, Δεξπανθενόλη, Ασβέστιο, Λυσίνη.

Στις οδηγίες για το Pharmaton Geriatric συνιστούν να το παίρνει ο Ασθενής από 1 μέχρι και 3 μήνες. Το Pharmaton Geriatric αντενδείκνυται σε ασθενείς με ιστορικό αλλεργίας στη σόγια ή στα φυστίκια. Μπορεί να αλληλεπιδράσει με σκευάσματα σιδήρου, κινολόνων, διφωσφονικών, τετρακυκλίνων, levodopa, αντιόξινων ουσίων, θειαζιδικών διουρητικών, δακτυλίτιδας και αντιπηκτικών. Αντενδείκνυται επίσης κατά την κύηση και την γαλουχία.

Επίσης υπάρχει και η σειρά βιταμινών Centrum.

Centrum Select 50+ (30 tabs). Για ενήλικες (άνω των 50 ετών). Σε σύγκριση με τις κανονικές Centrum, περιέχουν αυξημένα επίπεδα επιλεγμένων βιταμινών και ανόργανων συστατικών, όπως βιταμίνες της ομάδας Β, φυλλικό οξύ, βιταμίνη Ε και C. Δεν συνταγογραφείται. Κοστίζει περίπου 11 ευρώ.

Malvitona.

Placebo effect.

Μερικές φορές προτείνω κάποιο αντικαταθλιπτικό.

Εσείς τι δίνεται στις περιπτώσεις που σας ζητούν κάτι δυναμωτικό που να ανοίγει την όρεξη;

Φάρμακα για να μαλακώνουν τα κόπρανα όταν έχεις αιμορροΐδες.

2011-02-17T20:05:00.011+02:00

Powder Lepicol. Για να γίνονται τα κόπρανα πιο μαλακά. Είναι καλό σε περίπτωση Ασθενών που έχουν αιμορροΐδες και θέλουμε να κάνουμε τα κόπρανά τους πιο μαλακά. Ο Ασθενής παίρνει 1 κουταλάκι του γλυκού και το ανακατεύει σε ένα ποτήρι με νερό και το πίνει. Μετά πίνει ακόμη ένα ποτήρι νερό. Κοστίζει περίπου 12 ευρώ και δεν γράφεται σε συνταγή. Για όσους Ασθενείς τους φαίνεται ακριβό, μπορούν να πάρουν το Duphalac (λακτουλόζη) 2 κουταλιές της σούπας (30 ml) κάθε πρωί. Όταν το έντερο αρχίσει να δουλεύει καλά, συνήθως μετά από 2-4 ημέρες, μπορεί να παίρνει κανείς 10 - 25 ml κάθε πρωί. Το Duphalac x 300 ml κοστίζει 3,68 ευρώ λιανική τιμή. Το Duphalac γράφεται και σε συνταγή. Το το συνιστούν και στην Σουηδία σε τέτοιες περιπτώσεις.

Προληπτική Ιατρική. Ορθή κατανάλωση φαρμάκων.

2011-02-16T23:48:00.005+02:00

Ομιλία που έδωσα σήμερα στην Ένωση Καταναλωτών Καβάλας:

Τι είναι πιο σημαντικό;
Η πρόληψη ή το φάρμακο;

Προληπτική Ιατρική
(για να μη χρειαστούμε τα φάρμακα)
• Κάπνισμα.
Όποιος κάνει ένα πακέτο την ημέρα για 30 χρόνια πεθαίνει περίπου 10 χρόνια νωρίτερα.
• Διατροφή. Υδατάνθρακες ολικής αλέσεως. Όσπρια. Πολλά λαχανικά. Πολλά φρούτα. Κρέας μια φορά την εβδομάδα αρκεί και κατά προτίμηση κοτόπουλο ή ακόμη καλύτερα ψάρι. Όχι γλυκά.
• Αλκοόλ. Μέχρι και 2 ποτηράκια ξηρό κρασί κόκκινο ή λευκό για τους άντρες και μέχρι και 1 ποτηράκι για τις γυναίκες.
• Σωματική άσκηση. 30 λεπτά αεροβικής άσκησης την ημέρα. Π.χ. γρήγορο περπάτημα, ποδήλατο, τρέξιμο ή κολύμπι.

Ορθή κατανάλωση φαρμάκων

• Η συχνότητα της χρήσης φαρμάκων.
Μην παίρνετε πολλά φάρμακα.
• Οι οδηγίες στο κουτί του φαρμάκου.
Εκεί γράφει: Δραστική ουσία, Μορφή, Περιεκτικότητα σε mg, αριθμό δισκίων, Ενδείξεις, Αντενδείξεις. Χρήση κατά την εγκυμοσύνη, Χρήση κατά τον θηλασμό, Χρήση στα παιδιά, Χρήση στους ηλικιωμένους, Επίδραση στην ικανότητα οδήγησης, Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα, Δοσολογία και τρόπος χρήσης, Υπερδοσολογία, Ανεπιθύμητες ενέργειες. Πολύ συχνές≥1/10 Συχνές <1/10 Όχι συχνές <1/100 Σπάνιες <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000
• Η ημερομηνία λήξης του φαρμάκου.
Είναι ενδεικτική για το πόσο εγγυάται η εταιρεία ότι το φάρμακο είναι δραστικό. Μετά την ημερομηνία λήξης το φάρμακο δεν γίνεται επικίνδυνο αλλά μπορεί να γίνει λιγότερο αποτελεσματικό. Ένα ενδιαφέρον άρθρο είναι το “Do medications really expire” που δημοσιεύθηκε το 2003 στο Medscape από τον Thomas A. M. Kramer που είναι καθηγητής ψυχιατρικής στο Σικάγο. Εκεί λέει ότι σε έρευνα του Αμερικανικού Στρατού από το 2000 αποδείχθηκε ότι το 90% των φαρμάκων ήταν αποτελεσματικά ακόμη και 15 χρόνια μετά.
Αν δεν εξαρτάται η ζωή σας από το φάρμακο, πάρτε το ακόμη και ληγμένο και δείτε πώς πάτε.

• Ακριβά ή φθηνά φάρμακα; Τα ακριβά φάρμακα δεν είναι πάντα τα καλύτερα. Τα φθηνά φάρμακα είναι συνήθως πιο πολλά χρόνια στην αγορά και έχουν δοκιμαστεί περισσότερο.
• Φάρμακα χωρίς συνταγή. Πολλά από αυτά είναι πολύ αποτελεσματικά και κρίμα που δεν γράφονται και με συνταγή.

• Φάρμακα με συνταγή. Μην παρεξηγηθείτε αν ο φαρμακοποιός δεν σας τα δώσει γιατί σύμφωνα με το νομό πρέπει να τα παίρνουμε μόνο μετά από συνταγή Ιατρού.
• Η οικονομική συμμετοχή του ασθενούς στο κόστος των φαρμάκων.
Για την μεγάλη πλειοψηφία των φαρμάκων ο Ασθενής πληρώνει το 25% τις λιανικής τιμής του φαρμάκου και το υπόλοιπο το πληρώνει το ταμείο του. Για φάρμακα για κάποιες διαγνώσεις όπως π.χ. η Στεφανιαία Νόσος, ή η Δυσλιπιδαιμία ή η Χ.Α.Π. ή η Οστεοπόρωση ο Ασθενής πληρώνει μόνο το 10% ενώ για μερικά πολύ βασικά φάρμακα όπως π.χ. Ινσουλίνη ή κάποια Ψυχοφάρμακα ή την Άνοια η συμμετοχή του Ασθενούς είναι 0%. Μύθος ότι όσες αγωγές είναι χρόνιες σημαίνουν ότι παίρνεις τα φάρμακα με χαμηλότερη συμμετοχή. Είναι η διάγνωση για την οποία παίρνεις τα φάρμακα και όχι η χρονιότητα της πάθησης που παίζει ρόλο για την οικονομική συμμετοχή του Ασθενούς. Τώρα για πιο λόγο ο ένας Ιατρός γράφει το ένα ποσοστό και ο άλλος άλλο αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Οφείλεται στο ότι μερικές φορές τα ίδια φάρμακα τα δίνουμε για διαφορετικές διαγνώσεις..
• Τα πρωτότυπα φάρμακα.
Τα φάρμακα που παράγονται από την εταιρεία που τα πρωτοεφήυρε. Όταν τα εφεύρει μια εταιρεία την επιτρέπουν να κρατήσει για λογαριασμό της την πατέντα του πώς φτιάχνεται το φάρμακο για περίπου 10 χρόνια. Μετά πρέπει να κάνει γνωστό σε όλους το πώς παρασκευάζει το φάρμακο αυτό και τότε αρχίζουν να το παρασκευάζουν και όσες άλλες εταιρείες επιθυμούν. Αυτές οι άλλες εταιρείες λέμε τότε ότι κάνουν αντίγραφο φάρμακο. Αυτές που κάνουν αντίγραφα τα πουλούν πιο φθηνά ενώ αυτές που έχουν το πρωτότυπο συνεχίζουν συνήθως να το πουλούν πιο ακριβά ακόμη και όταν λήξει η πατέντα του και για λόγους κύρους αλλά και γιατί επιβαρύνθηκαν με το κόστος της έρευνας.

• Τα αντίγραφα φάρμακα.
Το αντίγραφο φάρμακο είναι ένα φάρμακο που αρχίζει και το φτιάχνει μια, ή περισσότερες φαρμακευτικές εταιρείες αφού λήξη η πατέντα του. Τότε πέφτει συνήθως και η τιμή του γιατί η εταιρείες που παράγουν τα αντίγραφα αυτά φάρμακα δεν έχουν επιβαρυνθεί με το κόστος της έρευνας. Στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και στην Αμερική προτιμούν σχεδόν πάντα τα αντίγραφα φάρμακα γιατί είναι ίδια με τα πρωτότυπα και γιατί βγαίνουν φθηνότερα και στους Ασθενείς και στο κράτος. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό. Νομίζω ότι στον διαγωνισμό διαφθοράς κερδίζουν οι μεγαλύτερες και δυνατότερες εταιρείες οι οποίες και κατασκευάζουν πρωτότυπα φάρμακα. Βέβαια για να μην μιλούμε μόνο άσχημα για τις μεγάλες αυτές εταιρείες που ανακαλύπτουν καινούρια φάρμακα να πούμε ότι αν δεν ήταν αυτές δεν θα βγαίνανε καινούρια φάρμακα. Επί 70 χρόνια στην Σοβιετική Ένωση δεν ανακαλύφθηκε ούτε ένα καινούριο φάρμακο.

• Μερικά δικαιώματα του Ασθενούς σχετικά με τα φάρμακα.
Ο Ασθενής έχει δικαίωμα να μπορεί να διαβάζει τι γράφει στη συνταγή ο Γιατρός.
Ο Ασθενής που περιμένει στην ουρά για τον Γιατρό έχει προτεραιότητα έναντι των φαρμακευτικών αντιπροσώπων.
• Τι να έχουμε στο σπιτικό μας φαρμακείο.
Οινόπνευμα. Ιώδιο. Βαμβάκι. Χανσαπλάστ. Θερμόμετρο. Κομπρέσες. Depon. Zirtek. Simeco. Lypsyl.
• Πού να αποθηκεύουμε τα φάρμακα;
Σε ξηρό, δροσερό και σκοτεινό μέρος. Π.χ. σε ένα συρτάρι ή μια ντουλάπα στην κρεβατοκάμαρα. Όχι στο μπάνιο. Όχι στην κουζίνα.
• Τα παίρνουμε με γεμάτο ή με άδειο στομάχι;
Ανάλογα με τι γράφει στις οδηγίες. Αν δεν γράφει τίποτε στις οδηγίες δεν παίζει ρόλο. Τα αντιφλεγμονώδη καλό είναι να τα παίρνουμε μαζί ή μετά το φαγητό.
• Αλλάζει η δοσολογία των φαρμάκων το καλοκαίρι;
Για μερικά φάρμακα ναι. Π.χ. τα αντιυπερτασικά το καλοκαίρι μπορεί να χρειαστεί να τα μειώσουμε ή να τα ελαττώσουμε. Ειδικά τα διουρητικά, που και αυτά είναι μια κατηγορία αντιυπερτασικών, μπορεί να χρειαστεί να τα ελαττώσουμε ή να τα σταματήσουμε το καλοκαίρι που ιδρώνουμε για να μην πάθουμε καμιά αφυδάτωση.

• Πως μεταφέρουμε τα φάρμακα στο ταξίδι;
Σε θήκη CD. Καλό είναι να τα έχουμε στην χειραποσκευή μας.
• Ο καλύτερος τρόπος να πούμε στον Ιατρό τί φάρμακα παίρνουμε;
Είναι να έχουμε μαζί μας τα κουτιά τους.
• Η Παρακεταμόλη.
Depon. Panadol. Apotel. Dolal. Όποιος την ανακάλυψε έπρεπε να του δώσουν Nobel. Αναλγητικό και Αντιπυρετικό. Βοηθά να κοιμηθείς και πιο καλά. 1000 mg κάθε έξι ώρες. Με το ρολόι. Μη φοβάσαι. Δεν προκαλεί υποθερμία αν πάρεις Depon χωρίς πυρετό.
• Τα Αντιβιοτικά.
Τα αντιβιοτικά μόνο για το 15% των λοιμώξεων που είναι βακτηριακές. Για τις άλλες λοιμώξεις δεν βοηθούν. Τα αντιβιοτικά δεν είναι για να ρίξουν τον πυρετό.

• Τα Εμβόλια.
Ενώ στις ανεπτυγμένες χώρες είναι τσιγκούνηδες με τα φάρμακα είναι απλοχέρηδες με τα εμβόλια. Τα εμβόλια έχουν σχεδόν εξαφανίσει ασθένειες που σκοτώσανε εκατομμύρια ανθρώπων όπως η Ευλογιά, η Πολιομυελίτιδα, η Διφθερίτιδα ή ο Τέτανος. Αλλά και ασθένειες που υπήρχαν μέχρι πολύ πρόσφατα όπως η Ιλαρά, η επιγλωτίτιδα από τον Αιμόφιλο της ινφλουένζας ή η μηνιγγίτιδα από τον μηνιγγιτιδόκοκο. Ακόμα και οι συνηθισμένες ωτίτιδες των παιδιών έχουν μειωθεί σημαντικά από τότε που βγήκε το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο.

Σας ευχαριστώ πολύ !

Πρακτικά ζητήματα για την ορθή χρήση των φαρμάκων.

2011-02-15T22:52:00.004+02:00

Ήλιος και φάρμακα δεν πάνε μαζί!
της Άννας Δάλλα

Ιούλιος 2009
Ο ζεστός, υγρός καιρός και ο ήλιος μπορούν να αλλοιώσουν τα φάρμακα που παίρνετε. Είναι πιθανό να επηρεάσουν τη δραστικότητά τους και να εντείνουν τις ανεπιθύμητες ενέργειές τους. Όλα αυτά, βέβαια, μπορούν να προληφθούν αν ακολουθήσετε τις οδηγίες μας.

1.Σε ποια φάρμακα πρέπει να αλλάξει η δοσολογία το καλοκαίρι;
Στα αντιυπερτασικά Το καλοκαίρι, λόγω της αγγειοδιαστολής και της εφίδρωσης που προκαλεί η ζέστη, η πίεση πέφτει σε χαμηλότερα επίπεδα από το χειμώνα. Αν παίρνετε αντιυπερτασικά και παρατηρήσετε την πίεσή σας να πέφτει πολύ χαμηλά το καλοκαίρι, τότε πρέπει να επικοινωνήσετε με το γιατρό σας, ο οποίος είναι πιθανό να σας συστήσει είτε να τα μειώσετε είτε να τα σταματήσετε εντελώς.
Στα διουρητικά Πρόβλημα μπορεί να προκύψει, καθώς με την αυξημένη εφίδρωση λόγω ζέστης, αν παίρνετε διουρητικά, μπορεί να γίνετε ευάλωτοι στην αφυδάτωση και τη θερμοπληξία. Πρέπει να αναπληρώνετε επαρκώς τα υγρά που χάνετε, να παραμένετε σε δροσερό περιβάλλον και να αποφεύγετε την παραμονή στον ήλιο, κυρίως τις πολύ θερμές ώρες. Ίσως χρειαστεί να ελαττώσετε τη δοσολογία με τη σύμφωνη -πάντα- γνώμη του γιατρού σας.

2.Τι γίνεται με τον ήλιο, τη ζέστη και τα αντικαταθλιπτικά;
Τόσο τα αντικαταθλιπτικά όσο και τα αγχολυτικά μπορεί να προκαλέσουν πτώση της πίεσης σε συνδυασμό με τη ζέστη και την αυξημένη εφίδρωση. Αν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, πρέπει να αποφεύγετε τον ήλιο και να αναζητάτε δροσιά. Προσεκτικοί με τον ήλιο και τη ζέστη πρέπει επίσης να είναι και όσοι παίρνουν αντιψυχωσικά φάρμακα, επειδή, όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι αυξημένη, είναι ευάλωτοι στο λεγόμενο «κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο», που εκδηλώνεται με υψηλό πυρετό, διαταραχή του μυϊκού τόνου και του αυτόνομου νευρικού συστήματος (υπόταση ή υπέρταση, ωχρότητα, ταχυκαρδία).

3.Μπορώ να πάθω έγκαυμα στο δέρμα μου από ένα... χάπι;
Ναι. Πρόκειται για τη φωτοευαισθησία την οποία προκαλούν ορισμένα φάρμακα, τα οποία όμως φέρουν υποχρεωτικά σχετική προειδοποίηση στις αντενδείξεις τους. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται: • Αντιβιοτικά. • Διουρητικά. • Αντιμυκητιασικά. • Ορισμένα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (για τη θεραπεία της αρθρίτιδας). • Κάποια αντιυπερτασικά και αντιαρρυθμικά. • Oρισμένα φάρμακα για διαβητικούς.• Ψωραλένια (για τη θεραπεία της ψωρίασης). • Αντιψυχωσικά.
Τα φάρμακα αυτά μπορεί να κάνουν το δέρμα ευαίσθητο στην υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου -ακόμη και του σολάριουμ-, προκαλώντας τοπικές αντιδράσεις (ερυθρότητα, οίδημα, φλύκταινες και κνησμό) που μοιάζουν με έγκαυμα, χωρίς όμως να είναι στην πραγματικότητα. Το χαρακτηριστικό αυτών των συμπτωμάτων είναι ότι εμφανίζονται ακόμη και μετά από πολύ σύντομη έκθεση στον ήλιο.
Αν πρέπει να παίρνετε φάρμακα που προκαλούν φωτοευαισθησία, οφείλετε να αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο, να φοράτε αντιηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας, να μην αφήνετε ακάλυπτα μέρη του σώματός σας και να συμβουλεύεστε αμέσως γιατρό σε περίπτωση που παρουσιαστούν τέτοια συμπτώματα.

Μπορώ να τα φυλάω στο ψυγείο;

Όχι. Τα φάρμακα πρέπει να μπαίνουν στο ψυγείο μόνο όταν το αναγράφουν στις οδηγίες τους ή το συστήνει ο γιατρός ή ο φαρμακοποιός.

4.Πού πρέπει να φυλάω τα φάρμακά μου το καλοκαίρι;
Τα φάρμακα πρέπει να διατηρούνται σε μέρος ξηρό, δροσερό και σκοτεινό. Ένα συρτάρι ή ένα ντουλάπι σε ένα δωμάτιο που δεν «χτυπά» ο ήλιος και στο οποίο η θερμοκρασία διατηρείται σχετικά σταθερή είναι μία καλή λύση. Στις διακοπές, θα πρέπει να τα φυλάμε στο δωμάτιο που μένουμε και σε καμία περίπτωση να μην τα αφήνουμε στο αυτοκίνητο, όπου οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται είναι πολύ υψηλές. Αν τα έχουμε στην τσάντα μας, πρέπει να φροντίζουμε να βρίσκεται σε σημείο προστατευμένο από τον ήλιο και την πολλή ζέστη.

5.Πότε πρέπει να πετάξω τα φάρμακά μου;
Όταν λήξουν και όταν έχουν αλλοιωθεί. Στην τελευταία περίπτωση: • Τα χάπια χάνουν το κανονικό τους χρώμα, φουσκώνουν και μαλακώνουν. • Τα υπόθετα μαλακώνουν. • Τα σιρόπια κρυσταλλώνουν και συχνά αναπτύσσουν και μικροοργανισμούς, που πολλές φορές φαίνονται και με γυμνό μάτι.• Οι αλοιφές μυρίζουν, «κόβουν», δηλαδή αλλάζει το χρώμα τους και γίνονται υδαρείς (νερουλές).

Tip
Όταν παίρνουμε φάρμακα σε μόνιμη βάση, είναι σκόπιμο -όταν ταξιδεύουμε- να τα έχουμε στην τσάντα μας και όχι σε αποσκευές που δεν κρατάμε μαζί μας στα διάφορα μέσα μεταφοράς. Οι βαλίτσες μπορεί να χαθούν και έτσι να στερηθούμε τα φάρμακα ή να βρίσκονται σε σημείο που είναι πολύ υγρό, ζεστό κλπ., πράγμα που θα μπορούσε να τα αλλοιώσει.

Η φωτο- ευαισθησία προτιμά τους ανοιχτό- χρωμους;
Ναι, η φωτοευαισθησία είναι μεγαλύτερη στους ανοιχτόχρωμους από ό,τι στους μελαχρινούς, αν και, γενικά, η ένταση των συμπτωμάτων εξαρτάται από το χρόνο παραμονής στον ήλιο, την προσωπική ευαισθησία και την ποσότητα του «ένοχου» φαρμάκου.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Χριστίνα Δάλλα, λέκτορα Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://www.vita.gr/html/ent/427/ent.9427.asp

Και μερικές άλλες σχετικές σκέψεις από άλλο άθρο που βρήκα στο διαδίκτυο:

Όχι το φαρμακείο στο μπάνιο

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Το φαρμακείο του μπάνιου μπορεί να μοιάζει με τον ιδανικό χώρο για να φυλάει κανείς τις βιταμίνες και τα φάρμακά του, αλλά οι υπάρχουσες μελέτες υποδηλώνουν πως δεν είναι επακριβώς η καλύτερη επιλογή.

Όπως γράφει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς», επιστήμονες έχουν διερευνήσει το θέμα και έχουν διαπιστώσει ότι οι ζεστές, υγρές συνθήκες που επικρατούν στα περισσότερα μπάνια τείνουν με τον καιρό να αλλοιώνουν τα δισκία. Ειδικά όσον αφορά τις βιταμίνες, αυτές φαίνεται ότι υπόκεινται σε μια διαδικασία γνωστή ως υγροποίηση, η οποία μπορεί να ελαττώσει την ισχύ των βιταμινών του συμπλέγματος Β, της βιταμίνης C και άλλων υδατοδιαλυτών βιταμινών – και τελικά να τις καταστήσει αδρανείς.

Η φύλαξη των δισκίων σε δοχεία που κλείνουν αεροστεγώς δεν φαίνεται να λύνει το πρόβλημα, διότι όταν τα ανοιγοκλείνει κανείς για να τα πάρει, εισέρχεται στο εσωτερικό τους υγρασία.

Σε πρόσφατη μελέτη, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Purdue μέτρησαν τη σταθερότητα διαφόρων συμπληρωμάτων βιταμίνης C, σε ποικίλες θερμοκρασίες και επίπεδα υγρασίας. Οπως διαπίστωσαν, τα συμπληρώματα παρουσίαζαν ενδείξεις αλλοίωσης σε επίπεδα υγρασίας πάνω από 80% – επίπεδα που εύκολα καταγράφονται λόγω του ατμού ενός πολύ ζεστού ντους.

Άλλες μελέτες έχουν καταγράψει ανάλογες αλλοιώσεις στη θειαμίνη, στη βιταμίνη Β6 και σε άλλα υδατοδιαλυτά διατροφικά συμπληρώματα που εκτίθενται σε υγρό περιβάλλον.

Όσον αφορά τα φάρμακα, πολλά αναγράφουν με σαφήνεια ότι πρέπει να τα φυλάμε μακριά από την υγρασία – και μπάνιο χωρίς υγρασία είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί.

Η υγρασία μπορεί να είναι ένα θέμα και στην κουζίνα, με όλους αυτούς τους υδρατμούς που βγαίνουν από τις κατσαρόλες.

Ποια είναι συνεπώς η ενδεδειγμένη λύση; Μάλλον κάποιο σημείο στο υπνοδωμάτιό σας (κατά προτίμηση σε μέρος όπου δεν φτάνουν παιδιά, είτε έχετε δικά σας είτε δέχεστε επισκέψεις), σύμφωνα με τους ειδικούς.

http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=4&articleID=11291&la=1

Τελική διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου;

2011-02-12T15:46:00.003+02:00

12/02/2011.
Εφημερίδα "Καθημερινός Τύπος", Καβάλας.

«Αναγκαιότητα εξασφάλισης χρηματοδότησης για την τελική διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου»

Οι βουλευτές Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και Γρηγόρης Ψαριανός έκαναν ερώτηση προς τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, με θέμα «Αναγκαιότητα εξασφάλισης χρηματοδότησης για την τελική διαμόρφωση του αρχαιολογικού χώρου στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου».

Η σωστική ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 2006-2010 στο Λιθοχώρι του σημερινού Δήμου Νέστου, με αφορμή την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου της Εγνατίας Οδού, είναι μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές σωστικές ανασκαφές των τελευταίων ετών στον ελλαδικό χώρο, που έφεραν στην επιφάνεια ευρήματα μοναδικής αξίας.

Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής βρέθηκαν διάφορα αρχιτεκτονικά λείψανα, που χρονολογούνται από τα τέλη του 1ου έως τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ., όπως: τμήμα κτηρίου (αγροικία ή σταθμός της αρχαίας Εγνατίας), τα θεμέλια ενός πύργου, δυο ανισομεγέθεις κυκλικοί ταφικοί περίβολοι και δυο τοίχοι. Επίσης, ερευνήθηκε εκτεταμένο νεκροταφείο -με ενταφιασμούς και καύσεις ανθρώπων, καθώς επίσης και ενταφιασμούς αλόγων με ιππήλατα οχήματα, το οποίο χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ.- η ύπαρξη του οποίου δεν ήταν γνωστή. Πρόκειται για το δεύτερο οργανωμένο νεκροταφείο που βρίσκεται στην Ελλάδα, μετά από εκείνο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης στον νομό Έβρου.

Η βόρεια περιοχή του νεκροταφείου παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και για τον λόγο αυτό αποφασίστηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η διατήρηση των αρχαίων καταλοίπων και η δημιουργία ενός κλειστού επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου. Το σημαντικότερο εύρημα της ανασκαφής είναι τα υπολείμματα ενός ιππήλατου οχήματος, το οποίο χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. και φέρει παραστάσεις μοναδικές στον ελλαδικό χώρο. Τα περισσότερα άλογα έφεραν ιπποσκευές, από τις οποίες σώθηκαν χάλκινα και σιδερένια εξαρτήματα και προσαρτήματα, μερικά από τα οποία βρίσκονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το έργο της ανασκαφής έχει χρηματοδοτηθεί από την Εγνατία Α.Ε., αλλά στο τέλος του μηνός υπάρχει ο κίνδυνος να σταματήσει η διάθεση πόρων. Η ανασκαφή έχει μεν ολοκληρωθεί, ωστόσο απομένει η μελέτη της, η ολοκλήρωση του προσωρινού κλειστού στεγάστρου και η διαμόρφωση του χώρου ώστε να καταστεί επισκέψιμος.

Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

Έχουν εξασφαλιστεί οι πόροι για τη χρηματοδότηση της τελικής διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου;

Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η μελέτη της σωστικής ανασκαφής στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου; Ποιο το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του κλειστού στεγάστρου και της τελικής διαμόρφωσης του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου ώστε να καταστεί επισκέψιμος;

Εθνικόν.....το αληθές.

2011-02-12T00:59:00.001+02:00

Του συγγραφέα Νίκου Δήμου:

Είναι η γνωστή ρήση του Σολωμού: «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές».

Με το ρητό του αυτό ο Διονύσιος Σολωμός, μέσα στην άνθιση του εθνικισμού, πραγματοποιεί την υπέρβασή του. Διαλύει αυτόματα τους εθνικούς μύθους επάνω στους οποίους βασίζεται κάθε υπερ-πατριωτισμός. Η ιστορία γίνεται χώρος δικαίου

Αν μπορέσουμε – κάποτε – να ακολουθήσουμε την φράση του Σολωμού, ο πατριωτισμός γίνεται ένας νέος ανθρωπισμός. Αν κάνουμε σημαία μας την αλήθεια, τότε δεν χρειαζόμαστε πια πολλές σημαίες. Η αλήθεια του Τούρκου και του Έλληνα θα μπορούσε να είναι μία.

Η αλήθεια από τα ιστορικά συγγράμματα πρέπει να περάσει στην εκπαίδευση, από τα πανεπιστημιακά σπουδαστήρια να διαχυθεί στα μέσα ενημέρωσης, έτσι που όλο και περισσότερος κόσμος να συμμετέχει στο «αληθές εθνικόν» του Σολωμού.

Τότε η ώρα μιας νέας πατρίδας θα έχει σημάνει. Διότι, αν φτάσουμε να θεωρούμε εθνικό μόνον ότι είναι αληθές, τότε πατρίδα όλων μας γίνεται μία: η αλήθεια.

ΕΣΥ ιδιωτικό, όχι δημόσιο. Δυστυχώς...

2011-02-09T17:08:00.002+02:00

09/02/2011.
Του Παύλου Τσίμα.

Ο τίτλος, στην πρώτη σελίδα της χθεσινής «Αυγής», για τις απεργίες των γιατρών και των φαρμακοποιών, ήταν: «Αντίσταση στην εμπορευματοποίηση της Υγείας». Και ο «Ριζοσπάστης» καλούσε σε αγώνα κόντρα στην πολιτική «που θέλει τους ασθενείς πελάτες» και τις υπηρεσίες Υγείας «ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα».

Αν ήταν έτσι, οι πολυσυζητημένες απεργίες των ημερών θα ήταν, πράγματι, ιερές. Αλλά για θυμηθείτε τα στοιχεία: Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει, στα χαρτιά, ένα δημόσιο σύστημα Υγείας. Που δαπανά για την Υγεία ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο ποσοστά του ΑΕΠ (άνω του 10%).

Είναι, ταυτόχρονα, η χώρα της Ευρώπης με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιωτικής δαπάνης για την Υγεία (πάνω από 40%), λίγο λιγότερο από ό,τι οι ΗΠΑ, το Μεξικό και η Ελβετία, οι τρεις χώρες που προηγούνται ημών.

Το μέσο ελληνικό νοικοκυριό ξοδεύει το 8% του οικογενειακού προϋπολογισμού του για δαπάνες υγείας (χωρίς να υπολογίζονται, φυσικά, οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία).

Αν στις ΗΠΑ του πλήρως ιδιωτικού συστήματος, το 2,44% των νοικοκυριών κάθε χρόνο χρεοκοπεί λόγω ιατρικών δαπανών, στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό υπολογίστηκε στο 2,45%! Και, έχει, επίσης υπολογιστεί ότι ενώ η χώρα κατατάσσεται 6η στον κόσμο σε επίπεδο δαπανών Υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ, είναι η 2η χειρότερη στον κόσμο (μετά τις ΗΠΑ) σε επίπεδο πρόσβασης των πολιτών της στις υπηρεσίες της.

Τι μαρτυρούν τα στριφνά και πικρά νούμερα; Ότι, απλούστατα, στην Ελλάδα το σύστημα Υγείας ονομάζεται, αλλά δεν είναι «δημόσιο». Είναι ένα από τα πιο ιδιωτικοποιημένα (άρα εμπορευματοποιημένα, άρα κοινωνικά άδικα) στον κόσμο. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε όλες τις όψεις του ελληνικού δημόσιου τομέα. Όπως στο εκπαιδευτικό μας σύστημα (κατ’ όνομα δημόσιο) έχουμε την υψηλότερη στην Ευρώπη ιδιωτική δαπάνη για εκπαιδευτικές υπηρεσίες.

Όπως ξοδεύουμε πολλά για σιδηροδρόμους που δεν εξυπηρετούν κανέναν.

Ή όπως έχουμε τρία δημόσια τηλεοπτικά κανάλια (περισσότερα απ’ όλους στην Ευρώπη), αλλά το μικρότερο σε όλη την Ευρώπη ποσοστό τηλεθέασης του δημοσίου δικτύου.

Έτσι και στην Υγεία: Μας κοστίζει ακριβά, εξυπηρετεί ελάχιστα και είναι κατ’ ελάχιστον δημόσια και, κυρίως, ιδιωτική…

Θα ήταν, λοιπόν, σωστός και δίκαιος ένας αγώνας κατά της «εμπορευματοποίησης», κατά της μετατροπής της Υγείας σε «εμπόρευμα». Μόνο που, στην περίπτωση αυτή, ο αγώνας θα έπρεπε να έχει στόχο την συντριβή του σημερινού συστήματος, όχι τη διατήρησή του. Τη διάλυση της βαριάς γραφειοκρατικής δομής, που εξυπηρετεί την διοχέτευση της «πελατείας» στους ιδιώτες. Τη σύγκρουση με τα ισχυρά κυκλώματα, αλλά και με τα συντεχνιακά συμφέροντα γιατρών και φαρμακοποιών που «απαγάγουν» την δημόσια Υγεία και την μετασχηματίζουν σε ιδιωτική πελατεία.

Για τη δεξιά όχθη της πολιτικής ζωής, υποψιάζομαι ότι η μετονομασία ενός αγώνα υπέρ της διατήρησης των κεκτημένων σε αγώνα υπέρ της Υγείας είναι, απλώς, μια κυνική πολιτική προστασίας συμφερόντων. Για την Αριστερά, όμως, φοβάμαι ότι είναι απλώς ένδειξη πνευματικής οκνηρίας…

http://www.aixmi.gr/index.php/esy-idiwtiko-dimosio-dystyxws

Ο ΠΙΣ φαίνεται να έχει πολύ επιλεκτικά αντανακλαστικά.

2011-02-09T16:59:00.001+02:00

Πάνω από το 50% του Ελληνικού λαού είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ. Οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν μόνο σε συγκεκριμένους Ιατρούς για να γράφουν τα φάρμακά τους. Οι ουρές στο ΙΚΑ είναι πολλές φορές ατελείωτες και η ταλαιπωρία των Ασθενών δεν περιγράφεται.

Η Πολιτεία έδωσε από 07/02/2011 το δικαίωμα σε όσους ιδιώτες Ιατρούς έχουν ήδη σύμβαση με τον ΟΠΑΔ ή τον ΟΑΕΕ να μπορούν να συνταγογραφούν και σε ασθενείς του ΙΚΑ.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος (ΠΙΣ) όμως έστειλε επείγουσα επιστολή να μη συνταγογραφούμε στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ που μας επισκέπτονται στο ιδιωτικό Ιατρείο, όπως μας έδωσε το δικαίωμα η Πολιτεία να κάνουμε. Μάλιστα οι Ιατρικοί Σύλλογοι Αθηνών και Θεσσαλονίκης απειλούν με κυρώσεις όσους ιδιώτες Ιατρούς τους, τολμήσουν να συνταγοραφήσουν.

Γιατί άραγε τόσο μεγάλη ευαισθησία του ΠΙΣ τώρα που η Πολιτεία προσπαθεί να σπάσει το μονοπώλιο των Ιατρών του ΙΚΑ στη συνταγογράφηση;

Από το σύνολο των ιδιωτών Ιατρών της Ελλαδας, η πλειοψηφία τους θα ήθελε να είναι στο ΙΚΑ.
Στάθηκε ποτέ ο ΠΙΣ στα προβλήματα της πλειοψηφίας αυτής των ιδιωτών Ιατρών που θέλουν να είναι στο ΙΚΑ αλλά όμως δεν έχουν το μέσο για να μπουν;

Ξέρει άραγε ο ΠΙΣ πως είναι να συναγωνίζεσαι ιδιώτη συνάδελφo που μπορεί να συνταγογραφεί για το 100% των ασθενών που τον επισκέπτονται ενώ εσύ δεν μπορείς να συνταγογραφήσεις ούτε για το 50% των ασθενών που θα ήθελαν να σε επισκεφτούν;

Πιστεύει δηλαδή ο ΠΙΣ ότι με αυτό τον τρόπο βοηθά να επικρατήσουν οι καλύτεροι Ιατροί;

Ή μήπως πιστεύει ο ΠΙΣ ότι με αυτό τον τρόπο δίνεται η ευκαιρία στην πλειοψηφία του Ελληνικού λαού να πάει στον καλύτερο Ιατρό;

Είναι ευχαριστημένος ο ΠΙΣ με την περίθαλψη που παρέχεται στην πλειοψηφία του Ελληνικού λαού η οποία και είναι ασφαλισμένη στο ΙΚΑ;

Ποιο είναι τελικά το όραμα του ΠΙΣ για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην χώρα μας;

Αργυρίου Αργύρης,
Ιδιώτης Γενικός Ιατρός
(που έχει εργαστεί και εντός και εκτός του ΙΚΑ).

Σχετικά με τον πολυκερματισμό στο Ελληνικό Ιατρικό κλάδο και την κατάσταση στον τομέα της Υγείας γενικότερα.

2011-02-06T22:00:00.002+02:00

Γραμμένο στις 06/02/2011 από το μέλος stathis του φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας της Υγείας:

Συμφωνω σε ολα με τους παραπανω συναδελφους. Θα ηθελα ομως να επισημανω ορισμενα πραγματα που βλεπω ως γιατρος που δουλευει στο εξωτερικο και να τα εκφρασω με ευθυτητα εως κυνισμο. Πιστευω οτι το κυριο και βασικο προβλημα μας ως κλαδου ειναι ακριβως οτι ποτε δεν σκεφτομαστε συλλογικα αλλα στενα συντεχνιακα. Μεσα στο συναφι μας υπαρχουν πολλα υποσυναφια (ΕΣΥτες ευσυνειδητοι και αλλοι αχρηστοι και διεφθαρμενοι, κρατικοδιαιτοι ιδιωτες που δουλευουν με μιζες και ειναι νταβατζηδες αρρωστων και συναδελφων, γιατροι του ΙΚΑ που ειναι μειγμα δημοσιου υπαλληλου και ιδιωτη στην καλυτερη περιπτωση και στην χειροτερη αισχρα λαμογια που κατοχυρωσαν χυδαια προνομια ολα αυτα τα χρονια και εκβιαζουν τους ασφαλισμενους ή καταληστευουν μαζι με φαρμακευτικες εταιρειες και πολυαριθμους απατεωνες φαρμακοποιους το Δημοσιο, πανεπιστημιακοι γιατροι που καποιοι οντως κανουν ερευνα και παρα πολλοι που ειναι αγιογδυτες και τενεκεδες ξεγανωτοι μεσα στη σπουδαιοφανεια και εγιναν πανεπιστημιακοι ή γιατι ειχαν μπαμπα καθηγητη ή γιατι ηταν ρουφιανοι,γλυφτες και ερπετα κουβαλωντας χρονια τους χαρτοφυλακες των αφεντικων τους, στρατιωτικοι γιατροι επισης διπλοθεσιτες που εχουν μετατρεψει τα στρατιωτικα νοσοκομεια σε ιδιωτικες κλινικες και αδιαφορουν για τους στρατευσιμους και αλλους στρατιωτικους που προσφερουν εργο στην παραμεθοριο, γενικους γιατρους αστοιχειωτους παλιους αγροτικους που βαφτιστηκαν ειδικοι χωρις εκπαιδευση και ειναι οι τοπικοι θεοι στα χωρια που δουλευουν εκμεταλλευομενοι τη θεση τους και ξεπαστρευουν οικονομικα και κυριολεκτικα ασθενεις και ταμεια με κατευθυνομενη συνταγογραφηση αλλα και αλλους ιδεολογους που προσφερουν μεχρι και προληπτικη υγεια εκει που υπηρετουν). Ολα τα παραπανω υποσυναφια τηρουν ολα αυτα τα χρονια το νομο της σιωπης με πρωτους τους καταπταιστους ιατρικους συλλογους μας και τους συνδικαλιστες μας. Η συμφωνια ειναι κλεψτε, εκμεταλευτειτε καταχραστειτε ξεφτυλιστε ασθενεις και δημοσιο με καθε τροπο, ξεπαστρεψτε με την αγνοια και την αδιαφορια σας οσο πιο πολλους ασθενεις μπορειτε αλλα καντε τουμπεκι οταν εμεις θα κανουμε τα ιδια και χειροτερα. Φυσικα δεν ειναι μονο οι γιατροι που ειναι διεφθαρμενοι. Διαφθορα και ανομια υπαρχει παντου στην Ελλαδα. Αυτο που εξοργιζει τον κοσμο ειναι η υποκρισια μας και το τουπε μας.Ο μεσος ασφαλισμενος εχει ταλαιπωρηθει με αφανταστο τροπο στα γιατρεια του ΙΚΑ, η γραφειοκρατια και πολλοι συναδελφοι ΙΚΑτζηδες τον ξεφτιλησανε και τον εκμεταλλευτηκαν και τωρα βλεπει αυτους τους ανθρωπους να σκουζουν στριμωγμενοι στη γωνια γιατι χανουν την κουταλα με το μελι.Και που δεν τους φτυνει πρεπει να ειμαστε ευχαριστημενοι.
Ακομα ομως και οι νεοι γιατροι εχουν ευθυνες.Γιατι βολευτηκαμε μεσα στο συστημα που βρηκαμε, ανεχτηκαμε τα παντα,την αστεια εκπαιδευση που μας προσφερεται στα νοσοκομεια, τις απιστευτες αναμονες, τη λαμογια των διευθυντων και των επιμελητων μας που μας κανανε γραμματεις γαι υπηρετες για τα πελατακια τους, και κοιταμε μονο πως θα τελειωσουμε πιο γρηγορα για να χωθουμε και μεις στο παραπανω διεφθαρμενο συστημα ειτε σαν ιδιωτες ειτε σαν ΕΣΥτες για να κονομησουμε οπως εκαναν οι δασκαλοι μας. Ενα συστημα που βασιζεται στη μετριοκρατεια, στο γλυψιμο και την οσφυοκαμψια.
Τελος θελω να πω οτι ακουω απο καποιους πιο μεγαλους συναδελφους οτι ηρθε η ωρα να ξεχωρισουν οι πραγματικα καλοι γιατροι απο την πολυαριθμη σαβουρα. Πραγματικα μου φαινεται αστειο. Ξερουμε ποσο κατευθυνομενη ειναι η πελατεια. Καλος γιατρος για τους πιο πολλους συναδελφους δεν ειναι αυτος που ειναι οντως καλυτερος αλλα αυτος που δινει μεγαλυτερη μιζα. Ασε δε που οι περισσοτεροι δεν εχουμε το επιπεδο να κρινουμε ουτε γιατρους της ιδιας ειδικοτητας ποσο μαλλον αλλης.
Καταληγω λοιπον και συγχωρειστε τον τονο και τη γλωσσα που χρησιμοποιησα γιατι ειμαι εξοργισμενος με αυτα που γινονται στην πατριδα μου και με αναγκασαν να φυγω για το εξωτερικο οπως και παρα πολλοι αλλοι νεοι συναδελφοι. Αυτο που πραγματικα πρεπει να κανουμε ειναι πρωτιστως η αυτοκριτικη και η αυτοκαθαρση μας επιτελους.

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2398.msg16008.html#msg16008

Τί είναι μόρφωση;

2011-01-29T11:48:00.004+02:00

Μόρφωση είναι αυτό που μας μένει όταν ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε.

Ellen Key,
Σουηδέζα συγγραφέας (1849 - 1926).

Κομματισμός στη υγεία: Τύχη ή αναγκαιότητα;

2011-01-21T17:33:00.002+02:00

Του συναδέλφου, Γενικού Ιατρού, Δημήτρη Κουναλάκη:

Η υγεία είναι ένας ιδιαίτερος και κρίσιμος τομέας για μια κοινωνία, ιδιαίτερα όταν οικονομικοί λόγοι έχουν περιορίσει πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες γενικότερα. Ο κομματισμός έχει αρνητικό φορτίο και σημασία και δηλώνει ότι το κριτήριο για τις επιλογές στην λήψη των αποφάσεων είναι η σχέση και η παρουσία σε ένα ή περισσότερους ιδεολογικούς χώρους που εκπροσωπούνται από μια κομματική οντότητα ανεξαρτήτως έκτασης στην κοινωνία. Είναι δηλαδή ένας τρόπος αλληλουποστήριξης ανθρώπων που συνδέονται με μια κομματική ταυτότητα είτε πρόκειται για το σύνολο πχ της Ελλάδας είτε πρόκειται για μια μικρογραφία κοινωνίας όπως μια μονάδα υγείας. Συχνά η έννοια της ιδεολογικής ταύτισης παραμερίζεται στην παρουσία κοινού συμφέροντος μεταξύ ατόμων με την δημιουργία μιας "συμμαχίας" που λειτουργεί σαν "κόμμα" σε τοπικό επίπεδο. Ο κομματισμός έχει αρνητικό φορτίο και σημασία γιατί αντιστρατεύεται την αξιοκρατία, την ανάδειξη και επιβράβευση του ατόμου ή της ομάδας που ξεχωρίζουν με την αποτελεσματικότητα τους και την προσφορά τους στο άτομο, στην ομάδα και στην κοινότητα, εις όφελος των ατόμων που είναι υπό την σκέπη του "κόμματος". Ο κομματισμός έχει (τυπικά ή άτυπα) οργάνωση, ιεραρχία, στόχο και οφέλη-λάφυρα τα οποία μοιράζει με δικούς του κανόνες στα μέλη του. Το ερώτημα όμως είναι εάν ο κομματισμός είναι κάτι που οφείλει την ύπαρξη του στην τύχη και στη χημεία της ομάδας των ανθρώπων που αποτελούν το κόμμα ή αποτελεί μια αναγκαιότητα για την λειτουργία της κοινωνίας. Είναι μεγάλη η συζήτηση και θα προσπαθήσω να περιοριστώ στον τομέα της υγείας (δεν είμαι και ειδικός στην κοινωνιολογία) και θα παρουσιάσω βιωματικά και λογικά-τεχνοκρατικά επιχειρήματα.

Σαν γιατρός ΕΣΥ βρέθηκα πολλές φορές να σκέφτομαι ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να επιλέξεις τους κατάλληλους ιατρούς να στελεχώσουν μια μονάδα υγείας και απόκτησα αρκετές εμπειρίες βλέποντας πως λειτούργησαν διαφορετικά συστήματα επιλογής και επιτροπές στο ΕΣΥ. Η έννοια του "καλύτερου γιατρού" είναι κάτι που όταν το ακούω, ξέρω ότι βρωμάει παραπλάνηση και δημαγωγία και αυτό γιατί και ο Παπανικολάου (από το γνωστό test Παπανικολάου) απέτυχε να αποδώσει στο περιβάλλον της Ελλάδας ακόμη και με έδρα καθηγητή. Άρα ίσως θα πρέπει να σκεφτούμε τι θέλουμε από τον γιατρό που θα προσλάβουμε στο ΕΣΥ και να επιλέξουμε όχι τον καλύτερο ιατρό αλλά τον καταλληλότερο για την δουλειά που θέλουμε ιατρό. Η "καταλληλότητα" περιλαμβάνει ίσως όχι μόνο γνώσεις και δεξιότητες ιατρικής αλλά και άλλα χαρίσματα όπως επικοινωνία, φιλότιμο, ομαδικότητα, υπευθυνότητα, ταχύτητα, αποτελεσματικότητα, κλπ. Ταυτόχρονα, απαιτεί την διατήρηση ισορροπιών και την παροχή τεχνικών μέσων και οργάνωσης για να αποδώσει. Ακούγονται πολύ θεωρητικά όλα αυτά και θα δώσω παραδείγματα για να γίνουν κατανοητά: (α) Θα θέλατε να είστε ασθενής που θα χειρουργηθεί και οι δύο χειρουργοί που θα κάνουν την επέμβαση, δεν μιλιούνται και θέλει ο ένας να βλάψει τον άλλο με οποιοδήποτε τρόπο; (β) Πως θα νιώθατε εάν ο ιατρός που είναι υπεύθυνος για την νοσηλεία σας θεωρήσει ότι επειδή το οράριο του τελείωσε, θα συνεχίσει την εξέταση σας αύριο; (γ) Για σκεφτείτε μια κλινική όπου προσλαμβάνεται ένας εξειδικευμένος ιατρός σε μια νέα εξέταση που οι υπόλοιποι υπάρχοντες ιατροί στην κλινική δεν γνωρίζουν να κάνουν και αν και υπάρχει το μηχάνημα για να γίνεται η εξέταση, ο νεοπροσλαμβανόμενος ιατρός τοποθετείται από τον διευθυντή σε άλλο αντικείμενο ή το μηχάνημα "χαλάει" ώστε να μην απειληθεί η "αξία" και το έργο των υπολοίπων; (δ) Για σκεφτείτε ότι μπορεί να προσλάβουμε νευροχειρουργό σε νοσοκομείο και να μην του "δίδεται" το δικαίωμα να χειρουργεί είτε λόγω μακρόχρονης απουσίας μηχανημάτων είτε λόγω άρνησης να συμμετέχει στο πρόγραμμα των χειρουργείων από το διευθυντή του χειρουργικού τομέα;
Τα κριτήρια επιλογής του για πρόσληψη γίνονται πιο σύνθετα όταν δοκιμάσουμε να τον αξιολογήσουμε... Μας ενδιαφέρει και σε τι ποσοστό η ποσότητα και η ποιότητα στην εργασία του; πχ ποιος γιατρός είναι καταλληλότερος: αυτός που γράφει τη μέρα σε 50 ασθενείς χρόνια φάρμακα στο βιβλιάριο και δεν έχει κάνει κλινική εξέταση ούτε το 3% αυτών ή ο ιατρός που και αν λαμβάνουν χρόνια φαρμακευτική αγωγή, γράφει χρόνια φάρμακα σε 25 ασθενείς τη μέρα αλλά εξετάζει κλινικά το 50% αυτών; Γενικά μας ενδιαφέρει ένας ιατρός που κάνει γραμματειακό ή ιατρικό έργο; Και τι κριτήρια θα τηρήσουμε σε ένα διευθυντή κλινικής; Μας είναι καλύτερος αυτός ο διευθυντής που ξέρει να κάνει περισσότερα από ότι οι υφιστάμενοι του ιατροί με βάση την πλούσια εμπειρία του ή αυτός που έχει οργανώσει την κλινική και οι υφιστάμενοι του κάνουν εξειδικευμένες επεμβάσεις ή εξετάσεις που ο ίδιος μπορεί να μην ξέρει να διενεργεί και οι ασθενείς δεν χρειάζεται να μεταναστεύσουν σε άλλη μονάδα υγείας για μια εξειδικευμένη εξέταση; Προσέξτε ότι δεν έχω βάλει οικονομικούς δείκτες και παρουσιάζω μόνο ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες στον ιατρικό τομέα, βάλτε κόστος και διάρκεια νοσηλείας, κόστος επέμβασης-αποκατάστασης ασθενή και έχει κάνει αρκετά σύνθετο το σύστημα. Και μείναμε μόνο στους γιατρούς. Να βάλουμε και το υπόλοιπο προσωπικό μέσα;

Ίσως τα παραπάνω που είναι μια επιδερμική επαφή με την λήψη απόφασης για την πρόσληψη ή την αξιολόγηση ενός γιατρού σας φαίνεται δύσκολο, σκεφτείτε ότι το σημερινό ΕΣΥ δεν έχει κανένα κριτήριο αξιολόγησης με τέτοια χαρακτηριστικά. Όλα τα κριτήρια είναι υποκειμενικά εκτός του χρόνου προϋπηρεσίας. Σας λέω τώρα ότι η προϋπηρεσία μετά την ειδικότητα μετράει μόλις στο 15% της βαθμολογίας με την υπάρχουσα νομοθεσία. Πείτε μου εσείς τώρα, δεν θα θέλατε να είστε σε μια "κομματική" ομάδα για να επιβιώσετε; Έχει σημασία εάν θα είναι τοπική ή κεντρική η αξιολόγηση σε μια τέτοια περίπτωση; Για σκεφτείτε ότι η φήμη του διευθυντή μιας κλινικής απειλείται όταν προσληφθεί ένας νέος ιατρός με δεξιότητες που ο διευθυντής δεν ξέρει. Τι νομίζετε ότι θα γίνει; Είναι τύχη ή αναγκαιότητα ο κομματισμός σε μια τέτοια περίπτωση; Θα ήθελα να ακούσω ένα τεκμηριωμένο αντίλογο σε αυτό το ερώτημα.

Πάμε τώρα να δούμε την πραγματικότητα της πρωτοβάθμιας στις μεγάλες πόλεις. Αφήνοντας το ΕΣΥ είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και αυτό το χώρο. Ας υποθέσουμε ότι ο καλός θε(ι)ος σας δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσετε μια σύμβαση έργου ορισμένου χρόνου σαν γιατρός θεραπευτής του ΙΚΑ. Τα κριτήρια με τα οποία επιλεχθήκατε είναι απολύτως μη αξιοκρατικά. Ούτε και θα ελέγξει ποτέ κανείς πόσο καλός ιατρός είστε. Υπάρχουν στατιστικά ανά γιατρό για το ΙΚΑ; όχι βέβαια. Και μην μου πείτε ότι τώρα παρακολουθούν την συνταγογραφία γιατί δεν παρακολουθούν το ιατρικό έργο του ιατρού του ΙΚΑ αλλά των ιατρών που έγραψαν συνταγές που πέρασε στο βιβλιάριο ο ιατρός του ΙΚΑ. Αλήθεια γιατί υπάρχουν περιφερειακά ιατρεία σε περιοχές (για όλα τα ταμεία) με πληθυσμό 1000 κατοίκους και κέντρα υγείας με πληθυσμό 3000 κατοίκους και ο οικογενειακός ιατρός του ΙΚΑ πρέπει να έχει γραμμένους πάνω του 2000 ή 3000 ασφαλισμένους του ΙΚΑ; Μπορεί να τους δει; Μπορεί να τους εξετάσει; Προλαμβάνει; Μόλις τον ευνούχισαν σαν ιατρό. Τι ξέρουν λοιπόν; Ότι ο ασφαλισμένος θα πάει αλλού, θα πληρώσει και ο ιατρός του ΙΚΑ θα πρέπει να γράψει τα φάρμακα στο βιβλιάριο. Ο ιατρός του ΙΚΑ θα πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ της κατακραυγής των ασφαλισμένων του ΙΚΑ εάν δεν γράψει τα φάρμακα και της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης εάν αφεθεί στην αδιάκριτη συνταγογραφία. Μήπως η σωτηρία είναι να έχει ένα κομματικό προστάτη που θα φροντίζει να μην τον αγγίζουν και να ανανεώνεται κάθε χρόνο η σύμβαση του; Αλήθεια τι θα κάνατε κι εσείς στη θέση του; Δεν είναι μια αναγκαιότητα ο κομματισμός στην υγεία;

Για σκεφτείτε ένα σενάριο (υπαρκτό στο εξωτερικό, επιστημονικής φαντασίας για την Ελλάδα) όπου ο ασθενής επιλέγει τον οικογενειακό του ιατρό κάθε χρόνο και πηγαίνει χωρίς να πληρώνει. Όπου κάθε ιατρός δεν πληρώνεται με μηνιάτικο αλλά με σταθερό ποσό για κάθε άτομο που τον επιλέγει. Το ποσό που πληρώνει ο ασφαλιστικός φορέας είναι σταθερό, εξαρτώμενο από τον αριθμό των ατόμων που έχουν επιλέγει τον κάθε ιατρό και δεν υπάρχει λόγος πλέον να περιορίσεις τους συμβλημένους ιατρούς με αυτό το σύστημα. Ας επιλέξει ο ασθενής τον ιατρό του, δεν θα κοστίσει παραπάνω όσοι γιατροί και να υπάρχουν καθώς το κόστος εξαρτάται από τον αριθμό των ασφαλισμένων. Μπορείς όμως εκεί να βάλεις δείκτες απόδοσης, να ελέγξεις την συνταγογραφία και να θέσεις κριτήρια καθώς δεν θα είναι στοιβαγμένοι ασθενείς σε ένα ιατρό. Αλλά τότε πως τα κομματικά στελέχη θα ΄χουν εξαρτώμενους ιατρούς από το κόμμα; Δεν είναι μια αναγκαιότητα ο κομματισμός στην υγεία;

http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,2346.msg15622.html#msg15622

Saker som jag ska ha med mig som primärvårdsjour.

2011-01-21T17:25:00.002+02:00

Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με πια πράγματα χρειάζεται συνήθως κανείς να πάρει μαζί του, πριν πάει να κάνει εφημερία σε Κέντρο Υγείας στη Σουηδία. Την είχα έτοιμη από παλιά στα Σουηδικά, και την βάζω τώρα σε αυτό το blog για προσωπική μου ευκολία. Κάποια στιγμή που θα έχω περισσότερο χρόνο ίσως την μεταφράσω και στα Ελληνικά.

Tofflor

Namnbricka

Jourläkarboken

Stetoskop

Primärvårdsdiagnoser, PcV- ordinationskort

Mat

Tandtråd, tandborste, öronproppar, Lypsil, Kam, Nagelklippare

Väckarklocka

Mobil

Anatomiatlas, Akupunkturatlas

Visitkort

Linjal (för att mäta vid rättsintyg)

Diskett (ifall det blir rättsintyg)

Några kronor

Akupunkturnålar

Saker att ha inför resan.

2011-01-21T09:45:00.007+02:00

Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με πια πράγματα χρειάζεται συνήθως κανείς να πάρει μαζί του, πριν από κάποιο ταξίδι. Την είχα έτοιμη από παλιά στα Σουηδικά, και την βάζω τώρα σε αυτό το blog για προσωπική μου ευκολία. Κάποια στιγμή που θα έχω περισσότερο χρόνο ίσως την μεταφράσω και στα Ελληνικά.

Pengar, (Cash, Visakort, Resecheck, ev. kontanter i lokala valutan från tidigare resor)
Pass, (Id-kort), (Visum)
Piljett
Nycklar

Reseförsäkring, (hemförsäkring, Visa/Skandia-bankkortbetalförsäkring, researrangör
FK-EUkort/FKintyg, ev. speciell reseförsäkring).
Ta gärna kopia på försäkringsvillkoren och telnr till dessa bolag. Gärna även kopia på artikeln från Skandiabanken om hur du kräver ersättning vid flygförsening.

Väskor, (necessärer för rena, smutsiga underkläder), Ev. tom reseväska om jag planerar att handla.

Necessär (öronproppar, 2 stycken tandtråd, tandkräm, tandborste, tvål, schampo, deodorant, bomullstofsar,
rakapparat, (aftershave), kam, nagelklippare, kondomer, fotfil, (Toapapper).

Clarityn, Hydrokortison, Solskydd, Lomudal ögondroppar, Lomudal näsdroppar, Betapred, Adrenalin, antacida, Lypsyl, (kasetina farmakon), Alvedon, Ipren, Aspirin, Klorexidin, Microcid, PcV, Lexinor, Ciproxin, Vermox, termometer, hansaplast, sterilkompress, bandage, Kirurgiset, Läkarintyg.

Matlåda (boxen), bestick, (fickkniv), salt-peppar behållare, glas, servetter, vatten, (plunta).

Böcker (skönlitteratur, skolböcker, reseguider) skrivpapper, pennor, suddgummi, linjal, kassabok, miniräknare, almanacka, visitkort, tidtabeller t.ex. t.o.m. flygplats.

Pärmar, Hållslag (inför konferens eller kurs), Bärbar dator.

Relevanta telefonböcker, adresser, resebok/böcker, vaccinationsbok.

Mobil, laddare, (strömadaptor), mobilens hölje, mobilens fäste vid bältet.
Ev. annan mobil apparat för att ha kontantkort i det nya landet

Väckarklocka, armbandsur, kikare, kamera, lampa, gångstavar.

Telefonkort, (busskort/bussbiljetter),( lokalvaluta), (Youth Hostel Card).

Strumpor, kalsonger, långa kalsonger, faneles, korta byxor, baddräkt, byxor, regnbyxor, bälte, T-shirts, skjortor, pullover, jacka, fleecejacka, regnjacka, regnbyxor, blazer, kostym, slips, pyjamas, handskar, mössa, hatt, halsduk.

Tofflor, 3 plastpåsar, skor (borstade), (skoborste, kräm) ( systemets väska).

Lakan(en), örngott, handdukar, sovsäck, liten kudde.

Tvättpulver, hänglina, mandalakia,

Midjeväska, Hemlig plånbok, Hemligt bälte, extra glasögon, (presenter till folk som Du ska besöka / som väntar där hemma), hänglås, namnbrickor för väskorna, gångstavar.

Lämna blommor för vattning, ändra telefonsvararen, lämna onödiga nycklar hemma, fixa med betalningar av Dina räkningar hemma, töm sopporna, sätt maten i frys, stäng alla ljus och elapparater, ta in cykeln, automatiskt mejlsvar på jobbet, ring FK för att få intyg för vård utomlands. Har Du gjort alla nödvändiga vaccinationer? Ta en lista med ärenden Du har där Du ska vara, Ta aspirin mot proppar. Ta mat med dig.

Το φετινό βραβείο στην έκθεση ιδεών για την αποταμίευση, το παίρνουν Σουηδοί.

2011-01-18T21:17:00.004+02:00

De flesta av oss drömmer. Vissa kanske vill köpa bostad eller bil, eller åka ut och resa. Andra skulle vilja slippa oroa sig för att pengarna inte ska räcka månaden ut. Genom att ha ordning på din ekonomi blir det lättare att kunna förverkliga drömmarna

.

Μεταφράζω την εισαγωγή από ένα φυλλάδιο που βγάζει κάθε χρόνο η Ένωση Καταναλωτών Σουηδίας για την ιδιωτική μας οικονομία:

Οι περισσότεροι από εμάς ονειρευόμαστε. Κάποιοι θέλουν ίσως να αγοράσουν κατοικία ή αυτοκίνητο ή να κάνουν ταξίδια. Άλλοι πάλι θέλουν να μην ανησυχούν αν τα λεφτά θα τους φτάσουν ως το τέλος του μήνα.
Με το να έχεις τάξη στα οικονομικά σου γίνεται ευκολότερο να κάνεις τα όνειρα σου, πραγματικότητα.

Πρόσκληση στην παρουσίαση της ανασκαφής στο Λιθοχώρι.

2011-01-15T01:20:00.003+02:00

Από την τοπική εφημερίδα της Καβάλας, “Καθημερινός Τύπος” στις 14.01.2011, σελ. 9.

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Καβάλας σας προσκαλεί στην παρουσίαση της ανασκαφής που διενεργήθηκε στο Λιθοχώρι Καβάλας την περίοδο 2006 – 2010 με αφορμή την κατασκευή της σύγχρονης Εγνατίας Οδού. Τα σημαντικά ευρήματα της ανασκαφής, ορισμένα μοναδικά στον ελλαδικό χώρο, καθώς επίσης και τις πληροφορίες που προκύπτουν από τη μελέτη τους θα παρουσιάσουν οι αρχαιολόγοι Β. Πούλιoς, Δ.Δ. Μεγγίδης και Ε. Κοσμίδου υπό τον γενικό τίτλο: “ Άνθρωποι, άλογα και οχήματα στην αρχαία Θράκη: η ιστορία ενός ευγενή ιππέα από το Λιθοχώρι Καβάλας”. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011 και ώρα 19.00 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Σωστική ανασκαφή στο Λιθοχώρι νομού Καβάλας.

2011-01-15T01:16:00.004+02:00

Από την τοπική εφημερίδα της Καβάλας, “Καθημερινός Τύπος” στις 14.01.2011, σελ. 14.

Σωστική ανασκαφή στο Λιθοχώρι νομού Καβάλας.

Από το Μάρτιο του 2006 έως και τον Απρίλιο του 2010 διενεργήθηκε σωστική ανασκαφική έρευνα στο Λιθοχώρι του Δήμου Χρυσούπολης, με αφορμή την κατασκευή της σύγχρονης Εγνατίας οδού.

Από αρχιτεκτονικά λείψανα βρέθηκαν: τμήμα κτηρίου (αγροικία ή σταθμός της αρχαίας Εγνατίας), τα θεμέλια πύργου, δύο ανισομεγέθεις κυκλικοί ταφικοί περίβολοι και δύο τοίχοι. Όλα χρονολογούνται από τα τέλη του 1ου έως τα μέσα του 4ου αι. μ.Χ.

Επίσης, ερευνήθηκε εκτεταμένο νεκροταφείο, με ενταφιασμούς και καύσεις ανθρώπων, καθώς επίσης και ενταφιασμούς αλόγων με ιππήλατα οχήματα. Το νεκροταφείο χρονολογείται από τον 5ο αι. π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αι. μ.Χ., στη ρωμαϊκή δε περίοδο αποκτά οργανωμένη μορφή και χωρίζεται σε δύο περιοχές.

Η μία από της δύο περιοχές του νεκροταφείου, με ενταφιασμούς ανθρώπων, αλόγων και οχημάτων, παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και για το λόγο αυτό αποφασίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού η διατήρηση των αρχαίων καταλοίπων και η δημιουργία ενός κλειστού επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου.

Το σημαντικότερο εύρημα της ανασκαφής είναι τα υπολείμματα ενός ιππήλατου οχήματος, το οποίο σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. Από το όχημα ξεχωρίζει περίτεχνη χάλκινη διακόσμηση σε μορφή δωρικής ζωφόρου, όπου εικονίζονται τρεις από τους άθλους του Ηρακλή: Με την Κερυνίτιδα έλαφο, τον Ερυμάνθιο κάπρο και τις Στυμφαλίδες όρνιθες. Οι παραστάσεις αυτές είναι μοναδικές για τον ελλαδικό χώρο.

Το όχημα έσερνε ζεύγος αλόγων, οι σκελετοί των οποίων βρέθηκαν δίπλα του, ενώ ένας διπλανός σκελετός αλόγου πρέπει να ανήκει στο εφεδρικό άλογο. Σ’αυτό το τελευταίο υπήρχε χάλκινο ομφάλιο ασπίδας, το οποίο φέρει τη στικτή επιγραφή T• GAI SITA. Πρόκειται για το όνομα του ιδιοκτήτη της ασπίδας, ο οποίος πρέπει να είναι και ο ιδιοκτήτης του οχήματος.

Τα περισσότερα άλογα έφεραν ιπποσκευές, από τις οποίες σώθηκαν τα χάλκινα και σιδερένια εξαρτήματα και προσαρτήματα, μερικά από τα οποία βρίσκονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το νεκροταφείο ανήκει σε παραπλήσιο αρχαίο οικισμό και εντάσσεται στην αρχαία Θράκη, το δυτικό όριο της οποίας εκείνη την εποχή τοποθετείται στο χωριό Πετροπηγή. Οργανωμένο νεκροταφείο με ενταφιασμούς ανθρώπων, αλόγων και οχημάτων στο σημερινό ελλαδικό χώρο της αρχαίας Θράκης βρίσκεται για δεύτερη φορά, μετά από εκείνο της Μικρής Δοξιπάρας του Νομού Έβρου. Αντίθετα, έχουν βρεθεί πάρα πολλά στη γειτονική Βουλγαρία. Αυτός ο τρόπος ενταφιασμού απηχεί τα ταφικά έθιμα των αρχαίων Θρακών που ανήκουν στην αριστοκρατία της εποχής, τους γαιοκτήμονες, και υποδηλώνει το κύρος, τον πλούτο και την ανώτερη κοινωνική θέση του νεκρού.

Πρώτα λέμε ότι το φάρμακο είναι αποτελεσματικό και μετά ότι είναι φθηνό.

2011-01-04T00:31:00.013+02:00

Γενικά προσπαθώ να δίνω φάρμακα που ναι μεν είναι αποτελεσματικά αλλά και φθηνά. Aν δεν έχω σύμβαση με το ταμείο του Ασθενούς, αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Οι ασθενείς μου, κυρίως αυτοί που τους βλέπω για επείγοντα περιστατικά στα σπίτια τους, πάνε στο φαρμακείο αγοράζουν το φάρμακο στην λιανική του τιμή και επειδή έχει λογικό κόστος, δεν χρειάζεται να παρακαλάνε τους γιατρούς των ταμείων τους να το γράψουν σε συνταγή για να πληρώσει το ταμείο του Ασθενούς μέρος της τιμής του φαρμάκου.

Νομίζω ότι είναι καλό οι Ασθενείς να γνωρίζουν εκ των προτέρων την τιμή του φαρμάκου και ξέρω ότι το οικονομικό κόστος παίζει ρόλο για αυτούς.

Έχω παρατηρήσει όμως ότι αν κάνω το λάθος και πω απλώς ότι το φάρμακο αυτό είναι φθηνό τότε ο Aσθενής και οι συγγενείς ξυνίζουνε. Αρχίζουνε τα "Ποιός λογαριάζει Γιατρέ τα λεφτά..." κ.τ.λ.

Αν αντίθετα πω πρώτα ότι το φάρμακο είναι αποτελεσματικό (και το τονίσω αυτό) και μετά προσθέσω ότι είναι και φθηνό τότε όλα είναι μέλι – γάλα. Είναι θέμα ψυχολογίας.

όσον αφορά ή όσων αφορά; -> όσον αφορά

2011-01-02T19:04:00.001+02:00

όσον αφορά ή όσων αφορά;

Απάντηση:

Το σωστό είναι "όσον αφορά".

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=74348.0

Πολύσπορο ψωμί ολικής άλεσης.

2011-01-01T18:53:00.004+02:00

Συστατικά:5 κούπες αλεύρι ολ. άλεσης
30 γρ. νωπή μαγιά ή 10 γρ. ξηρή μαγιά
2,5 κούπες χλιαρό νερό
2 κ.γ αλάτι
1 κ.γ ζάχαρη
1 κ.γ γλυκάνισο
2 κ.σ σουσάμι
3 κ.σ. ηλιόσπορο
3 κ.σ. κολοκυθόσπορο
1/3 κούπας λαδι

Οδηγίες:Σε μια λεκάνη βάζουμε το αλεύρι, τη μαγιά και το νερό στο οποίο έχουμε λιώσει το αλάτι, ρίχνουμε το λάδι και ζυμώνουμε ώσπου να έχουμε μια λεία και ελαστική ζύμη.
Αφήνουμε να ξεκουραστεί για 30 λεπτά.
Ζυμώνουμε πάλι ρίχνοντας ολα τα σπόρια και αφού πανε παντού στη ζύμη, πλάθουμε φρατζόλες ή καρβελάκια στο μέγεθος που μας αρέσει.
Σκεπάζουμε καλά σε ζεστό μέρος μέχρι να διπλασιαστούν σε μέγεθος ή μεχρι να αρχίζουν να "σκάνε".
Ψεκάζουμε την επιφάνειά τους με λίγο νερό και ψήνουμε στους 220 βαθμούς για 50 λεπτα περίπου.

http://www.sintagespareas.gr/sintages/psomi-polisporo.html

Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Σουηδία.

2010-12-31T17:38:00.013+02:00

Στο Φόρουμ Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (www.pfy.gr/forum) έχω γράψει μερικά κείμενα που περιγράφω την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Σουηδία όπως την βίωσα από το 1987 που πήγα στην Σουηδία για να σπουδάσω Ιατρική, έως το 2005 που γύρισα στην Ελλάδα.

Παραθέτω και σε αυτό το blog τα κείμενα αυτά.

Στο πρώτο κείμενο με τίτλο "Τί κοστίζει να πας σε ένα Δημόσιο Γιατρό στη Σουηδία;" αναφέρομαι κατά κύριο λόγο στο τι κοστίζει για τον Ασθενή να επισκεφτεί ένα Δημόσιο Ιατρό στην Σουηδία.

Στο δεύτερο και στο τρίτο κείμενο με τίτλους "Η πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας στην Σουηδία από την πλευρά του Ιατρού." και "Οι μισθοί των Γενικών Ιατρών στην Σουηδία." αντίστοιχα περιγράφω το σύστημα της πρωτοβάθμιας Υγείας από την σκοπιά του Ιατρού.

Τέλος σε ένα τέταρτο κείμενο με τίτλο "Άλλα θέματα σχετικά με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Σουηδία." απαντώ σε διάφορα ερωτήματα που έκαναν διάφορα μέλη του παραπάνω φόρουμ σε αυτά μου τα άρθρα.

Τί κοστίζει να πας σε ένα Δημόσιο Γιατρό στη Σουηδία;
Θα ήθελα να περιγράψω το οικονομικό πλαίσιο (από την πλευρά του Ασθενούς) για την Δημόσια Υγεία στη Σουηδία. Το πλαίσιο αυτό αλλάζει λίγο από Νομό σε Νομό αλλά χονδρικά είναι περίπου το ίδιο σε όλη την χώρα. Eδώ παίρνω σαν παράδειγμα τον νομό της Östergötland. Ότι γράφω ισχύει τώρα, δηλαδή Ιούνιο του 2007, αλλά κάπως έτσι ήταν το σύστημα από το 1987 τουλάχιστον, που γνωρίζω τη Σουηδία. Ότι ισχύει για τους Δημόσιους Ιατρούς (που είναι η μεγάλη πλειοψηφία στην Σουηδία), ισχύει και για τους Ιδιώτες Ιατρούς που έχουν σύμβαση με το Σουηδικό Δημόσιο.

Στη Σουηδία υπάρχει ένα ενιαίο ταμείο ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και σύνταξης για όλους τους κατοίκους της χώρας.

Το νόμισμα είναι η Σουηδική Κορώνα. 10 Σουηδικές Κορώνες (Σ.Κ.) είναι περίπου 1 Ευρώ (Ε). Τα ποσά στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω τα έχω μετατρέψει κατά προσέγγιση σε Ευρώ για την ευκολία μας.

Κάθε φορά που κάποιος θέλει να επισκεφτεί ένα Γενικό Ιατρό για εξέταση στο Κέντρο Υγείας κοστίζει 10 Ε. Επίσκεψη κατ´οίκον κοστίζει 15 Ε. Τηλεφωνική επικοινωνία με τον Γενικό Ιατρό, καθώς επίσης και ανανέωση παλιάς συνταγής κοστίζει 5 Ε. Αν θελήσει να πάει κανείς από μόνος του κατευθείαν στο Νοσοκομείο κοστίζει 25 Ε. Σε περίπτωση που ο Νοσοκομειακός Ιατρός θεωρήσει ότι ο Ασθενής δεν χρήζει νοσοκομειακής περίθαλψης αλλά πρωτοβάθμιας μπορεί να παραπέμψει τον Ασθενή πίσω στο Κέντρο Υγείας (και αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά). Αν όμως ο Ασθενής επισκεφτεί πρώτα τον Γενικό του Ιατρό και ο Γενικός Ιατρός παραπέμψει επειγόντως τον Ασθενή στο Νοσοκομείο, τότε ο Ασθενής δεν πληρώνει τίποτε επιπλέον για την επίσκεψη στο Νοσοκομείο παρά μόνο ότι κόστισε για να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό (10 Ε). Αν η παραπομπή στο Νοσοκομείο δεν είναι επείγουσα κοστίζει στον Ασθενή επιπλέον 15 Ε. Στον φυσικοθεραπευτή ή τον εργοθεραπευτή του Κέντρου Υγείας η επίσκεψη κοστίζει 8 Ε. Σε περίπτωση που ο Ασθενής χρειάζεται κάτι απλό μπορεί να συμβουλευτεί και νοσηλεύτρια και τότε είναι δωρεάν.

Αν για κάποιο λόγο ο Ασθενής δεν έχει να πληρώσει επί τόπου του στέλνουν λογαριασμό στο σπίτι. Αν αγνοήσει τον λογαριασμό δεν τον παν και στα δικαστήρια.. αλλά την επόμενη φορά που θα πάει στον Ιατρό θα του γίνει παρατήρηση.

Ο Ασθενής παίρνει απόδειξη κάθε φορά που πληρώνει για να επισκεφτεί Ιατρό ή άλλο νοσηλευτικό προσωπικό και αυτές τις αποδείξεις πρέπει να τις κρατά (αν και αυτά καταγράφονται και στον υπολογιστή του Ιατρού).
Μέσα στην διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους ένας Ασθενής μπορεί να πληρώσει για Ιατρούς και υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό μέχρι και 90 Ε συνολικά. Από εκεί και πέρα βγάζει κάρτα ελευθέρας και μπορεί να επισκέφτεται τους Ιατρούς και το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό εντελώς δωρεάν για το ίδιο έτος.

Η περίθαλψη για τα παιδιά και νέους μέχρι και 20 ετών είναι εντελώς δωρεάν ήδη από την πρώτη επίσκεψη.

Σε περίπτωση που γίνει εισαγωγή στο Νοσοκομείο, ο Ασθενής πληρώνει για κάθε ημέρα νοσηλείας 5 Ε – 8 Ε. Φακελλάκια δεν υπάρχουν στη Σουηδία. Μπορεί π.χ. να κάνει κανείς εγχείρηση καρδιάς by-pass, να μείνει στο Νοσοκομείο 10 ημέρες, και να πληρώσει συνολικά 50 Ε.

Για την φαρμακευτική περίθαλψη:
Τα φαρμακεία είναι κρατικά. Το κόστος των 90 πρώτων Ε για φάρμακα σε ένα ημερολογιακό έτος το επωμίζεται εξολοκλήρου ο ασθενής και από εκεί και πάνω πληρώνει όλο και μικρότερη συμμετοχή. Και σε αυτή την περίπτωση κρατά τις αποδείξεις (αν και αυτά τα ποσά αποθηκεύονται επίσης στον υπολογιστή του Φαρμακείου). Αν μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος ο ασθενής ξεπεράσει συνολικά συμμετοχή 180 Ε για φάρμακα τότε παίρνει κάρτα ελευθέρας και για τα φάρμακα για το έτος αυτό.

Με το σύστημα αυτό αποθαρρύνονται οι Ασθενείς οι οποίοι απλώς είδαν φως στο Κέντρο Υγείας και μπήκαν…έτσι για να μετρήσουν την πίεσή τους…και έτσι αποφεύγεται ο άσκοπος συνωστισμός.
Με το σύστημα επίσης αυτό, παρακινείται έμμεσα ο Ασθενής να προστρέξει πρώτα στον Γενικό Ιατρό αντί να πάει στο Νοσοκομείο αφού είναι φθηνότερο να επισκεφτεί τον Γενικό Ιατρό του.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι ο Ασθενής σέβεται το Ιατρό και το έργο που αυτός επιτελεί (διότι ως γνωστόν ότι είναι δωρεάν δεν είναι καλό και μόλις πάμε και πληρώσουμε για το ίδιο πράγμα τότε αμέσως αυτό μεταμορφώνεται και γίνεται καλύτερο….).
Με το σύστημα αυτό καλύπτεται τέλος και ένα μέρος της χρηματοδότησης των μονάδων Υγείας της χώρας. Να πω ότι τα Κέντρα Υγείας έχουν δικό τους προυπολογισμό και στο τέλος της χρονιάς ο διευθυντής του κάθε Κέντρου Υγείας συντάσσει ετήσιο οικονομικό ισολογισμό.

Να τονισθεί βέβαια και το ότι στη Σουηδία όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα εγγυημένο κατώτατο εισόδημα από το κράτος (ανεξάρτητα αν έχουν εργαστεί ποτέ στην ζωή τους ή όχι) και αυτό το 2007 ανέρχεται γύρω στα 700 Ε τον μήνα. Το κόστος ζωής στη Σουηδία και στην Ελλάδα είναι πλέον περίπου το ίδιο.

Η πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας στην Σουηδία από την πλευρά του Ιατρού.

Οι Γιατροί στην Σουηδία πληρώνονται με πάγια μηνιαία αντιμισθία αλλά τελευταία γίνεται πολύ συζήτηση να αλλάξει το σύστημα για τους Γενικούς Ιατρούς: Η πρόταση είναι οι Γενικοί Ιατροί να συνενώνονται ανά δύο-τρείς, να προσλαμβάνουν προσωπικό και να κάνουν μικρά ιδιωτικά Κέντρα Υγείας. Ο κάθε πολίτης θα διαλέγει να ανήκει στον καλυπτόμενο πληθυσμό ενός τέτοιου ιδιωτικού Κέντρου Υγείας και θα έχει δικαίωμα να αλλάζει Κέντρο Υγείας (αν δεν είναι ευχαριστημένος), μια φορά στο εξάμηνο. Τα ιδιωτικά αυτά Κέντρα Υγείας θα πληρώνονται από το κράτος ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού που καλύπτουν, πόσους Ασθενείς βλέπουν, τί ιατρικές πράξεις κάνουν και την νοσηλευτική βαρύτητα του κάθε ασθενούς. Η νοσηλευτική βαρύτητα προσδιορίζεται από την ηλικία και τις χρόνιες διαγνώσεις του Ασθενούς. Οι Ασθενείς θα πληρώνουν τα ίδια όπως και τώρα. Η γειτονικές χώρες Δανία και Νορβηγία έχουν ήδη ένα σύστημα που μοιάζει με αυτό προς το οποίο σκέφτεται να οδεύσει η Σουηδία. Οι Ασθενείς (αλλά και οι Γενικοί Ιατροί), σύμφωνα με στατιστικές που έχουν γίνει, μοιάζουν να είναι πιο ευχαριστημένοι στην Δανία και την Νορβηγία με το σύστημα αυτό σε σχέση με το υπάρχον Σουηδικό. Από την άλλη οι δείκτες που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται για να δείξουν πόσο καλή είναι η Υγεία σε μια χώρα, όπως το προσδόκιμο ζωής και η βρεφική θνησιμότητα είναι κάπως καλύτεροι στην Σουηδία από ότι στην Δανία και Νορβηγία.
Ο λόγος που στην Σουηδία σκέφτονται να αλλάξουν σύστημα είναι ακριβώς για να κάνουν τους Γενικούς Ιατρούς να είναι πιο παραγωγικοί.
Βέβαια και τώρα υπάρχουν τρόποι που σε ωθούν να γίνεις πιο παραγωγικός και να μην κάνεις ότι σου κατέβει: Την πάγια μηνιαία αντιμισθία σου την διαπραγματεύεσαι με τον Διευθυντή του Κέντρου Υγείας σου όταν πας να προσληφθείς εκεί και είναι δυνατόν να την επαναδιαπραγματευθείς ανά πάσα στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι είναι δυνατόν ένας συνάδελφός σου που είναι π.χ. 15 χρόνια παλαιότερος από εσένα να έχει μικρότερο μισθό από εσένα αν ο Διευθυντής του Κέντρου Υγείας θεωρεί ότι αυτός δεν αξίζει κάτι καλύτερο. Επίσης όταν πας να ζητήσεις μια καινούρια δουλειά, πολύ βασικό ρόλο για το αν θα την πάρεις ή όχι, παίζουν το τι συστάσεις θα δώσουν γραπτά αλλά και τηλεφωνικά οι πρώην εργοδότες σου. Μπορεί να τους γνωρίζεις αυτούς του εργοδότες σου από πολύ καιρό. Μην είσαι όμως βέβαιος ότι αυτοί θα πουν καλά λόγια για την δουλειά σου αν πραγματικά δεν τα πιστεύουν, ανεξάρτητα αν έχετε καλή σχέση κατά τα άλλα. Το πόσα χρόνια έχει κανείς στο επάγγελμα δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο για το αν θα πάρει μια καινούρια δουλειά ή όχι (μάλιστα η παλαιότητα μπορεί να παίξει και αρνητικό ρόλο). Επίσης η μονιμότητα με την μορφή που ξέρουμε στην Ελλάδα δεν υφίσταται. Στη Σουηδία μπορεί να προσληφθείς αλλά και να χάσεις την δουλειά σου αρκετά εύκολα ακόμη και αν είσαι Δημόσιος Υπάλληλος. Βέβαια υπάρχει από κάτω το προστατευτικό δίχτυ ασφαλείας του εγγυημένου κατώτατου εισοδήματος (flexicurity). Αυτά ισχύουν και για τους Διευθυντές Κλινικών και Κέντρων Υγείας (Κ.Υ.). Δεν θα πει ότι επειδή έγινε κάποιος Διευθυντής θα παραμείνει Διευθυντής μέχρι την συνταξιοδότησή του. Είναι συνηθισμένο οι Σουηδοί να διαλέγουν τους διευθυντές τους να είναι γύρω στην ηλικία των 50 ετών και μετά από μια πενταετία αλλάζουν άτομο. Έτσι συμβαίνει ένας υφιστάμενος να γίνει μετά από λίγο καιρό Διευθυντής του νυν Διευθυντή του. Επίσης μπορεί να γίνει Διευθυντής του Κ.Υ. κάποιος που προέρχεται από άλλες επαγγελματικές κατηγορίες. Να γίνει π.χ. Διευθυντής του Κ.Υ. ένας νοσηλευτής ή μία γραμματέας.

Βέβαια για να λειτουργήσει ένα τέτοιο σύστημα προυποθέτει και την αντίστοιχη ωριμότητα, ακεραιότητα και πειθαρχία στην νοοτροπία ενός λαού.

Όσον αφορά τους Ιδιώτες Ιατρούς των διαφόρων ειδικοτήτων: Δεν είναι αυτονόητο ότι όλοι οι Ιατροί που θέλουν να γίνουν ιδιώτες, μπορούν να κάνουν σύμβαση με το Σουηδικό Δημόσιο. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι αυτή που αποφασίζει κατά τακτά χρονικά διαστήματα το πόσοι ιδιώτες Γενικοί Ιατροί, ΩΡΛ ή π.χ. Οφθαλμίατροι θα έχουν σύμβαση με το Δημόσιο σε κάθε Δήμο. Η απόφαση λαμβάνεται ανάλογα με τον αριθμό του καλυπτόμενου πληθυσμού και το πόσα (και πόσο μεγάλα) Κέντρα Υγείας και Νοσοκομεία υπάρχουν ήδη στην περιοχή. Αν θες να γίνεις ιδιώτης με σύμβαση με το Σουηδικό Δημόσιο έχεις δυό εναλλακτικές λύσεις. Ή πρέπει να περιμένεις να προκηρυχθεί καινούρια σύμβαση για την ειδικότητά σου και να κάνεις αίτηση ή να αγοράσεις το δικαίωμα της σύμβασης από έναν ιδιώτη της ειδικότητάς σου που έχει σύμβαση και ο οποίος βγαίνει στην σύνταξη. Βέβαια δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί ότι η σύμβαση θα επανανεωθεί.

Οι Δημόσιοι Ιατροί μπορούν να παραπέμπουν και στους Iδιώτες Ιατρούς που έχουν σύμβαση με το Δημόσιο. Ο πολίτης είτε πάει σε Δημόσιο είτε σε ιδιωτικό Ιατρό οποιασδήποτε ειδικότητος πληρώνει τα ίδια εφόσον ο Ιδιώτης Ιατρός έχει σύμβαση με το Δημόσιο. Οι Iδιώτες Ιατροί όμως που έχουν σύμβαση με το Δημόσιο, έχουν ένα πλαφόν επισκέψεων (ή επεμβάσεων) το χρόνο. Aν το ξεπεράσουν, το Δημόσιο δεν τους πληρώνει για περισσότερες επισκέψεις (ή επεμβάσεις). Έτσι συμβαίνει να παίρνουν διακοπές τρεις μήνες τον χρόνο… Το κόστος να επισκεφτεί κανείς Ιδιώτη Ιατρό που δεν έχει σύμβαση με το Δημόσιο είναι συνήθως απαγορευτικό. Για τον λόγο αυτό είναι πολύ λίγοι οι Ιδιώτες Ιατροί που δεν έχουν σύμβαση με το Δημόσιο.

Οι αναμονές για μη επείγοντα περιστατικά είναι ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα του Σουηδικού συστήματος Υγείας αυτή την στιγμή. Μου έχει τύχει να παραπέμψω Ασθενή σε Δερματολογική Κλινική από το Κ.Υ., και να μου πουν ότι η αναμονή είναι εννιά μήνες! Βέβαια οι αναμονές στους Ιδιώτες Ιατρούς με σύμβαση με το Δημόσιο είναι πολύ μικρότερες…

Προσωπικά όμως είχα την εντύπωση όταν δούλευα στην Σουηδία ότι η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών ήταν κάπως υψηλότερη στον Δημόσιο από ότι στον Ιδιωτικό τομέα αν και το Δημόσιο ήταν πιο δυσκίνητο. Βέβαια όπως περιέγραψα παραπάνω, το Σουηδικό Δημόσιο διαφέρει αρκετά από Ελληνικό. Μερικές φορές ένιωθα ότι τα όρια μεταξύ Δημόσιου και Ιδιωτικού ήταν δυσδιάκριτα.

Όσον αφορά τις παρακλινικές εξετάσεις: Τις πιο βασικές βιοχημικές εξετάσεις (Γενική αίματος, stick ούρων, Τρανσαμινάσες, Κρεατινίνη, CRP, Strept-A από χρίσμα από τον φάρυγγα) τις έκανε επί τόπου στο Κ.Υ. η βοηθός μικροβιολόγου (στη Σουηδία την δουλειά που κάνουν εδώ οι Ιατροί Μικροβιολόγοι την κάνουν οι βοηθοί Μικροβιολόγου, και οι Ιατροί Μικροβιολόγοι είναι ελάχιστοι και ασχολούνται κυρίως με έρευνα). Για πιο εξειδικευμένες βιοχημικές εξετάσεις καθώς και για ακτινολογικές, στέλναμε τα τελευταία χρόνια τον Ασθενή στο κοντινότερο Νοσοκομείο με ηλεκτρονικό παραπεμπτικό (από υπολογιστή σε υπολογιστή).

Για τα φάρμακα έχω αναφερθεί σε παλαιότερο κείμενο μου εδώ στο forum: http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,708.0.html

Όσον αφορά την χρέωση της τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Ιατρό: Για να επικοινωνήσει κανείς τηλεφωνικά με τον Ιατρό του πρέπει συνήθως να πάρει πρώτα σε ένα τηλεφωνικό κέντρο το οποίο καταγράφει το ποιος παίρνει τηλέφωνο και στέλνει μετά και τον λογαριασμό στο σπίτι αυτού που τηλεφώνησε.

Δείτε σχετικά και το: http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,364.0.html

Οι μισθοί των Γενικών Ιατρών στην Σουηδία.

Οι μισθοί δεν είναι δεδομένοι, όπως ανέφερα και παραπάνω, αλλά τους διαπραγματεύεσαι με τον εργοδότη σου.Κατά μέσο όρο πάντως, μαζί με τις εφημερίες και μετά από τους φόρους ένας Δημόσιος ειδικός Γενικής Ιατρικής στη Σουηδία του 2007 βγάζει γύρω στα 4.000 ευρώ.

Βέβαια είναι δύσκολο να συγκρίνει κανείς την αξία ενός μισθού μεταξύ Ελλάδας και Σουηδίας μόνο με το να συγκρίνει απόλυτες τιμές σε χρήμα. Στην απόλυτη τιμή του Σουηδικού μισθού πρέπει να προστεθεί και μια πληθώρα κοινωνικών παροχών που ένας Έλληνας πρέπει να τις υποκαταστήσει από την τσέπη του.

"Άλλα θέματα σχετικά με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στην Σουηδία."

Σχετικά με την οικονομική τροφοδότηση του παραπάνω συστήματος:

Στη Σουηδία το μεγαλύτερο μέρος των φόρων που πληρώνουν οι πολίτες πηγαίνει στην τοπική αυτοδιοίκηση σε δημοτικό και νομαρχιακό επίπεδο. Ένα μικρότερο μέρος πηγαίνει στην κεντρική κυβέρνηση στην Στοκχόλμη, η οποία αναδιανέμει τα χρήματα αυτά σε όλη την επικράτεια αναλόγως των προτεραιοτήτων της κεντρικής κυβέρνησης.

Η χώρα είναι μοιρασμένη σε 23 νομούς. Ο κάθε νομός είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων της υγειονομικής περίθαλψης των κατοίκων του (λειτουργία Κέντρων Υγείας, Νοσοκομείων, πληρωμές Ιατρών και υπόλοιπου Προσωπικού). Ο νομός επιβαρύνεται επίσης για το μεγαλύτερο μέρος της φαρμακευτικής περίθαλψης των κατοίκων του. Για τα Plavix που αναφέρεις Διαμαντή, εκεί δίνονται με πολύ μεγαλύτερη φειδώ και βάση συγκεκριμένων κανόνων που αν τους αγνοήσεις χάνεις την δουλειά σου αρκετά σύντομα..

Οι κρατήσεις για τις συντάξεις γίνονται στα πλαίσια της παραπάνω φορολογίας.

Σχετικά με τις εφημερίες:

Τα Κέντρα Υγείας (τα οποία εκτός της επαρχίας υπάρχουν και μέσα στις πόλεις) λειτουργούν μεταξύ 08 το πρωί και 17 το απόγευμα, τις καθημερινές μόνο, και είναι υποχρεωμένα να αναλαμβάνουν αυτές τις ώρες και τα επείγοντα περιστατικά του πληθυσμού ευθύνης τους. Από τις 17 το απόγευμα έως και τις 23 το βράδυ, τις καθημερινές ημέρες, οι Γενικοί Ιατροί των Κέντρων Υγείας (Κ.Υ.) μιας επαρχίας ή οι Γενικοί Ιατροί των Κ.Υ. μιας ολόκληρης πόλης μοιράζονται εκ περιτροπής τις εφημερίες. Δηλαδή από τις 17 το απόγευμα έως τις 23 το βράδυ σε μια πόλη π.χ. όπως το Linkoping το οποίο έχει πληθυσμό γύρω στις 140.000 και 13 Κέντρα Υγείας (Κ.Υ.) υπάρχει μόνο ένα Κ.Υ. το οποίο λειτουργεί, και τότε εφημερεύουν σε αυτό, το βράδυ μιας καθημερινής, μόνο 2 Γενικοί Ιατροί ταυτόχρονα και αναλαμβάνουν μια περιοχή 140.000 ατόμων ! Από τις 23 το βράδυ τα διάφορα επείγοντα περιστατικά παραπέμπονται στα επείγοντα του Νοσοκομείου της πόλης και εκεί τα αναλαμβάνουν ειδικοί οργάνων π.χ. εσωτερικής παθολογίας, χειρουργικής κ.τ.λ. Τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες εφημερεύουν πάλι 2 ή 3 Γενικοί Ιατροί ταυτόχρονα σε ένα μόνο Κ.Υ. της πόλης, για πληθυσμό ευθύνης περίπου 140.000 κατοίκους σε δύο βάρδιες. Η πρώτη βάρδια αποτελούμενη από 2-3 Γενικούς Ιατρούς είναι από τις 08.00 έως τις 16.00 και η άλλη βάρδια με άλλους 2-3 Γενικούς Ιατρούς από τις 15.00 έως τις 23.00 ενώ μεταξύ 15.00 και 16.00 η μια βάρδια συμπίπτει με την άλλη για να προλάβει να γίνει η αλλαγή ατόμων απρόσκοπτα. Μετά τις 23.00 ακόμη και τις αργίες οι ασθενείς παραπέμπονται στο Νοσοκομείο. Αυτό το σύστημα μπορεί να λειτουργεί γιατί οι Σουηδοί τηλεφωνούν σχεδόν πάντα πριν παν στον Ιατρό ακόμη και αν πρόκειται για επείγοντα. Στο τηλέφωνο απαντούν ειδικά εκπαιδευμένες νοσηλεύτριες, τις οποίες οι πολίτες τις εμπιστεύονται, και οι νοσηλεύτριες συχνά κατορθώνουν με τις συμβουλές τους να αποτρέπουν πολλές άσκοπες επισκέψεις.

Έτσι σε ένα πληθυσμό σαν το Linkoping με 140.000 κατοίκους από τις 17.00 έως και τις 23.00 μια τυπική καθημερινή μέρα είχαμε οι δύο Γενικοί Ιατροί που ήμασταν μαζί στην εφημερία μόνο γύρω στις 60 επισκέψεις συνολικά, δηλαδή περίπου 30 περιστατικά ο καθένας, και σχεδόν όλα αυτά τα περιστατικά ερχόταν με ραντεβού που τους έδινε η νοσηλεύτρια για να μη γίνεται συνωστισμός! Φυσικά η νοσηλεύτριες που απαντούσαν στο τηλέφωνο κατευθύνανε μερικούς Ασθενείς κατευθείαν στο νοσοκομείο αν το κρίνανε σκόπιμο. Με το σύστημα αυτό όπως καταλαβαίνετε δεν είχαμε και πολλές εφημερίες τον μήνα. Συνήθως στο Linkoping που δούλευα τα τελευταία χρόνια, είχαμε 1-2 τέτοιες εφημερίες τον μήνα, και αυτό γιατί αρκετοί Ιατροί θέλανε να τις ξεφορτωθούν και τις χαρίζανε σε όσους θέλανε. Αλλιώς θα είχαμε ακόμη λιγότερες. Έτσι οι εφημερίες δεν ήταν και τόσο σημαντικό μέρος του εισοδήματός μας, και όπως είπα οι περισσότεροι Ιατροί θέλανε να τις ξεφορτωθούνε. Μάλιστα για να αναγκάσουν τα διάφορα Κ.Υ. να αναλαμβάνουν καλύτερα τους Ασθενείς τους κατά την διάρκεια της ημέρας ώστε να μην αναζητούν οι Ασθενείς αυτοί τα επείγοντα το βράδυ, είχανε ένα κόλπο: Κάνανε στατιστικές όπου βλέπανε από την περιοχή ευθύνης ποιών Κ.Υ. προερχόταν αναλογικά οι περισσότεροι Ασθενείς στα επείγοντα και σε αυτά τα Κ.Υ. χρεώνανε αναλογικά να στείλουν περισσότερους Ιατρούς ανά μήνα, σαν τιμωρία. Να πω ότι αυτό το σύστημα ίσχυε για το Linkoping και ότι υπάρχουν μικροδιαφορές στο σύστημα οργάνωσης των εφημεριών από πόλη σε πόλη και από επαρχία σε επαρχία.

Παράθεση από: Αδαμάντιος Σκούφαλος στις 1 Ιούλιος 2009, 10:39:22
13 Κ.Υ. σε πόλη 140 χιλιάδων και εφημερεύει μόνο το 1! Εντυπωσιακό. Δηλαδή όταν εφημερεύει ένα "ακριανό" Κ.Υ., πόση ώρα θέλει να φτάσει εκεί κάποιος από την άλλη άκρη της πόλης;

Απάντηση Α. Αργυρίου: Οι εφημερίες γίνονται πάντα στο ίδιο κτίριο, δηλαδή στο ίδιο Κ.Υ. που επιλέγεται να είναι το κεντρικότερο και ευκολότερα προσβάσιμο Κ.Υ. της πόλης. Αυτό που αλλάζει είναι το προσωπικό που προέρχεται κάθε μέρα από διαφορετικά Κ.Υ. Το κτίριο που γίνονται οι εφημερίες όμως παραμένει το ίδιο.

Παράθεση από: Αδαμάντιος Σκούφαλος στις 1 Ιούλιος 2009, 10:39:22
Αυτό που λες ότι στέλνουν περισσότερους γιατρούς στα Κ.Υ. που παραπέμπουν πολλούς στα νοσοκομεία, ως τιμωρία, δεν το κατάλαβα. Εκτός αν εννοείς περισσότεροι γιατροί άρα μικρότεροι μισθοί αφού η πίτα είναι συγκεκριμένη.

Απάντηση Α. Αργυρίου: Δεν είπα αυτό. Είπα ότι για τις εφημερίες επιλέγουν σε μεγαλύτερο βαθμό γιατρούς από Κ.Υ. των οποίων οι ασθενείς δεν εξυπηρετούνται προφανώς όπως πρέπει κατά την διάρκεια της ημέρας και έτσι αναγκάζονται αυτοί οι ασθενείς να καταφύγουν στα επείγοντα το βράδυ.

Ίσως να μπερδεύεσαι γιατί αυτό που στην Σουηδία οι πιο πολλοί γιατροί το θεωρούν τιμωρία (δηλαδή το να κάνουν πολλές εφημερίες) στην Ελλάδα από πολλούς γιατρούς θεωρείται ευκταίο.

Παράθεση από: Αδαμάντιος Σκούφαλος στις 1 Ιούλιος 2009, 10:39:22
Επίσης αν μπορείς γράψε τι συμβαίνει με τις διακομιδές με ασθενοφόρο. Υπάρχει χρέωση αν καλέσεις και ζητήσεις ασθενοφόρο ως πολίτης; (Να σου πω εγώ τι θα γινόταν εδώ, που το θέλουν όχι σαν ταξί -γιατί το ταξί έχει χρέωση- αλλά σαν Ι.Χ. με οδηγό και τσάμπα καύσιμα). Ποιος αποφασίζει αν θα κινηθεί το ασθενοφόρο για να παραλάβει τον ασθενή; (Δεν αναφέρομαι σε εμφανέστατες περιπτώσεις επείγοντος).
Και τέλος ποιο είναι το προσωπικό μέσα στο ασθενοφόρο; Υπάρχουν γιατροί ή "paramedics";

Απάντηση Α. Αργυρίου: Στην Σκανδιναβία όπου εργαζόμουν σαν Ιατρός, οι τραυματιοφορείς (και ο οδηγός) ήταν νοσηλευτές με καλή μετεκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και την ανάνηψη. Kάθε εβδομάδα κάνανε ειδικές ασκήσεις για να συντηρούν και να ανανεώνουν τις γνώσεις τους. Οδηγούσανε το ασθενοφόρο εκ περιτροπής. Μέσα στον εργάσιμο χρόνο τους είχαν και ειδική ώρα για γυμναστική ώστε να είναι σε καλή φόρμα. Είχαν επίσης εργονομικά φορεία τα οποία ανεβοκατέβαιναν με ηλεκτρικές αντλίες. Οι τραυματιοφορείς ήταν πολύ καλοί στο να βάζουν ενδοφλέβιες γραμμές. Είχαν επίσης το δικαίωμα να δίνουν κάποια φάρμακα μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον υπεύθυνο Ιατρό (η συνομιλία μπορούσε να καταγραφεί σε κασέτα). Μπορούσαν τότε να δώσουν π.χ. πεθιδίνη, αντιισταμινικά, κορτιζόνη, αδρεναλίνη ή ασπιρίνη. Σε ορισμένες πόλεις είχαν εκπαίδευση να ξεκινούν ακόμη και θρομβόλυση αφού πρώτα έπαιρναν καρδιογράφημα που το στέλναν με φαξ από το αυτοκίνητό τους στην καρδιολογική κλινική της περιοχής όπου μετά από τηλεφωνική συνομιλία ο καρδιολόγος είχε δώσει το ΟΚ. Μπορούσαν επίσης να κάνουν και απινίδωση σαν μέρος της καρδιοαναπνευστικής ανάνηψης.
Τις ενέργειες τους τις καταγράφανε σε ειδικά πρωτόκολλα.

Υπό τέτοιες συνθήκες η πλειοψηφία των διακομιδών γινόταν χωρίς να χρειάζεται η φυσική παρουσία του Ιατρού.

Η διακομιδή με ασθενοφόρο, δεν κόστιζε τίποτε στους Ασθενείς. Υπήρχαν όμως και εκεί σκέψεις για το ότι θα έπρεπε να κοστίζει κάτι στους Ασθενείς για να μη ζητούν ασθενοφόρο με το παραμικρό.

Θεραπεία κατά του λόξυγκα.

2010-12-30T23:07:00.009+02:00

Συνήθως ο λόξυγγας περνά από μόνος του αλλά υπάρχουν μερικά κόλπα που μπορούν να βοηθήσουν για να περάσει πιο γρήγορα:

Κρατείστε την αναπνοή σας,

ή πάρτε μια σακούλα και αναπνέεται σε αυτήν,

ή δοκιμάστε να πιείτε γρήγορα το παγωμένο νερό από ένα ποτήρι από την απέναντι μεριά του χείλους του ποτηριού, δηλαδή όχι από την πλευρά που βρίσκεται πιο κοντά προς το στόμα σας.

Δοκιμάστε να κάνετε μασάζ το μπροστά μέρος του ουρανίσκου με ένα γλωσσοπίεστρο όπως και να κάνετε μασάζ με το γλωσσοπίεστρο στο πίσω τοίχωμα του φάρυγγα.

Δοκιμάστε εναλλακτικά να κάνετε μασάζ το πνευμονογαστρικό νεύρο (περίπου 1 – 2 cm κάτω από την γωνία της κάτω σιαγόνας για 5 – 10 δευτερόλεπτα, και μετά αλλάξτε πλευρά. Αυτό μπορεί να επαναληφτεί μετά από κάποιο λεπτό).

Από πλευράς φαρμακευτικής δοκιμάστε με Δισκία Primperan 10 mg 1-2 δισκία τρεις φορές την ημέρα ή Υπόθετα Primperan 20 mg 1 υπόθετο τρεις φορές την ημέρα.

Μερικοί βλέπουν αποτέλεσμα με Δισκία Adalat 10 mg 1-2 δισκία τρεις φορές την ημέρα.

Τέλος μπορούμε να δόσουμε Δισκία Largactil ( chlorpromazine ) 25 - 50 mg.

Η Αγγλικές οδηγίες μιλούν για Largactil ενδομυϊκά αλλά στην Ελλάδα δεν έχουμε αυτό το φάρμακο σε ενέσιμο μορφή παρά μόνο σε δισκίο. Παρόλα αυτά μπορεί να κάνει δουλειά ακόμη και σαν δισκίο.

http://www.medicines.org.uk/emc/medicine/804/SPC/Largactil+Injection/#PRODUCTINFO

“Αφουγκράσου το σώμα σου.”

2010-12-28T18:38:00.006+02:00

“Αφουγκράσου το σώμα σου.”

Την φράση αυτή την άκουσα από ένα Σουηδό Γενικό Ιατρό και μου εντυπώθηκε. Την είπε σε έναν ασθενή που ήταν αθλητής και ρωτούσε λεπτομέρειες για το πόσο έπρεπε να ασκείται μετά από ένα τραυματισμό. Είναι κατά την γνώμη μου μια από τις πιο εύστοχες απαντήσεις που έχω ακούσει από Ιατρό. Την χρησιμοποιώ πια και εγώ συχνά, σε περιπτώσεις που δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να κάνει ο Ασθενής. Ταιριάζει άλλωστε και με την γενικότερη φιλοσοφία της Ενδυνάμωσης του Ασθενούς που την βρίσκω πάντα ελκυστική.

Περισσότερα περί Ενδυνάμωσης του Ασθενούς:
http://www.pfy.gr/forum/index.php/topic,115.msg577.html#msg577

Είναι ολόκληρη τέχνη το να παραγγέλνει κανείς στο εστιατόριο με έξυπνο τρόπο ώστε να μην παχαίνει.

2010-12-28T17:14:00.011+02:00

Η συχνή επίσκεψη εστιατορίων καταλήγει συχνά στο να βάζουμε κιλά γιατί ναι μεν το φαγητό εκεί είναι συνήθως νόστιμο αλλά συχνά είναι ανθυγιεινά μαγειρεμένο. Το ιδανικό είναι να προετοιμαστούμε ήδη πριν φύγουμε από το σπίτι τρώγοντας ένα μήλο ώστε να μην είμαστε εντελώς πεινασμένοι όταν μπούμε μέσα στο εστιατόριο.
Συχνά επίσης κάνουμε παχυντικές επιλογές στις παραγγελίες μας. Είναι ολόκληρη τέχνη το να παραγγέλνει κανείς στο εστιατόριο με έξυπνο τρόπο ώστε να μην παχαίνει. Π.χ. αποφύγετε να παραγγείλετε τηγανητές πατάτες οι οποίες είναι πολύ θερμιδογόνες. Παραγγείλετε κρασί που είναι πλούσιο σε υγιεινές αντιοξειδοτικές ουσίες (ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί) και όχι μπύρα, ούζο ή τσίπουρο. Προτιμήστε το ξήρο κρασί και όχι το ημίγλυκο που ανεβάζει πιο εύκολα το σάκχαρο του αίματος. Μην πιείτε όμως περισσότερο από 1 ποτήρι κρασί ανά άτομο. Για να το πετύχετε αυτό πιο εύκολα, παρακαλέστέ τους να σας φέρουν μια καράφα με νερό και ποτήρια νερού και πίνετε πιο πολύ νερό και λιγότερο κρασί. Ξεκινήστε με το να πιείτε δύο ποτήρια νερού. Τότε στατιστικά θα φάτε και πιείτε 15% λιγότερο. Πολλοί αρέσκονται να ανακατεύουν την ρετσίνα με κόκα - κόλα. Στην περίπτωση αυτή μην ανακατέψετε τη ρετσίνα με κόκα - κόλα, αλλά με σόδα. Το ένα κουτάκι της κόκα - κόλας περιέχει θερμίδες που αντιστοιχούν σε περίπου 11 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρης ενώ ένα κουτάκι σόδας/σουρωτής έχει μηδέν θερμίδες. Δυστυχώς στα εστιατόρια σπάνια θα βρεί κανείς μαύρο ψωμί που είναι πιο υγιεινό από το λευκό. Αποφύγετε να φάτε το ψωμί που σας δίνουν ,συνήθως, πριν σερβίρουν το κυρίως φαγητό. Θα σας λιγώσει και θα φάτε περισσότερο. Δεν είναι τυχαίο που το σερβίρουν πρώτο - πρώτο. Γενικά αποφύγετε να φάτε πολύ ψωμί. Προτιμήστε ψάρι ή έστω κοτόπουλο αλλά όχι κόκκινο κρέας. Αποφύγετε τις σαλάτες "αλοιφές" που συνήθως έχουν πολλές θερμίδες και προτιμήστε τις σαλάτες από λαχανικά στα οποία όμως θα ζητήσετε να μην χρησιποποιηθούν γαρνιτούρες με μαγιονέζες, τριμμένα τυριά κ.τ.λ. Παραγγείλετε περισσότερες τέτοιες σαλάτες λαχανικών και λιγότερο ψάρι ή κρέας. Αν βγείτε δύο άτομα, συνήθως αρκεί να πάρετε μια μερίδα ψαριού ή κρέατος και να προσθέσετε κάπως περισσότερες σαλάτες. Δεν είναι θέμα χρημάτων. Είναι θέμα υγείας (άλλωστε το ψάρι κοστίζει περισσότερο από το κόκκινο κρέας αλλά προτείνω να πάρετε ψάρι). Χρησιμοποιείστε μπόλικο λεμόνι γιατί κάνει πιο υγεινά τα φαγητά (κατεβάζει τον γλυκαιμικό δείκτή τους). Τέλος αποφύγετε να γευτείτε το γλυκό που συνήθως κερνούνε οι εστιάτορες στο τέλος, ή αν το γευτείτε πάρτε μια πολύ μικρή κουταλιά από αυτό.

Μετονομασίες οικισμών της περιοχής γύρω από την Καβάλα, από τα Τουρκικά στα Ελληνικά.

2010-12-26T00:34:00.003+02:00

Τον παρακάτω πίνακα τον πήρα από τον φίλο, Χρυσουπολίτη, Μανώλη Κοντοστέλιο:
ΠΑΛΑΙΟ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ

Αγαλάρ Κρήνη Νέστου
Αλχανλή Αχλαδινή Νέστου
Ασικλάρ Λυκοβούνι Νέστου
Αχματλή Απιδιά Νέστου
Γενή Κιόι Νέα Κώμη Νέστου
Γκαζιλέρ Νικηταί Νέστου
Δάροβα Κεχρόκαμπος Νέστου
Δεβέκιραν Μέλισσα Πραβίου
Δεβεκλή Καραβαγγέλης Πραβίου
Δεδέ Δαγ Αγιοβούνι Νέστου
Δεδέμπαλη Γαληψός Παγγαίου
Δεμερλή Σιδηροχώρι Πραβίου
Δερέκιοϊ Βαθύρρευμα Δράμας
Δοϊρανλή Γραβούνα Νέστου
Δουκάλι Πετροπηγή Νέστου
Δουρμουσλού Μεσότοπος Πραβίου
Δρανίτσι Αντιφίλιπποι Πραβίου
Δράνοβα Χορτοκόπι Πραβίου
Δρέζνα Μυρτόφυτον Παγγαίου
Δρένοβα Αερικόν Νέστου
Ελετζίκ Αετοπλαγιά Παγγαίου
Εμπελί Μαχαλεσί Ερατεινό Νέστου
Εσκή Κιόι Παλαιά Κώμη Νέστου
Ιμρενλή Κυνηγός Νέστου
Ισερλή Πλατανότοπος Πραβίου
Καβατζίκ Λευκάδι Νέστου
Καγιά Μπουνάρ Δουκάλιον Νέστου
Καρά Μπέη και
Μπιλάλ Αγά Νέα Καρυά Νέστου
Καραμανλή Άγιος Κοσμάς Νέστου
Καρατζά Κιόι Φίλιπποι Νέστου
Καρατζιλάρ Ζαρκαδιά Νέστου
Καρατζόβα Ελαφοχώρι Νέστου
Κάστρο Λιμενάρια Θάσου
Κάτω Μπας Πελαργοί Νέστου
Κιζ Μπουκιού Δρυμιά Νέστου
Κιζιλή Κρανοχώρι Καβάλας
Κίναλη Κοκκινόχωμα Καβάλας
Κινέζ Προάστειον Νέστου
Κιοσέ Ελιάζ Χαλκερό Καβάλας
Κιοσελέρ Ζεΐρ Ανωχώρι Νέστου
Κιοσελέρ Μπαλιά Κατωχώρι Νέστου
Κοσταζήλ ή Κότζιαλ Ακόντισμα Καβάλας
Κότσανη Ακροβούνι Παγγαίου
Κοτσκάρι Ελαιοχώρι Πραβίου
Κουλαλή Πυργοχώρι Πραβίου
Κουλατζίκ Πυργίσκος Νέστου
Κουλτσαλάρ Λυκιά Νέστου
Κουρί Αγίασμα Νέστου
Κουρίτα Κορυφές Καβάλας
Κουρού Δερέ Ξεριάς Νέστου
Κουρτλού Λυκόστομον Καβάλας
Κωτσογλάρ Κωσταντινιά Νέστου
Μεσόρεμα Φίλιπποι Καβάλας
Μισσελή Δρυάδα Πραβίου
Μούντζινος Λεκάνη Νέστου
Μουρατζίκ Μυρτούσα Νέστου
Μουρατλή Σκοπός Νέστου
Μουρσαλή Μονοκαρυδιά Πραβίου
Μουσταφά Ογλάρ Στεγνό Νέστου
Μουχάλ Βουνοχώρι Καβάλας
Μπαϊρακλή Πασχαλιά Νέστου
Μπαρακλή Στενωπός Νέστου
Μπατέμ Τσιφλίκ Αμυγδαλιώνας Καβάλας
Μπεκλεμές Διαλεχτό Νέστου
Μπερεκετλί Δάτον Καβάλας
Μπετζελή Δρυμούσα Νέστου
Μπόεβα Καστανωτό Νέστου
Μποϊνού Κισλή Γέροντας Νέστου
Μπόμπλιανη Ακροπόταμος Παγγαίου
Μπουλούσκα Πολύστυλο Καβάλας
Ναϊπλή Πολύνερον Καβάλας
Νεδερλή Δύσβατο Νέστου
Νουζλάς Άγιος Ανδρέας Παγγαίου Καβάλας
Ολατζάκ Πλαταμώνας Νέστου
Οργαντζιλάρ Χρυσοχώρι Νέστου
Ορέν Δερέ Ορεινή Καβάλας
Οσμανλή Χρυσόκαστρον Πραβίου
Ουζούν Κιόι Μακρυχώρι Νέστου
Παλαιοχώριον Αντιφίλιπποι Πραβίου
Παληό Τσιφλίκι Παληός Καβάλλας
Παλκός Σύμβολον Καβάλας
Πράβι Ελευθερούπολις Παγγαίου
Πρέτζοβα Αμισιανά Καβάλας
Ρεσίτ Βέη Μοναστηράκι Νέστου
Ριχιμλή Μεσιά Πραβίου
Σάπαι ή Σαρί Σαμπάν Χρυσούπολις Νέστου
Σαρλή Κοκκινοχώρι Πραβίου
Σέλιανη Μεσόραμα Καβάλας
Σεπετσιλέρ Καλαθάς Νέστου
Σουσούρ Κιόι και
Κουτούντζαλη Πηγαί Νέστου
Τζαρή Κουνουπιά Καβάλας
Τόβλιανη Εξοχή Παγγαίου
Τοϊλάρ Περιστερώνας Νέστου
Τσινάρ Λεύκη Καβάλας
Τσιούστη Φωλέα Παγγαίου
Τσιφλίκι Τρίτα Πραβίου
Τσομπανλή Αβραμηλιά Νέστου
Υδρόμυλοι Λυδία Καβάλας
Φαλάραι Περιβολάκιον Λαγκαδά
Φίλιπποι (Καρατζά Κιόι) Πέρνη Νέστου
Φίλιππος Υδρόμυλοι Καβάλλας
Χαλέπ Χαλέπι Νέστου
Χατζή Εμίν Αγά Χαϊδευτό Νέστου

Εβραίοι στις ΗΠΑ με την Ελλάδα μέσα τους.

2010-12-25T18:02:00.004+02:00

Καθημερινή, 24-26/12/2010.

Ρωμανιώτες από τα Γιάννενα πήγαν στη Νέα Υόρκη ως μετανάστες στις αρχές του 20ού αιώνα και έχτισαν εκεί τη συναγωγή τους.

Της Μαργαριτας Πουρναρα

Είναι ένα από τα πολλά μυστικά του Μανχάταν. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στο νότιο τμήμα του υπάρχει μια ελληνική ρωμανιώτικη συναγωγή, η μοναδική στο δυτικό ημισφαίριο, που ιδρύθηκε το 1927. Η Kehila Kedosha Janina χτίστηκε από Γιαννιώτες που μετέβησαν στη Νέα Υόρκη με το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των αρχών του 20ού αιώνα. Ηταν από τους ελάχιστους Εβραίους που είχαν ενσωματωθεί για αιώνες στην τοπική κοινωνία και μετοίκησαν στις ΗΠΑ μόνο για οικονομικούς λόγους και όχι διότι υφίσταντο διωγμούς. Την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία τους μας διηγήθηκε η «ψυχή» της συναγωγής, η Σεφαραδίτισσα Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος, ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό του Δεκεμβρίου στην Broome Street, παρέα με τον καθηγητή του Queens College Νίκο Αλεξίου, που έχει κάνει ειδική μελέτη στο θέμα.

«Μερικοί πιστεύουν ότι το Ελληνας και το Εβραίος δεν χωρούν στην ίδια λέξη. Η ρωμανιώτικη συναγωγή που άντεξε στον χρόνο και συσπείρωσε την κοινότητα των ανθρώπων αυτών στην Αμερική δίνει μέχρι σήμερα τη δική της σταθερή απάντηση. Είμαστε λαοί της διασποράς που συμπορευτήκαμε, αλληλοεπηρεαστήκαμε, συνυπήρξαμε και βιώσαμε πλάι πλάι όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα. Και τη μετανάστευση μαζί την περάσαμε», λέει η Μάρσια προσφέροντάς μας –τι άλλο;– ελληνικό καφέ.

Πριν ξεκινήσουμε, ένα σύντομο μάθημα Ιστορίας: «Οι Ελληνες Εβραίοι μετοίκησαν στην Ελλάδα από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έφτιαξαν τις κοινότητές τους σε διάφορες περιοχές, από τα Γιάννενα και τη Χαλκίδα μέχρι τον Βόλο και τη Βέροια, οι οποίες θεωρούνται οι αρχαιότερες εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης. Οταν τα ελληνικά εδάφη πέρασαν στα χέρια των Ρωμαίων, τότε επικράτησε και το όνομα “Ρωμανιώτες” για τα μέλη των κοινοτήτων αυτών, έτσι ώστε να μπορούν να τους διακρίνουν από εκείνους που εγκαταστάθηκαν σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Οι Ρωμανιώτες μιλούσαν ελληνικά, είχαν υιοθετήσει τα τοπικά ήθη και έθιμα, κρατώντας διαφορετική μόνο τη θρησκεία τους. Ακόμα και στη λειτουργία, όμως, ακούγονταν απαγγελίες ποιημάτων και ψαλμών στα ελληνικά. Ηταν πάντα ενσωματωμένοι στις τοπικές κοινωνίες, με τα ίδια δικαιώματα όπως οι υπόλοιποι πολίτες, με ελληνική συνείδηση και εβραϊκό θρήσκευμα. Μονάχα στη βυζαντινή αυτοκρατορία απαγορευόταν να καβαλικέψουν άλογα, επειδή αυτή η πράξη εθεωρείτο δείγμα ισχύος, ενώ ορισμένοι αυτοκράτορες πέρασαν κάποιους σκληρούς νόμους εναντίον τους, που όμως δεν κράτησαν πολύ. Μπορούσαν να έχουν στην κατοχή τους γη και να ασκούν ελεύθερα όποιο επάγγελμα ήθελαν».

Τα πρώτα 1.800 χρόνια της ιστορίας του εβραϊκού ελληνισμού είναι αποκλειστικά για την παρουσία των Ρωμανιωτών. Μετά το 1492, με τους διωγμούς εναντίον των Πορτογάλων και των Ισπανών Εβραίων, κατέφθασαν στην υπό οθωμανική κατοχή Ελλάδα περίπου 20.000 Σεφαραδίτες, υπερκεράζοντας σε αριθμό τους Ρωμανιώτες. Η Μάρσια Χαντάντ μας εξηγεί: «Εγκαταστάθηκαν κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλονίκη, μιλούσαν λαντίνο (μια ισπανοϊουδαϊκή διάλεκτο) και αντιμετώπισαν με περιέργεια και συχνά με εχθρότητα τους εξελληνισμένους Εβραίους, για τους οποίους συχνά πίστευαν ότι είχαν απολέσει την εβραϊκή ταυτότητα. Τους αποκαλούσαν μάλιστα “Γκρέκος”. Οι Σεφαραδίτες ήρθαν με έναν αέρα κοσμοπολιτισμού. Εφεραν τους ραββίνους τους και τις εμπορικές τους διασυνδέσεις με όλους τους εβραϊκούς θυλάκους της Μεσογείου, αντιμετωπίζοντας τους Ρωμανιώτες ως υποδεέστερους. Στην πορεία, ήρθαν και ορισμένες οικογένειες Εσκενάζι Εβραίων, δηλαδή με καταγωγή τη Γερμανία ή την κεντρική Ευρώπη, πάντα με το δέλεαρ ότι θα μπορούσαν να έχουν τη δική τους γη στην Ελλάδα και να μην υφίστανται διωγμούς ούτε να ζουν σε γκέτο όπως συνέβαινε σε άλλες χώρες».

Σε μια σειρά από ιστορικές περιστάσεις οι Ρωμανιώτες και οι Σεφαραδίτες είχαν εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση. «Οι Τούρκοι εκχώρησαν εμπορικά προνόμια στους Σεφαραδίτες και όχι στους Ρωμανιώτες, τους οποίους θεωρούσαν Ελληνες, δηλαδή κατακτημένους. Οταν λ.χ. οι Ελληνες κήρυξαν την Επανάσταση το 1821, οι Ρωμανιώτες τάχθηκαν με το πλευρό τους, ενώ κάποιοι Σεφαραδίτες ένιωθαν ότι ταυτίζονταν περισσότερο με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους προστάτευσαν από τους διωγμούς του 15ου αιώνα. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, 13.500 Σεφαραδίτες και Ρωμανιώτες πολέμησαν στο πλευρό των Ελλήνων, με ήρωα τον Μορδοχάι Φριζή. Πριν από το 1940 ζούσαν στην Ελλάδα 78.500 Εβραίοι, εκ των οποίων 67.000 χάθηκαν στα κρεματόρια. Η εξόντωση ένωσε τις δύο εβραϊκές κοινότητες. Απέμειναν τόσο λίγοι που δεν είχε νόημα να αισθάνονται ότι έχουν διαφορετική καταγωγή. Σήμερα υπολογίζονται στις 5.000. Δυστυχώς, ακόμα και η ιστορία του Ολοκαυτώματος έχει γραφτεί αναφορικά με τις απώλειες που υπέστησαν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και η Ρωσία, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν την Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα, πολλοί Εβραίοι άλλων εθνικοτήτων ξαφνιάζονται στο άκουσμα ότι υπήρχαν εδώ και αιώνες Ελληνες Εβραίοι που εξολοθρεύτηκαν στο Αουσβιτς και σε άλλα στρατόπεδα».

Κάθε χρόνο επιστρέφουν στα Γιάννενα

Η συναγωγή Kehila Kedosha Janina ιδρύθηκε το 1927 από Εβραίους που μετανάστευσαν στην Αμερική μαζί με τους Ελληνες. Τα μέλη της, με καταγωγή τα Ιωάννινα, ανήκαν στο τεράστιο μεταναστευτικό κύμα που έφερε εκατομμύρια Ευρωπαίους στις ΗΠΑ, από το 1900 μέχρι και το 1924. Αναγκάστηκαν να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον όχι γιατί διώκονταν, αλλά διότι δεν τα έβγαζαν πέρα οικονομικά.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, υπολογίζεται ότι μετανάστευσαν οι 2.000 από τους 4.000 Εβραίους των Ιωαννίνων. Οπως και οι Ελληνες, ζούσαν σε μια αγροτική οικονομία με μεγάλες στερήσεις, ανασφάλεια και κακουχίες. Εκτός από τους Γιαννιώτες, ήρθαν στις ΗΠΑ και άλλοι Εβραίοι κυρίως με καταγωγή από περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας, που δεν είχαν ακόμα ενσωματωθεί στο ελληνικό κράτος.

«Και πάλι υπήρχαν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους Ρωμανιώτες και τους Σεφαραδίτες, όταν εγκαθίσταντο στις νέες πατρίδες» μας λέει η Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος. «Οι πρώτοι δήλωναν Ελληνες, κρατούσαν τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τα φαγητά και τη μουσική. Συνήθως είχαν ταπεινά επαγγέλματα. Οι δεύτεροι δήλωναν Σεφαραδίτες, μιλούσαν λαντίνο και αφομοιώθηκαν γρήγορα στις χώρες όπου κατέληξαν. Εχοντας καλύτερες διασυνδέσεις και αστική καταγωγή, κέρδιζαν αμέσως μια θέση στη μεσαία τάξη.

Οι Ρωμανιώτες της Νέας Υόρκης εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του Μανχάταν μαζί με άλλους Εβραίους και Ελληνες. Εκεί ήρθαν σε επαφή με ομόθρησκους από άλλα μέρη. Ενώ θα μπορούσαν να προσεύχονται σε κάποια από τις δεκάδες συναγωγές που είχαν ιδρύσει οι Εσκενάζι και οι Σεφαραδίτες, προτίμησαν να οικοδομήσουν τη δική τους, ώστε να ακολουθούν το δικό τους τελετουργικό που είχε και την ελληνική γλώσσα.

Χόρευαν ηπειρώτικα

»Οι περισσότεροι καταπιάστηκαν με τα υφάσματα και έφτιαχναν γυναικεία ενδύματα και εσώρουχα. Οι πρώτες γενιές μιλούσαν αποκλειστικά ελληνικά στα σπίτια τους, κάτι που τους απομόνωνε από τους υπόλοιπους Εβραίους, οι οποίοι δεν τους αναγνώριζαν ως δικούς τους. Στις συνεστιάσεις χόρευαν ηπειρώτικους σκοπούς και έτρωγαν ελληνικά εδέσματα. Το ούζο δεν έλειπε ποτέ από τις γιορτές, ούτε καν τις θρησκευτικές. Συνήθιζαν να παντρεύονται μεταξύ τους και σπάνια συγγένευαν με Εβραίους άλλων εθνικοτήτων. Με τους Ελληνες είχαν εξαιρετικές σχέσεις και υπάρχουν φωτογραφίες όπου σε εβραϊκές συνεστιάσεις του 1937 παρευρίσκονται και συνεορτάζουν με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα».

Οι Ρωμανιώτες, όπως και οι Ελληνες, κράτησαν την ελληνική τους συνείδηση στην καινούρια τους ζωή. Μέσα σε μερικές δεκαετίες διασκορπίστηκαν σε ολόκληρη την Αμερική, αλλά σε πολλές περιπτώσεις διατηρούν ακόμα λέξεις, συνήθειες και κυρίως τη μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα. Κάθε χρόνο η συναγωγή διοργανώνει ταξίδι-προσκύνημα στα Γιάννενα και πολλοί απόγονοι των πρώτων Ρωμανιωτών επιστρέφουν να γνωρίσουν τις ρίζες τους με μεγάλη συγκίνηση. Αλλωστε τα επίθετά τους παραμένουν τα ίδια και βρίσκουν συχνά ορισμένους συγγενείς ή και τοποθεσίες για τις οποίες τους μιλούσαν οι παππούδες τους.

Η Kehila Kedosha Janina, αν και μικροσκοπική, θεωρείται ένα από τα αρχιτεκτονικά ορόσημα της Νέας Υόρκης (New York Landmark). Η πρόσοψή της συντηρήθηκε το 2004. Στο εσωτερικό της υπάρχει γυναικωνίτης που έχει μετατραπεί σε μικρό μουσείο με παραδοσιακές γιαννιώτικες φορεσιές, αντικείμενα, φωτογραφίες και βιβλία. Κατά καιρούς διοργανώνονται μαθήματα ελληνικής μαγειρικής, τοπικών χορών, μουσικής κ.ά. Η διεύθυνσή της είναι 280, Broome Street.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_26/12/2010_426698

Διαιτητικές συμβουλές (συνέχεια από προηγούμενή μου ανάρτηση).

2010-12-24T16:21:00.016+02:00

Οι παρακάτω συμβουλές αποτελούν συνέχεια μιας προηγούμενής μου ανάρτησης
( http://argiriou.blogspot.com/2010/12/blog-post_18.html ).

Να είστε επιλεκτικοί με το φαγητό σας. Μην τρώτε όλα όσα σας κερνούν αλλά μόνο όσα νομίζεται ότι ταιριάζουν με το διαιτητικό σας προφίλ.

Μην εμπιστεύεστε τυφλά τις διαιτητικές συνήθειες της μητέρας σας ή της συμβίας σας. Στα θέματα της διατροφής τουλάχιστον, το γυναικείο ένστικτο δεν είναι αλάνθαστο και πολλές φορές οδηγεί σε λάθος διαιτητικές πρακτικές.

Η συχνή επίσκεψη εστιατορίων καταλήγει συχνά στο να βάζουμε κιλά γιατί ναι μεν το φαγητό εκεί είναι συνήθως νόστιμο αλλά συχνά είναι ανθυγιεινά μαγειρεμένο. Συχνά επίσης κάνουμε παχυντικές επιλογές στις παραγγελίες μας. Είναι ολόκληρη τέχνη το να παραγγέλνει κανείς στο εστιατόριο με έξυπνο τρόπο ώστε να μην παχαίνει. Π.χ. αποφύγετε να παραγγείλετε τηγανητές πατάτες οι οποίες είναι πολύ θερμιδογόνες. Παραγγείλετε κρασί που είναι πλούσιο σε υγιεινές αντιοξειδοτικές ουσίες (ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί) και όχι μπύρα, ούζο ή τσίπουρο. Μην πιείτε όμως περισσότερο από 1 ποτήρι κρασί ανά άτομο. Για να το πετύχετε αυτό πιο εύκολα, παρακαλέστέ τους να σας φέρουν μια καράφα με νερό και ποτήρια νερού και πίνετε πιο πολύ νερό και λιγότερο κρασί. Πολλοί αρέσκονται να ανακατεύουν την ρετσίνα με κόκα - κόλα. Στην περίπτωση αυτή μην ανακατέψετε τη ρετσίνα με κόκα - κόλα, αλλά με σόδα. Το ένα κουτάκι της κόκα - κόλας περιέχει θερμίδες που αντιστοιχούν σε περίπου 11 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρης ενώ ένα κουτάκι σόδας/σουρωτής έχει 0 θερμίδες. Προτιμήστε ψάρι ή έστω κοτόπουλο αλλά όχι κόκκινο κρέας. Αποφύγετε τις σαλάτες "αλοιφές" που συνήθως έχουν πολλές θερμίδες και προτιμήστε τις σαλάτες από λαχανικά στα οποία όμως θα ζητήσετε να μην χρησιποποιηθούν γαρνιτούρες με μαγιονέζες κ.τ.λ. Παραγγείλετε περισσότερες τέτοιες σαλάτες λαχανικών και λιγότερο ψάρι ή κρέας. Αν βγείτε δύο άτομα, συνήθως αρκεί να πάρετε μια μερίδα ψαριού ή κρέατος και να προσθέσετε κάπως περισσότερες σαλάτες. Δεν είναι θέμα χρημάτων. Είναι θέμα υγείας (άλλωστε το ψάρι κοστίζει περισσότερο από το κόκκινο κρέας αλλά προτείνω να πάρετε ψάρι). Χρησιμοποιείστε μπόλικο λεμόνι γιατί κάνει πιο υγεινά τα φαγητά (κατεβάζει τον γλυκαιμικό δείκτή τους). Αποφύγετε να γευτείτε το γλυκό που συνήθως κερνούνε οι εστιάτορες στο τέλος, ή αν το γευτείτε πάρτε μια πολύ μικρή κουταλιά από αυτό.

Η αεροβική γυμναστική είναι η σημαντικότερη, είναι αλήθεια, για την καλή μας υγεία. Παραδείγματα αεροβικής γυμναστικής (δηλαδή γυμναστικής που μας κάνει να λαχανιάζουμε) είναι το γρήγορο περπάτημα, το τρέξιμο, το να ανεβαίνουμε τα σκαλιά για το διαμέρισμά μας αντί να πάρουμε το ασανσέρ, το ποδήλατο ή η κολύμβηση. Τέτοιου είδους γυμναστική καλό είναι να κάνουμε τουλάχιστον 30 λεπτά κάθε μέρα. Εκτός όμως από την αεροβική αυτή γυμναστική καλό είναι να αφιερώνουμε και περίπου 10 λεπτά κάθε μέρα και σε μη αεροβική γυμναστική δυνάμωσης των μυών του σώματός μας. Τέτοια γυμναστική μπορεί π.χ. να είναι να κάνουμε 15 κοιλιακούς, 15 ραχιαίους και 15 push-ups κάθε ημέρα, κατά προτίμηση το πρωί. Αυτό γιατί όταν δυναμώνουμε κάπως τους μύες μας τότε καίμε πιο εύκολα τις διάφορες θερμίδες που καταναλώνουμε κατά την διάρκεια της ημέρας.

Πριν αποφασίσετε σαν Ιατροί να παραγγείλετε μια παρακλινική εξέταση.

2010-12-21T13:40:00.010+02:00

Πριν αποφασίσετε να παραγγείλετε μια παρακλινική εξέταση, αποφασίστε τι θα κάνετε:

1) αν είναι θετική,

και

2) αν είναι αρνητική.

Αν και οι δύο απαντήσεις είναι το ίδιο,
τότε μην παραγγείλετε την εξέταση.

αφορισμός του Archie Cochrane.

( Before ordering a test decide what you will do if it is (1) positive, or (2) negative. If both answers are the same, don't do the test. )

Η Μεσογειακή Διατροφή (οι διαφάνειες από ομιλία που έδωσα πρόσφατα).

2010-12-18T23:53:00.006+02:00

Η Μεσογειακή Διατροφή.

Ομιλητής:

Αργυρίου Αργύρης

Γενικός - Οικογενειακός Ιατρός

--------------------------

Η Μεσογειακή διατροφή.

Η ιστορία της Μεσογειακής Διατροφής.

Γιατί συζητούμε για την Μεσογειακή Διατροφή.

Είναι μια διατροφή για όλους ακόμη και για τους διαβητικούς.

Οι μεγάλες κατηγορίες στις οποίες χωρίζουμε τις τροφές.

Η αναλογία που πρέπει να έχουμε σ'αυτές τις τρείς κατηγορίες όταν τρεφόμαστε.

Ο γλυκαιμικός δείκτης.

Η διατροφική πυραμίδα.

Πώς πρέπει να φτιάχνουμε το πιάτο μας.

Πώς να μοιράζουμε τα γεύματα μέσα στην ημέρα.

Τί να πίνουμε.

Περίληψη.

------------------------------

Οι μεγάλες κατηγορίες στις οποίες χωρίζουμε την τροφή:
Υδατάνθρακες

Πρωτεΐνες

Λίπη

Συμπληρώματα στην τροφή:
Ίνες

Βιταμίνες

Ιχνοστοιχεία / Μέταλλα.

--------------------------------

Η αναλογία που πρέπει να έχουμε μεταξύ
αυτών των κατηγοριών τροφής:

Υδατάνθρακες: 50 - 60%

Πρωτεΐνες: 5 - 15%

Λίπη: 25 - 35%

Συμπληρώματα στην τροφή:

Ίνες

Βιταμίνες

Ιχνοστοιχεία / Μέταλλα.

-------------------------

Εικόνα με την διατροφική πυραμίδα.

-------------------------

Εικόνα με το πιάτο χωρισμένο στα τρία

--------------------------

Εικόνα με το πιάτο που σε κάθε ένα
από τα τρία μέρη του γράφουμε τί πρέπε
να έχει.

--------------------------

Η Μεσογειακή διατροφή.

Η ιστορία της Μεσογειακής Διατροφής.

Γιατί συζητούμε για την Μεσογειακή Διατροφή.

Είναι μια διατροφή για όλους ακόμη και για τους διαβητικούς.

Οι μεγάλες κατηγορίες στις οποίες χωρίζουμε τις τροφές.

Η αναλογία που πρέπει να έχουμε σ'αυτές τις τρείς κατηγορίες όταν τρεφόμαστε.

Ο γλυκαιμικός δείκτης.

Η διατροφική πυραμίδα.

Πώς πρέπει να φτιάχνουμε το πιάτο μας.

Πώς να μοιράζουμε τα γεύματα μέσα στην ημέρα.

Τί να πίνουμε.

Περίληψη.

Διαιτητικές συμβουλές (ισχύουν για όλους τους ανθρώπους διαβητικούς και μη).

2010-12-18T23:44:00.002+02:00

Μην πείτε κάνω δίαιτα αλλά κάνω υγιεινή διατροφή. Τρώτε 3 κυρίως γεύματα δηλαδή πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό και δύο δεκατιανά. Μην παραλείπετε ποτέ το πρωινό σας ακόμη και αν είναι να φάτε με το ζόρι. Όλοι οι αδύνατοι άνθρωποι, όλοι τρώνε πρωινό. Το βραδινό σας να είναι πολύ ελαφρύ. Ότι τρώμε το βράδυ καίγεται πολύ πιο δύσκολα από τον οργανισμό και αποθηκεύεται σαν λίπος. Προσπαθήσετε να πέσετε για ύπνο το βράδυ νωρίς έτσι ώστε να μη υποκύπτετε στον πειρασμό να φάτε και άλλο. Προσπαθείτε να πίνετε δύο ποτήρια νερό πριν αρχίσετε κάποιο γεύμα σας. Τότε τρώμε κατά μέσο όρο 15% λιγότερο φαγητό στο γεύμα εκείνο. Προτιμάτε τροφές χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη δηλαδή τροφές που αλέθονται αργά - αργά στο στομάχι και το έντερο και έτσι απελευθερώνουν αργά - αργά και το σάκχαρο που περιέχουν. Αυτές μας χορταίνουν καλύτερα, και δεν καταπονούν το σώμα μας τόσο πολύ όπως οι άλλες. Τέτοιες τροφές είναι το μαύρο ψωμί (ακόμη καλύτερα αν είναι και πολύσπορο), το ακατέργαστο (καφέ) ρύζι, τα μαύρα (σκούρα καφέ) μακαρόνια. Επίσης τέτοια τροφή είναι η βρώμη (το κουάκερ). Τέτοιες τροφές είναι επίσης τα όσπρια όπως π.χ. τα ρεβίθια, οι φακές ή τα φασόλια. Προσπαθήστε να τρώτε όσπρια στο κυρίως γεύμα τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα. Τα γαλακτομικά σας να είναι με λίγα λιπαρά. Το τυρί/φέτα, κασέρι έχουν 40% λίπος. Το ανθότυρο περίπου 25%. Υπάρχουν όμως κασέρια με μόνο 5% - 10% λίπος. Από γιαούρτια να προτιμάτε αυτά που έχουν 0-2% λίπος. Προσοχή επίσης στα γιαούρτια με γεύση φρούτων γιατί έχουν πολύ ζάχαρη. Αποφύγετε τις τυρόπιτες/μπουγάτσες. Σαν δεκατιανό (κολατσιό) προτιμείστε ένα καρότο ή ένα φρούτο. Αποφεύγετε το κόκκινο κρέας. Το άσπρο κρέας (κοτόπουλο) είναι προτιμότερο. Το καλύτερο όμως είναι το ψάρι. Κόψτε εντελώς τα γλυκά. Αν θέλετε κάτι γλυκό κόψτε ένα φρούτο σε μικρά κομματάκια, ρίξτε πάνω λίγο κανέλα και φάτε το. Είναι πιο εύκολο να φας ένα φρούτο αν το κόψεις σε μικρά κομματάκια παρά αν σου το δώσουν ολόκληρο. Προσπαθείτε να τρώτε τουλάχιστον 3 φρούτα την ημέρα και τουλάχιστον 2 πιατάκια σαλάτα την ημέρα. Τα μήλα είναι ιδιαίτερα υγιεινά. Αν σώνει και καλά πρέπει να φάτε κάτι γλυκό πάρτε παγωτό βανίλια με λίγα λιπαρά (π.χ. 4%) ρίξτε πάνω λίγο κανέλα και φάτε λίγο από αυτό. Στην σαλάτα μην βάζετε καθόλου λάδι παρά μόνο βότανα όπως π.χ. ρίγανη ή βασιλικό. Αν είναι δυνατόν μη βάλετε και αλάτι. Κόψτε εντελώς τα αναψυκτικά αλλά και τους φυσικούς χυμούς. Ένα κουτάκι αναψυκτικό περιέχει περίπου 10 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη.. Ούτε και οι φυσικοί χυμοί πάνε πίσω… Αν είναι να πιείτε φυσικό χυμό, φάτε καλύτερα ένα αντίστοιχο φρούτο. Στον καφέ ή στο τσάι μην βάζετε καθόλου ζάχαρη. Είναι θέμα συνήθειας. Αν πρέπει σώνει και καλά να τον γλυκάνετε χρησιμοποιείστε ζαχαρίνη. Το μόνο αναψυκτικό που δεν έχει καθόλου θερμίδες είναι η σόδα (Σουρωτή). Προτιμάτε να παραγγέλνετε αυτό. Νερό μπορεί να πίνετε άφοβα όσο θέλετε. Από αλκοόλ επιτρέπεται μέχρι και ένα ποτήρι κόκκινο ή λευκό κρασί την ημέρα. Το κρασί μπορείτε να το νερώσετε άφοβα με σόδα (Σουρωτή) όχι όμως με κόκα – κόλα. Αποφύγετε την μπύρα ή το ούζο/τσίπουρο/βότκα/ουίσκι. Προσπαθήστε να περπατάτε ζωηρά τουλάχιστον 30 λεπτά κάθε ημέρα. Παρκάρετε το αυτοκίνητο μερικά τετράγωνα πιο μακριά για να αναγκαστείτε να περπατήσετε ή κατεβείτε από το λεωφορείο μερικές στάσεις πιο πριν. Μην παίρνετε ποτέ το ασανσέρ αλλά να ανεβαίνετε από τις σκάλες.
Τέλος: Μείνετε άκαπνοι. Το κάπνισμα κόβει υγιή χρόνια από την ζωή μας.

Μερικά πρακτικά πράγματα περί κλιβάνων.

2010-12-17T22:38:00.002+02:00

Υπάρχουν δύο ειδών κλίβανοι:

Οι Ξηροί.

Δουλεύουν με χρήση θερμότητας (σαν φούρνοι). Ανεβαίνει η θερμοκρασία στους 180 βαθμούς Κελσίου. Χρειάζονται περίπου 1 ώρα μέχρι να ολοκληρώσουν την δουλειά τους. Πριν δύο χρόνια κοστίζανε περίπου 700 ευρώ. Συνήθως τέτοιους έχουν οι οδοντίατροι.

Οι Υγροί.

Δουλεύουν με χρήση ατμού υπό πίεση (κάπως όπως οι χύτρες ταχύτητος). Ανεβαίνει η θερμοκρασία στους 134 βαθμούς Κελσίου ή στους 121 βαθμούς Κελσίου (αν το υλικό μας καταστρέφεται στους 134 βαθμούς επιλέγουμε τους 121 βαθμούς αλλά τότε παίρνει περισσότερο χρόνο). Αν τους έχεις στους 134 βαθμού Κελσίου χρειάζονται περίπου 10 λεπτά μέχρι να ολοκληρώσουν την δουλειά τους και κάπως παραπάνω αν τους έχεις στους 121 βαθμούς Κελσίου. Πριν δύο χρόνια κοστίζανε περίπου 3000 ευρώ. Έχουν το πλεονέκτημα ότι εκτός από μεταλλικά αντικείμενα μπορούν να αποστειρώσουν και άλλα υλικά όπως π.χ. γάζες και επίσης μπορούν να αποστειρώσουν υλικά μέσα σε φακέλους π.χ. σετ υλικών μέσα σε φακέλους.